คนบนเรือพูดจาไม่น่าเชื่อถือ หรือชาวเน็ตกันแน่ที่อคติกันเกินไป

อคติ ก็ไม่รุ้จะไปอคติอะไรกับเขา ไม่รุ้จักกัน  

ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็ทำตัวเองทั้งนั้น

พี่หนุ่ม : "ทำไมไม่ตรวจร่างกายละเอียดแต่แรก"
เชียร์ : "ตรวจร่างกายยังไง ทำไมได้ข้อมูลรอยช้ำจากคนอื่น"
แต๊งค์ : "ตรวจเบื้องต้นคือดูอะไรครับ ดูคิ้วเหรอ ตำรวจบอกเองว่าไม่มีบาดแผล แต่นักข่าวมาเจอว่ามี"
เชียร์ : "นี่เลยเป็นความไม่เชื่อมั่นที่ประชาชนมีต่อตำรวจไง"

เราต้องเอาความมโนออกจากสมองก่อน คนบนเรือไม่ได้ทำอะไรผิดปกติไปจากสิ่งที่ควรจะเป็นหรอก นั่นก็คือ การพยายามหาทางรอดให้ตัวเองผิดน้อยที่สุด

หลังเกิดเหตุ แน่ใจแล้วล่ะว่าแตงโมไม่รอด (ซึ่งก็ปกติ ตกแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อตามหามาเป็นชั่วโมงแล้ว ลึก ๆ ในใจรู้อยู่แล้วล่ะ ว่าไม่รอดหรอก ไม่ต้องหลอกตัวเอง แทบไม่มีความหวัง)

พอต้องแจ้งกู้ภัย จะรู้ละว่ามันต้องเป็นข่าวใหญ่โต ต้องหนีก่อนเพราะดื่มแอลกอฮอลล์ละหนึ่ง คนขับไม่มีใบอนุญาตละหนึ่ง ต้องไปคุยกันก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นยังไง จะแก้ตัวยังไง เอาตัวรอดยังไง ทุกอย่างมีผลต่อรูปคดี พวกนี้รู้หมดแหละ ไม่ใช่ตาสีตาสาหรอกที่จะพูดไปตามความจริงหรือโกหกแบบไม่มีจุดหมาย

คนบนเรือก็ไม่ได้รู้ร่วมกันทั้งหมดหรอก คนนึงหันหน้าไปมองไฟ คนนึงขับเรือไมไ่ด้เห็นตอนตก ก็ต้องมาคุยกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่หลังเรือ อะไรที่พูดแล้วจะซวยก็ต้องเตี๊ยมกัน พอมีการเตี๊ยมมันก็จะไม่ปกติแล้ว เพราะมันจะเป็นการเล่าที่ไม่ธรรมชาติ แต่หลัก ๆ ก็เพื่อให้ตรงกัน โดยปัด ๆ ไปให้เป็นความประมาทของผู้เสียชีวิต ให้ตัวเองและคนที่อยู่ในเหตุการณ์ผิดน้อยที่สุด

คนบนเรือพูดจาไม่น่าเชื่อถือ : แล้วแต่วิจารณญาณ แต่ละท่านเลย อันนี้ สำหรับผม มันเรียกพิลึกกึกกือมากกว่า เช่น บอกว่า ที่กลับบ้านไปก่อน นี่ อาจเพราะ เพื่อนคือคุณแตงโม อาจไปนอนรอที่บ้านอยู่แล้ว ....แบบว่า นี่มันตรรกะอัลไล มุกตลกผิดกาลเทศะหรือไง ไรแว้

ที่น่าสงสัยมากกว่านั้นคือ พฤติกรรมมากกว่า มีอย่างที่ไหน คนที่ไปด้วยตกน้ำหายกลางแม่น้ำงี้ ยังกลับบ้านไปก่อนได้ ถึงไม่ใช่เพื่อน เป็นแค่คนที่จ้างวานมา ก็ต้องอยู่รอให้ปากคำเจ้าหน้าที่  อันนี้เป็นสามัญสำนึกขั้นพื้นฐาน ทั้ง 5 คน ไม่มีใครคิดได้เลย มันแปลกเกิ๊น

ส่วนอคติชาวเน็ต ร้อยพ่อพันแม่ ต้องมีอยู่แล้ว ไม่เห็นแปลกครับ ก็เสพอย่างเป็นกลาง แต่ตอนนี้สังคมเอียงไปทางนี้ มันก็มีเหตุผลของมันละครับ