สวัสดีค่ะทุกคน นี่เป็นกระทู้เเรกของเราหากผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ
ขอเริ่มเลยนะคะ เราอายุ20กำลังเรียนอยู่ค่ะ เราอาศัยอยู่กับคุณย่ามาตั้งแต่เกิด เราเรียกท่านว่า"แม่" เพราะแม่เราเสียชีวิตตั้งแต่เราอายุได้ 3 ปี ส่วนคุณพ่อมีครอบครัวใหม่ค่ะ พ่ออาศัยอยู่ที่บ้านของย่าอีกหลังนึง เราอยู่กับปู่และย่า พอปู่เสียเราก็ย้ายมาอยู่บ้านหลังเดียวกับพ่อค่ะ ตอนป.6 แต่พ่อก็ได้เลิกกับแฟนใหม่ไปแล้ว พอได้มาอยู่ด้วยกันเรารู้นิสัยเขาเลยค่ะ ว่าเขาเก็นคนอารมณ์ร้อน ย่าเราจะสั่งสอนไม่ได้เลย เคยมีช่วงนึงพ่อเคยทุบตีย่า แต่ตอนนั้นเรายังเด็กเข้าไปช่วยห้ามอะไรไม่ได้แต่คนข้างบ้านมาห้ามไว้ทันค่ะ พ่อจะกินเหล้าทุกวันและอาจมีเล่นยาตามที่ย่าเคยบอกเรา แต่พอช่วงเวลาผ่านไปเหมือนจะดีขึ้น เพราะพ่อตัดสินใจไปทำงานที่ต่างจังหวัด (ประมาณตอนม.2) เรารู้สึกดีที่พ่อไม่อยู่บ้าน เราไม่มีความอึดอัดค่ะ แต่พอช่วงโควิดพ่อก็ต้องกลับมาบ้าน แต่ตอนนั้นเราไม่ได้อยู่บ้านแล้วนะคะเพราะเราต้องไปเรียนมหาลัยที่กรุงเทพ เหลือเพียงคุณย่า พ่อและน้องค่ะ 3คนในบ้าน เราอยู่ไกลก็จริงแต่เราก็โทรคุยกับย่า พอรู้ข่าวคราวว่าพ่อเป็นยังไง ซึ่งเรารู้สึกไม่พอใจ พอเรากลับมาอยู่บ้านได้ซักพัก พฤติกรรมของพ่อยังหนักเหมือนเดิม คือ กินเหล้าทุกวัน และน่าจะเล่นยาเพราะดูจากสภาพค่ะ ขอเงินย่าเราทีนึง3,000 เพื่อไปซื้อเหล้า แต่ไม่ได้ขอดีๆนะคะ ขึ้นเสียงใส่ตลอด เรารู้สึกสงสารย่ามากๆเลยค่ะ เพราะเวลาพ่อเรากินเหล้าทีไรก็จะเตะสิ่งของทุกอย่างในบ้าน เรารู้สึกว่าบ้านหลังนี้ไม่ปลอดภัย เราควรจะทำยังไงดีคะ ปล. พ่อไม่เคยเป็นคนส่งเสียค่าเลี้ยงดูเราเลยค่ะ เราโตมาได้ขนาดนี้เพราะคุณย่า