มาแช่งแต่งกลอนกัน !!!!

กลอนสรตะ Pranit หมากปราง นางปอกแล้วใส่โถแก้ว แพร้วพรายแสงยามชื่น รื่นโรยแรงปรางอิ่มอาบ ซาบนาสา พลับจีน จักด้วยมีดทำประณีต น้ำตาลงาคิดโอษฐ์ อ่อนยิ้มมายายิ่งผล ดลพลับพรรณ น้อยหน่า นำเม็ดออกปล้อนเปล

กลอนกระซิบดาวนี้ มีที่มา จากศรัทธาในถ้อยคำยามค่ำฝัน เรียงร้อยศัพท์จับใจด้วยแรงบันดาล จากหัวใจที่ยังรักภาษาไทย ทุกบทกลอนกลั่นคิดด้วยมือเรา มิใช่เงาเลือนลางหรือพลั้งไหล แต่งด้วยใจ เคียงจังหวะของกวีไกล

เพียงบทกวีเขียนจากใจให้ใครอ่าน ฝากสื่อสารความเหงาเศร้าความฝัน ถ้อยคำกลอนอ่อนละมุนอบอุ่นนั้น หวังสักวันแตะหัวใจผู้พบเจอ มิได้หวังชื่อเสียงหรือเกียรติใหญ่ เพียงตั้งใจเรียงคำข้ามค่ำเผลอ ให้บทกวีปลอบใจยา