สวัสดีค่ะเราอายุ18 เพื่อนๆของเราก็คือเตรียมเข้ามหาลัยแล้ว แต่เราต้องเตรียมตัวหางานทำ เราไม่อยากเรียนแล้วค่ะเหตุผลคือบ้านจน พ่อแม่ไม่มีเงินส่งเราเรียนแล้วค่ะ แล้วเราก็ไม่อยากเรียนเพราะไม่รู้จะเรียนไปทำไมถ้าพ่อแม่ต้องลำบาก เวลามองไปที่พ่อแม่ตายายแล้วรู้สึกสงสารค่ะ อายุเยอะแล้วยังได้ทำงาน เราสร้างบ้านดีๆให้พวกเค้าได้อยู่ อยากให้ได้ใส่ทองเหมือนคนอื่น อยากให้สบาย และเป้าหมายของเราคือทำให้พ่อแม่ไม่ลำบากทำให้ครอบครัวมีชวิตที่ดีขึ้น เวลาที่เราเห็นคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตแล้วย้อนกลับมามองที่สภาพเราแล้วเราร้องไห้ตลอดค่ะ ร้องไห้ทำไมเพื่อนๆที่อายุเท่าเรามีทุกอย่าง อยากได้อะไรพ่อแม่ก็ซื้อให้ ส่วนเราขนาดโทรศัพท์เครื่อง1เรายังเก็เงินซื้อเอง อายุแค่18แต่รู้สึกเหนื่อยเกินอายุ เพื่อนๆที่อายุ18เท่าเราก็คือมีพร้อมทุกอย่าง  แล้วเราก็คิดว่าถ้าเราทำงานที่ไทยคงไม่เป็นแบบนั้นสักที เราอยากไปทำงาน ตปท.ค่ะ ทุกคนคิดว่าเราคิดถูกไหม เรามาถูกทางแล้วหรือ?