กระทู้นี้ที่เราตั้งมาเราไม่ได้ต้องการคำตอบใดๆแค่เพียงอยากระบายเท่านั้น
เรื่องของพ่อเราเอง เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้วแล้วลากยาวมาถึงปีนี้ เริ่มแรกทะเลาะกันเพราะพ่อเราชอบถามเรื่องคนนู้นคนนี้ พอแม่เราตอบไปตามความจริงก็กลับมาว้าแม่เราว่าไปว่าเขาทำไม ทั้งที่พ่อเราก็เป็นคนถามเอง พ่อเริ่มเอาเรื่องเก่าๆเมื่อ20ปีที่แล้วมาพูดเรื่องชู้สาวตามที่เรารู้มาก็คือพ่อ-แม่เราก็ผิดกันทั้งคู่ หลังจากนั้นพี่สาวและเราก็ต้องมาช่วยเคลียร์ปัญหานี้ เคลียร์แล้วพ่อก็ยังทำเหมือนเดิมคือพูดเรื่องเดิมๆเคลียร์ไปหลายรอยมีการทำลายข้าวของที่พ่อเราเป็นคนทำ มันมีมาเรื่อยๆจนสุดท้ายเค้าก็ตัดสินใจจะแยกจากกัน พ่อทวงทุกอย่างที่พ่อเคยสร้างมา ค่าหลังคา ค่าต่างที่เค้าช่วยออกแม่เราก็ให้ไป พ่อเราทำเป็นขนของจะไปขนของจะไปสุดท้ายก็กลับมาแล้วบอกแม่เราว่าแม่เราต้องให้อภัยเขา ชีวิตในครอบครัวเราวนลูปอยู่แบบนี้ต่อไปอีกเรื่อยๆ แต่มันจะมีครั้งนึงที่หนักกว่าครั้งอื่น วันนั้นพ่อเราไปกินเหล้ามาแล้วกลับมาบ้านเรานอนอยู่ในห้องของเรา แม่นอนอยู่อีกห้อง พ่อเราเข้าไปหาแม่แล้วก็ด่าทอต่างๆนาๆพร้อมกับตบหน้าแม่เราแล้วเอาปืนออกมาจ่อหัวแม่เรา แต่แม่เราพยายามเกลี่ยกล่อมจนพ่อยอมเอาปืนไปเก็บ เราได้ยินเสียงทะเลาะกันเราก็เลยออกไปดู พ่อเราปฏิเสธทุกอย่างว่าไม่ได้ทำแย่เนาะ ยังมีเรื่องอีกมากมายเช่นการเอาขวานจะไปฟัน ถีบประตู สุดท้ายเป็นเรากับแม่และพี่สาวต้องย้ายไปอยู่อีกบ้าน เราและพี่ส่วนขอร้องทุกอย่างให้พ่อออกไปจากชีวิตซะ พ่อไม่ยอมไปและใช่เหตุผลต่างๆนาๆห่วงลูกบ้างอะไรบ้าน แม่เราก็ยังให้อภัยพยามเอาใจใส่พ่อเราทุกอย่าง ทำดีทุกอย่างสุดท้ายก็เหมือนเดิม หละงจากนั้นแม่ก็ไม่คุยกับพ่ออีกเลย เราก็รู้สึกดีที่มันเป็นแบบนั้น แต่เค้าก็ยังมามำกริยาที่แย่ใช่อยู่ดี ตอนเช้าแม่เราจะเปิดร้านขายของ พ่อเราก็จะทำมาเป็นกวาดแล้วก็ถีบกระทีบประตูรั้ว เอาไม้กวาดตีกับรั้ว คว่ำโต๊ะ ลากที่โกย มองตาขวาง เราก็คิดว่าพ่อเราป่วยตอนดีๆกันเราพยายามบอกให้เค้าไปหาหมอ ทั้งเราทั้งพี่เราทั้งแม่เราพยายามเอาใจใส่คุยกับพ่อ แต่พ่อบอกว่าพ่อไม่ได้เป็นอะไรและก็ไม่นอมที่จะไปหาหมอ และยังมีเรื่องที่เป็นพ่อที่แย่อีก เรื่องการดูแลเอาใจใส่ลูก เรื่องคำพูดต่อลูก มันแย่มากๆสำหรับเรา กลายเป็นเราระแวงไปเลย
แย่แย่
เรื่องของพ่อเราเอง เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้วแล้วลากยาวมาถึงปีนี้ เริ่มแรกทะเลาะกันเพราะพ่อเราชอบถามเรื่องคนนู้นคนนี้ พอแม่เราตอบไปตามความจริงก็กลับมาว้าแม่เราว่าไปว่าเขาทำไม ทั้งที่พ่อเราก็เป็นคนถามเอง พ่อเริ่มเอาเรื่องเก่าๆเมื่อ20ปีที่แล้วมาพูดเรื่องชู้สาวตามที่เรารู้มาก็คือพ่อ-แม่เราก็ผิดกันทั้งคู่ หลังจากนั้นพี่สาวและเราก็ต้องมาช่วยเคลียร์ปัญหานี้ เคลียร์แล้วพ่อก็ยังทำเหมือนเดิมคือพูดเรื่องเดิมๆเคลียร์ไปหลายรอยมีการทำลายข้าวของที่พ่อเราเป็นคนทำ มันมีมาเรื่อยๆจนสุดท้ายเค้าก็ตัดสินใจจะแยกจากกัน พ่อทวงทุกอย่างที่พ่อเคยสร้างมา ค่าหลังคา ค่าต่างที่เค้าช่วยออกแม่เราก็ให้ไป พ่อเราทำเป็นขนของจะไปขนของจะไปสุดท้ายก็กลับมาแล้วบอกแม่เราว่าแม่เราต้องให้อภัยเขา ชีวิตในครอบครัวเราวนลูปอยู่แบบนี้ต่อไปอีกเรื่อยๆ แต่มันจะมีครั้งนึงที่หนักกว่าครั้งอื่น วันนั้นพ่อเราไปกินเหล้ามาแล้วกลับมาบ้านเรานอนอยู่ในห้องของเรา แม่นอนอยู่อีกห้อง พ่อเราเข้าไปหาแม่แล้วก็ด่าทอต่างๆนาๆพร้อมกับตบหน้าแม่เราแล้วเอาปืนออกมาจ่อหัวแม่เรา แต่แม่เราพยายามเกลี่ยกล่อมจนพ่อยอมเอาปืนไปเก็บ เราได้ยินเสียงทะเลาะกันเราก็เลยออกไปดู พ่อเราปฏิเสธทุกอย่างว่าไม่ได้ทำแย่เนาะ ยังมีเรื่องอีกมากมายเช่นการเอาขวานจะไปฟัน ถีบประตู สุดท้ายเป็นเรากับแม่และพี่สาวต้องย้ายไปอยู่อีกบ้าน เราและพี่ส่วนขอร้องทุกอย่างให้พ่อออกไปจากชีวิตซะ พ่อไม่ยอมไปและใช่เหตุผลต่างๆนาๆห่วงลูกบ้างอะไรบ้าน แม่เราก็ยังให้อภัยพยามเอาใจใส่พ่อเราทุกอย่าง ทำดีทุกอย่างสุดท้ายก็เหมือนเดิม หละงจากนั้นแม่ก็ไม่คุยกับพ่ออีกเลย เราก็รู้สึกดีที่มันเป็นแบบนั้น แต่เค้าก็ยังมามำกริยาที่แย่ใช่อยู่ดี ตอนเช้าแม่เราจะเปิดร้านขายของ พ่อเราก็จะทำมาเป็นกวาดแล้วก็ถีบกระทีบประตูรั้ว เอาไม้กวาดตีกับรั้ว คว่ำโต๊ะ ลากที่โกย มองตาขวาง เราก็คิดว่าพ่อเราป่วยตอนดีๆกันเราพยายามบอกให้เค้าไปหาหมอ ทั้งเราทั้งพี่เราทั้งแม่เราพยายามเอาใจใส่คุยกับพ่อ แต่พ่อบอกว่าพ่อไม่ได้เป็นอะไรและก็ไม่นอมที่จะไปหาหมอ และยังมีเรื่องที่เป็นพ่อที่แย่อีก เรื่องการดูแลเอาใจใส่ลูก เรื่องคำพูดต่อลูก มันแย่มากๆสำหรับเรา กลายเป็นเราระแวงไปเลย