เราเรียนจบมาตั้งแต่ปีที่แล้ว อยากทำงานในสายงานที่ชอบ แต่ด้วยโควิดทำให้หางานยากมาก จนช่วงปลายปีที่แล้ว ที่ที่เราเคยฝึกงานเค้าเปิดรับสมัครพนง.เราเลยรีบเข้าไปถามรายละเอียด เพราะอยากกลับไปทำงานที่นี่มาก เพราะบรรยากาศดี พี่ๆพนงก็ใจดีเอื้อเฟื้อกันตลอดไม่ดุเลย พี่เอชอาร์ก็ใจดีพอรู้ว่าเราสนใจ ก็ทักมาถามส่วนตัวเลยว่าสนใจสมัครงานเหรอ เค้าส่งแบบฟอร์มมาให้กรอก พร้อมบอกว่า เราเคยฝึกงานที่นี่มาแล้ว โอกาสได้งานจะเยอะกว่าคนทั่วไป เพราะรู้ระบบงานมาก่อน 
พอเราจะกรอกใบสมัคร แม่กลับไม่ให้เราสมัคร เพราะแม่บอกว่าที่นั่นมันไกล(ทั้งๆที่ไม่ว่าเราจะทำที่ไหนก็ไม่ได้อยู่บ้านเหมือนเดิม) แล้วบอกเราว่า ไม่ต้องไปหรอก รอให้น้าฝากทำงานให้ดีกว่า เราก็ยอมเพื่อความสบายใจของแม่ ต้องไปบอกพี่เอชอาร์ว่าไม่ได้สมัครแล้ว พอเวลาผ่านไป เวลามีคนมาถามว่าทำงานที่ไหน แม่ก็จะชอบบอกว่า ไม่มี เราไม่ได้ทำงาน อยู่บ้านเฉยๆ จนบางทีเราก็พูดแทรกเลยว่า เกือบจะได้ทำแล้วแต่แม่ไม่ให้ไปเลยไม่ได้ มาช่วงนี้ แม่กลับมาถามเราว่า ที่ที่เคยฝึกงานเค้าไม่รับพนง.ใหม่แล้วเหรอ? คือเราควรจะทำไงดีคะ ตอนเราจะไปไม่ให้ไป แล้วมาถามแบบนี้อ่ะ ช่วงก่อนเราก็หางานที่เราสนใจตลอดนะ มาช่วงหลังจากที่แม่บอกว่าจะให้น้าฝากงานให้นี่แหละเลยไม่ได้หา เพราะกลัวว่าถ้าหา แม่จะไม่ให้ไปอีก 
เรียนจบมาจะปีละ แต่ยังหางานที่ชอบไม่ได้เลย รู้สึกแย่กับตัวเองมากเลยค่ะ