คือ ตามหัวข้อข้างบนเลยทุกคน เราเป็นคนที่ค่อนข้างที่จะตกใจง่ายมาก บางครั้งตกใจช็อกเข้าโรงบาลก็มี เราเป็นคนที่กลัวอะไรแถบจะทุกอย่าง (แต่ใจลึกๆก็ไม่ได้อยากจะกลัวแต่มันห้ามตัวเองไม่ได้) เรากลัวทั้งสัตว์เลื้อยคลาน แมงสาบ งู หนู อะไรแบบนี้ แม้กระทั่งความมืด ที่โล่งๆกว้างๆ ยิ่งถ้าเป็นผีนะ สุขิตได้เลย เรามีแฟนคบกันได้2ปี เขาเด็กกว่า เราสองคนคบกันแทบจะมีความคิดที่แตกต่างกันมากกกกกกก ก ล้านตัว เขารู้นะว่าเรากลัวความมืด กลัวผี เราไปบ้านแฟนเราหลายรอบเราไม่ชิน ตอนดึกๆเราปวดฉี่ เราปลุกแฟนเราให้พาไปห้องน้ำ แฟนเราบอกว่า ไปเปิดไฟแล้วก็ไปเข้าสิ เราเข้าใจว่าเขาง่วงนอน แต่เราก็กลัวมากก แล้วแฟนเราก็ว่างี่เง่าแค่ห้องน้ำยังไม่เข้าเอง แล้วคือมันไม่ใช่แค่เรื่องเข้าห้องน้ำครั้งนี้ไง ที่หอเราก็กลัว เขาก็ว่าเราแบบนี้แทบจะทุกครั้ง บางครั้งเราโคตรเสียใจเลยที่แบบ... ทำไมเขามองเรื่องแบบนี่ว่างี่เง่าได้ เราไม่ได้อยากอ่อนแอในเรื่องแบบนี้นะ แต่บางครั้งเราคิดว่าเราจะพึ่งพาแฟนเราได้ เขาจะปกป้องเราได้ แต่กลับไม่เลย หลายครั้งที่มันทำให้เรารู้สึกเสียใจในคำพูดเขา เราอยากรู้ว่าเราควรไปต่อ หรือว่าพอแค่นี้ดี 🥺
เราเป็นคนที่ขี้กลัวมากๆ เป็นคนจิตอ่อน แต่แฟนเราชอบมองว่าเรางี่เง่า อยากถามทุกคนว่าเรื่องแบบนี้เขามองกันว่างี่เง่าหรอ?