สวัสดีค่ะ วันนี้ที่เราตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะอยากถามวิธีเลิกเป็นคนยึดติด เลิกคาดหวัง มันมีวิธีอะไรบ้างหรอคะ เราไม่อยากมานั่งเสียใจที่เราไม่เคยอยู่ในสายตาเพื่อนอีกแล้วค่ะ เราไม่อยากแอบหวังในใจแล้วว่าเพื่อนจะนึกถึงเราอยู่รึเปล่า ไม่อยากคิดไม่อยากรู้สึกอีกแล้วค่ะ เราพยายามทำใจให้ชินกับการที่ตัวเองจะเป็นคนลำดับท้ายๆในการนึกถึงของใครๆ การที่เราโดนลืมมันก็ไม่แปลก หากเราจะกลายเป็นส่วนเกินนั่นก็ไม่แปลกอีก บางทีเราก็ทำใจยอมรับมันได้ ก็มันช่วยไม่ได้นี่คะ เราไม่ได้อยู่ในสายตาของใครอยู่แล้ว ไม่ว่าเราจะแสดงตัวยังไง หรือเราพยายามอยู่ด้วยให้เขารู้สึกว่าเราอยู่ตรงนี้ แต่ไม่มีอะไรยืนยันได้เลยว่าสิ่งที่เราคิดมันจะไปถึงเขา นั่นทำให้เรารู้ตัวค่ะ ว่าตัวเราคงยังแสดงออกไม่พอ เขาเลยไม่รับรู้ ไม่แปลกที่เขาจะไม่รู้ว่าเราคอยมองคอยอยู่ตรงนี้กับเขาเสมอ แต่ว่า เราไม่อยากจะพยายามไปมากกว่านี้แล้วค่ะ ในตอนที่เพื่อนของเราพูดว่ามีใครอยู่กับเขาบ้าง มันไม่มีชื่อเราอยู่ในนั้น มันทำเราเสียใจและกำลังร้องไห้อยู่ตอนนี้ นั่นเลยยิ่งชัดว่าเราเป็นแบบที่เคยมีเพื่อนคนนึงบอกเราว่าเราเป็นคนยึดติด และเราอยากพอ เราไม่อยากจะมานั่งร้องไห้แบบนี้อีกแล้วค่ะ มีวิธีมั้ยคะ วิธีที่ทำให้เราเคยชินกับสังคมแบบนี้ เราเข้าใจนะคะใครๆก็มีเพื่อนคนโปรด เพื่อนที่ตัวเองชอบมากๆ หรืออะไรก็แล้วแต่ และมันแค่บังเอิญที่เราไม่ได้เป็นคนโปรดของใคร ไม่ได้มีใครคอยมองเราตลอด เราแค่อยากได้วิธีปลอบใจตัวเองหรืออะไรก็ได้ที่จะช่วยให้เราไม่ต้องมานั่งเสียใจหรือร้องไห้แบบนี้อีก จริงๆมันคงไม่มีหรอกใช่มั้ยคะ มีแค่สิ่งที้ราพูดไปก่อนหน้านี้มีแค่นั้นใช่มั้ยที่จะปลอบเราได้ ทั้งหมดนี้ มันก็แค่เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้เท่านั้นเองใช่มั้ยคะ