เช่นผมเห็นคนประสบผลสำเร็จเค้าทำยังไง ผมก็ทำแบบเค้า แค่นั้น เพราะผมไม่เคยเห็นคนเริ่มต้นเล่นแล้วเก่งเลย(รวมผมด้วยตอนนี้ก็ยังไม่เก่งนะครับเพียงแต่น่าจะเล่นได้ดีกว่าเมื่อก่อน)
ผมมีเรื่องเล่าในตลาดหุ้นที่มันเกิดขึ้นแล้วและเกิดจริงๆ
ตอนสมัยนั้น เมกาจะบุกอิรัคคนก็กลัวมากมาย ขายทิ้งกันกระจาย คือผมไม่ค่อยกลัวอะไรง่ายๆในทุกเรื่องละ หุ้นถูกเพียบเลยบางตัวแถมวอด้วยยังลงแรงเลย
ผมก็เลือกสบายเลยสมัยนั้นยังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร(สมัยนี้ก็ยังไม่ค่อยรู้นะครับ) ผมเลยทุ่มซื้อหุ้นมาตัวนึงละที่มันลงมาพอควรที่จริงมันลงมาหลายตัวมาก(แต่มันดีนะในมุมมองผม)มันแถมวอด้วยคือมันแจกวอ ผมกำไรพอควรเลยคือหุ้นตัวนั้นก็กำไรแค่ตัวหุ้นก็กำไรส่วนต่างแล้วยังไม่นับวอที่ได้มาฟรีนะครับ ขายวอก็ได้กำไรอีก
คือที่ผมกล้าซื้อเพราะคิดว่า อิรัคจะต่อกรกับเมกาได้นานแค่ไหนคือไม่น่านานก็น่าจะแพ้ แต่ปรากฏว่าเค้าแพ้เร็วมากกกกกกกกกกกกกกเร็วกว่าที่ผมคิดไว้มากทีเดียว คือผมคิดว่าแพ้นะคงแพ้และไม่น่าจะยากด้วยแต่เค้าแพ้ง่ายดายมาก เร็วกว่าที่ผมคิดไว้ตั้งเยอะ
เอาที่มันเกี่ยวกับเหตุการปัจจุบันหน่อย ที่ผมบอกว่ามันเกี่ยวคือมันคล้ายๆกัน คือคนกลัวเหมือนกันแต่มันมีหลายเรื่องกว่าแต่ที่เหมือนกันคือคนกลัว
หลายครั้งคนจะกลัวและขายทิ้งแบบไม่ค่อยสมเหตุผล คนที่มีเหตุผลก็เข้าซื้อและกำไรไป แต่ครั้งนี้ต่างจากครั้งที่ผ่านมาที่ผมเคยเจอมาคือ ส่วนมากหุ้นมันจะลงเละเทะแต่ครั้งนี้มันไม่ลงมันขึ้นด้วยซ้ำ
ที่เป็นแบบนี้เพราะคงมีคนเรียนรู้จากที่ผ่านมา ว่าพอเหตุร้ายผ่านไปหุ้นมันจะขึ้นมาที่เดิมได้อย่างน้อย เช่นกลัวสงครามจะเกิดก็ขายแหลกหนีสงครามพอเค้าบุกจริงๆมันอาจจะลงนิดหน่อยแล้วมันขึ้นเลยเพราะคนกลัวมานานเค้าจะรบกันแล้วพอเค้ารบกันจริงๆเลยโล่งอกคือมันรบกันแล้วมันไม่มีหรอกรบกัน 2 ครั้ง ในเวลาใกล้กันมากๆ
เลยมาซื้อล่วงหน้าไว้ก่อนที่เราเห็นมันขึ้นๆก่อนหน้านี้นี่ละ
แต่ครั้งนี้คาดการณ์ยากพอควรดฃเพราะหุ้นมันไม่ลงเละเทะให้เราเลือกซื้อ และรัชเซียก็ไม่ใช่อิรัค ถ้ารบกันจริงๆน่าจะนานและสร้างความเสียหายกว่าตอนนั้นมากมาย แต่ลึกๆผมว่าเค้าไม่น่าจะรบกัน (ด้วยเหตุผลส่วนตัวาจจะผิดก็ได้เหตุผลนั้นคือหมาเห่ามักไม่กัดหมากัดมักไม่เห่า)
ประสบการณ์ในตลาดหุ้นเราต้องรู้บ้างบางครั้งมันจะบอกอนาคตเราได้
ผมมีเรื่องเล่าในตลาดหุ้นที่มันเกิดขึ้นแล้วและเกิดจริงๆ
ตอนสมัยนั้น เมกาจะบุกอิรัคคนก็กลัวมากมาย ขายทิ้งกันกระจาย คือผมไม่ค่อยกลัวอะไรง่ายๆในทุกเรื่องละ หุ้นถูกเพียบเลยบางตัวแถมวอด้วยยังลงแรงเลย
ผมก็เลือกสบายเลยสมัยนั้นยังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร(สมัยนี้ก็ยังไม่ค่อยรู้นะครับ) ผมเลยทุ่มซื้อหุ้นมาตัวนึงละที่มันลงมาพอควรที่จริงมันลงมาหลายตัวมาก(แต่มันดีนะในมุมมองผม)มันแถมวอด้วยคือมันแจกวอ ผมกำไรพอควรเลยคือหุ้นตัวนั้นก็กำไรแค่ตัวหุ้นก็กำไรส่วนต่างแล้วยังไม่นับวอที่ได้มาฟรีนะครับ ขายวอก็ได้กำไรอีก
คือที่ผมกล้าซื้อเพราะคิดว่า อิรัคจะต่อกรกับเมกาได้นานแค่ไหนคือไม่น่านานก็น่าจะแพ้ แต่ปรากฏว่าเค้าแพ้เร็วมากกกกกกกกกกกกกกเร็วกว่าที่ผมคิดไว้มากทีเดียว คือผมคิดว่าแพ้นะคงแพ้และไม่น่าจะยากด้วยแต่เค้าแพ้ง่ายดายมาก เร็วกว่าที่ผมคิดไว้ตั้งเยอะ
เอาที่มันเกี่ยวกับเหตุการปัจจุบันหน่อย ที่ผมบอกว่ามันเกี่ยวคือมันคล้ายๆกัน คือคนกลัวเหมือนกันแต่มันมีหลายเรื่องกว่าแต่ที่เหมือนกันคือคนกลัว
หลายครั้งคนจะกลัวและขายทิ้งแบบไม่ค่อยสมเหตุผล คนที่มีเหตุผลก็เข้าซื้อและกำไรไป แต่ครั้งนี้ต่างจากครั้งที่ผ่านมาที่ผมเคยเจอมาคือ ส่วนมากหุ้นมันจะลงเละเทะแต่ครั้งนี้มันไม่ลงมันขึ้นด้วยซ้ำ
ที่เป็นแบบนี้เพราะคงมีคนเรียนรู้จากที่ผ่านมา ว่าพอเหตุร้ายผ่านไปหุ้นมันจะขึ้นมาที่เดิมได้อย่างน้อย เช่นกลัวสงครามจะเกิดก็ขายแหลกหนีสงครามพอเค้าบุกจริงๆมันอาจจะลงนิดหน่อยแล้วมันขึ้นเลยเพราะคนกลัวมานานเค้าจะรบกันแล้วพอเค้ารบกันจริงๆเลยโล่งอกคือมันรบกันแล้วมันไม่มีหรอกรบกัน 2 ครั้ง ในเวลาใกล้กันมากๆ
เลยมาซื้อล่วงหน้าไว้ก่อนที่เราเห็นมันขึ้นๆก่อนหน้านี้นี่ละ
แต่ครั้งนี้คาดการณ์ยากพอควรดฃเพราะหุ้นมันไม่ลงเละเทะให้เราเลือกซื้อ และรัชเซียก็ไม่ใช่อิรัค ถ้ารบกันจริงๆน่าจะนานและสร้างความเสียหายกว่าตอนนั้นมากมาย แต่ลึกๆผมว่าเค้าไม่น่าจะรบกัน (ด้วยเหตุผลส่วนตัวาจจะผิดก็ได้เหตุผลนั้นคือหมาเห่ามักไม่กัดหมากัดมักไม่เห่า)