ครอบครัว เรียน อนาคต

สวัสดีค่ะ เราอายุ16ตอนนี้กำลังจะจบม.3 ไม่มีใครสนใจเลยค่ะว่าจบไปจะต่อสายไหนเรียนอะไร ในหัวเราเราจะต่อม.ปลายที่เดิมค่ะ จนมันเหลือเวลาอีกแค่1เดือน แม่มาบอกเราว่าไม่ให้เรียนสายสามัญเพราะจบไปก็หางานยาก ใจจริงเราอยากเรียนจบแล้วต่อมหาลัยไปสานฝันต่อ แต่เราลองมาคิดทบทวนแล้วเราต้องเหมาะกับสายอาชีพแล้วแหละค่ะเรียนเร็ว ทำงานเร็วดี เหมาะกับฐานะที่บ้านเพราะบ้านฐานะไม่ค่อยดี เลยต้องใช้เงินดำรงชีวิตเป็นหลักค่ะ เราเลยตัดใจจากสายสามัญมาสายอาชีพอย่างเต็มร้อย แล้วแม่ก็คุยกับพ่อว่าจะให้เรียนที่ๆนั้น ให้ไปหามาว่าสมัครยังไงตอนไหนจ่ายค่าเทอมกี่บาท เราก็ไปบอกแม่ว่าค่าเทอมกี่บาทอะไรยังไง แม่ก็ตกลงเราก็ตกลง เลือกสาขากันแล้วค่ะปรึกษากันแล้ว โอเคทุกอย่าง เราสมัครไปแล้วเรียบร้อย และแล้ว แม่ก็เปลี่ยนความคิดให้เราไปเรียนที่อื่นที่ๆมันถูกที่สุด เพราะแม่จะเก็บเงินไว้ทำบ้านค่ะ เลยงกเงินนิดหน่อย แม่เราไปคุยกับคนนุ้นคนนี้ แล้วจะให้เราไปเรียนที่อื่น ที่ที่นั้นเราไม่อยากเรียนเลย เราอุตส่าห์ตัดใจจากการเรียนสายสามัญมาสายอาชีพแล้ว แม่ก็ยังจะยืนยันว่าจะให้เรียนที่นั่นที่แม่ไปถามมา เราเครียดมากค่ะ เราไม่คุยกับแม่เลย วันนั้นเราไปปรึกษากับคนอื่นมามากมาย มีแต่คนแนะนำให้เราคุยกับแม่ปกติแล้วค่อยคุยเรื่องนี้ใหม่ โอเคเราก็ไปคุยกับแม่คืนดีกันปกติ แต่เราก็ยังไม่กล้าพูดจนมาอีกวันนึง แม่บอกเราว่า สงสัยจะได้เรียน4-5-6 เพราะมันแพงที่ที่เราอยากเรียนอ่ะค่ะ เทอมละ6,000นะคะ แบ่งจ่าย3งวดได้ แม่เราส่งเราได้ค่ะแต่แม่ไม่ยอมเอาเงินมาใช้ แม่จะเก็บไว้ทำบ้านอย่างเดียวเลยค่ะ ที่โรงงานแม่เราสังคมเขาจะแบบว่า คนนี้ออกงานกลับไปอยู่บ้านเกิดมีบ้านอยู่สบายๆคนนี้ออกเดี๋ยวคนนี้ก็ออก แล้วแม่ก็จะอิจฉาเขาค่ะ แม่ก็จะบ่นเหนื่อยอยากกลับบ้านอะไรแบบนี้ ทั้งๆที่เมื่อ3ปีก่อนแม่บอกจะกลับก็ต่อเมื่อเราอายุ18 แต่แม่กลับมาเปลี่ยนใจอะไรแบบนั เราไม่เคยอยู่กับพ่อแม่มาก่อนค่ะ เรามีน้อง1คนนะคะ เราพึ่งย้ายจากปู่ย่ามาอยู่กับพ่อแม่ได้3ปี เราไม่เคยเถียง เราทำงานบ้านให้ทุกอย่าง ทุกวันนี้งานบ้านยกให้เป็นหน้าที่เรา เขาไม่เคยซัพพอร์ตเราเลย มีอะไรคือตัดสินใจแทนทุกอย่าง ไม่เคยมีสิทธิ์ได้เลือกเส้นทางชีวิตของตัวเอง เราเป็นคนไม่ชอบแสดงความรู้สึกอะไรต่อหน้าครอบครัว เพราะว่าเราไม่กล้า เราไม่กล้าแสดงออกเลยกับครอบครัว แต่น้องกล้าทำหมดทุกอย่างเพราะเขารักน้องมากๆ เลี้ยงมาตั้งแต่เกิด ต่างจากเรา เราเลยคิดว่าสิทธิพวกนั้นเราคงไม่ได้ทำ เราเก็บกดมากๆเลยค่ะ เราไม่พูดอะไรเลยเวลาเขาบ่นเขาด่า เราอดทนตลอดไม่เถียงไม่ตอบโต้ เราเสียเปรียบตรงนี้อ่ะค่ะ เพราะเราไม่กล้าตอบโต้ มันก็เลยจะเหมือนว่าเขาตัดสินใจทุกอย่างแทนเราไป แต่ครั้งนี้เราจะไม่อยากยอมเขาอีกแล้ว เพราะมันเกี่ยวกับอนาคตของเรา เราเครียดมากค่ะ ช่วยเราหน่อยค่ะ เราไม่กล้าเปิดใจคุยเลยแม้แต่สักนิดเดียว เราอยากได้อิสระอยากได้สิทธิ์ของเราคืน เราอยากมีสิทธิ์ได้เลือกเส้นทางชีวิตของเราบ้าง ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราอดทนมาตลอดเลย เราทำดีกับเขามากๆนะคะ เราจะทำยังไงดีคะ ช่วยหน่อยนะคะ🥺😭