เคยถามตัวเองมั้ย ว่าเราเกิดมาทำไม

ครอบครัวเราเป็นครอบครัวเผด็จการแบบขั้นสุด เราอยู่ม.4อายุ16แล้ว แต่เราก็ยังรู้สึกว่าเราไม่มีอิสระหรือชีวิตที่เป็นของตัวเองเลย เราเคยขอไปเที่ยวกับเพื่อนก็ไม่เคยให้เราไป ขอไปงานวันเกิดเพื่อนแค่วันเดียวก็ไม่อนุญาติ บอกว่าไม่จำเป็นไม่ให้ไปแต่พอบ่ายมาก็บอกว่าจะไปส่งแล้วจะไปรับเราอยู่บ้านเพื่อนเวลา2ทุ่ม เราก็ดีใจเพราะว่าแม่ให้ไปก็แต่งตัวรอมันเหมือนมีความหวังอ่ะว่าจะได้ไปแน่ๆ เราก็บอกกับเพื่อนว่าเราจะได้ไปพอหลังจากนั้นก็บอกว่าจะเอาของไปส่งพี่ เราเลยถามว่าสรุปจะไม่ไปส่งใช่มั้ยแล้วแม่ก็บอกว่า...เอ้าไหนบอกว่าไม่ไปเราก็งงไปเลยสิคือเราไปพูดตอนไหน ก็เลยบอกว่าไหนบอกจะไม่ส่งล่ะ แล้วอยู่ดีๆก็มาโมโหใส่เราเฉย บางทีเราก็คิดนะว่าเราเกิดมาให้คนอื่นใช้ชีวิตเราใช่มั้ย สอบเข้ารร.ตอนม.1กับม.4เราก็ไม่เคยได้เดินทางของเราเลยมีแต่บังคับให้เราไปเรียนนู้นเรียนนี่ตลอด ม.1สอบเข้าไม่ได้เราก็คิดไว้เลยว่าเราจะไม่กลับไปสอบอีก พอจะขึ้นม.4ก็มาบังคับให้ไปสอบที่เดิมที่เราทำไม่ได้เราก็บอกแล้วนะว่าเราสอบไม่ได้ พอแม่บอกว่าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรเราเลยรู้สึกสบายใจขึ้น แต่พอประกาศผลเราไม่ติดก็มาว่าเราบอกว่าเราไม่ตั้งใจอ่านไม่ตั้งใจทำข้อสอบ รร.ที่ไปสอบเขารับก็แค่40คนเราไม่ได้มีหวังว่าจะติดด้วยซ้ำ เราควรทำไงอ่ะทุกคนมันเหนื่อยจนไม่อยากอยู่เลย😓