พ่อไล่ออกจากบ้านและด่าเป็นประจำ

เราอายุ30ปี มีลูกสาวอายุ2ปีครึ่งและสามี แม่เราเสียแล้ว ที่บ้านนอกมีพ่ออยู่คนเดียวอายุ68 เรามีพี่สาว2คน อายุห่างจากเรา10ปี เรื่องคือเราพึ่งกลับมาอยู่บ้านถาวรได้1เดือน กับลูกสาว สามีทำงานที่ปทุมธานี เรามีอาชีพขายของออนไลฟ์อยู่ที่บ้าน เลี้ยงลูกไปด้วย เราทำนาไม่เป็น เราอยู่101 นาทั้วหมดพี่สาวคนรองเป็นคนทำและจะดูแลพ่อ อาหาร ข้าว ตลอด เราทำงานส่งเงินให้ทุกเดือน เราไม่ค่อยสนิทกับพี่สาวทั้งสองคนเลย ทั้งอายุที่ห่างกันมากและการกระทำที่ไม่เหมือนพี่น้อง เคยเอาเท้าเขี่ยเราตอนเรานอนหลับ เขี่ยปลุกให้เราตื่น และเอาเท้าเขี่ยเสื้อเราที่หล่นอยู่พื้น เราเลยไม่ชอบ คิดว่าคงไม่มีพี่คนไหนทำแบบนี้ เรามาอยู่บ้านเราซื้อข้าวสารมาไว้กินเอง เพราะพี่เราเป็นคนชอบทวงบุญคุณ  ถ้าเรากินข้าวเขาๆก็จะว่าให้เราว่าไม่ทำงานอย่างนั้นอย่างนี้ ไม่ทำนาก็มีข้าวกิน เราเลยตัดปัญหานี้ไปเลย เรามาอยู่บ้านพี่เราก็ไม่ค่อยทำกับข้าวมาให้พ่อ ครั้งนึงเคยพูดว่าเราไม่รู้จักทำกับข้าวให้พ่อกิน ซึ่งเราทำกับข้าวไม่อร่อยทำกินเองและลูกได้ ส่วนของพ่อเราจะซื้อตามสั่งมาไว้ให้ ทุกครั้งที่ไม่มีกับข้าวตั้งแต่มาอยู่ที่บ้าน เราไม่ได้รอให้เขาทำมาส่งแต่ขี้เกียจจะพูดด้วย เพราะต่างคนต่างไม่ชอบกัน ส่วนพ่อเราก็ชอบพูดว่าพี่เราดีอย่างนั้นอย่างนี้เลี้ยงพ่อ ทำกับข้าวมาส่ง พี่สาวเรามีบ้านใหม่แยกออกไปแล้ว แต่บ้านใกล้กัน ตอนนี้เราก็ดูแลเรื่องกับข้าวพ่อ แต่พ่อชอบว่าให้แต่เราเฝ้าแต่บ้าน ซึ่งงานเราก็คือขายของอยู่บ้าน เปรียบเทียบกับพี่สาว บอกเขาเลี้ยงพ่ออย่างนั้นอย่างนี้ เราเลยพูดว่าแล้วที่เราไปทำงานส่งเงินให้ใช้ทุกเดือนคือไม่ได้เลี้ยงหรอ ไม่ดีหรอ ชอบกินกาแฟเราก็เป็นคนซื้อส่งมาให้ อยากได้เครื่องสูบน้ำใหม่5000฿เราก็โอนให้ เตียงนอนพังเราซื้อให้2000฿ เงินรายเดือนก็ส่งให้เหมือนเดิม ขนมอะไรก็อยากให้พ่อได้กินก็ซื้อฝากมาให้ แต่ก็ไม่เคยว่าเราดี พูดเหมือนของที่ได้จากเราทุกอย่าง ของใช้ ของกิน ไม่ได้ใช้เงินซื้อ เหมือนเราไปขอเขามาให้  หรือได้มาฟรีๆอะไรแบบนั้น พี่สาวเรามันไม่ชอบเราจะคอยว่าให้แต่เราและคอยเสี้ยมคอยฟ้องพ่อเราตลอด พ่อเราก็จะชอบบอกว่าเราเป็นคนไปหาเงินตอนทำงานต่างจังหวัดจะมาเอาอะไรกับคนอยู่บ้าน พี่เรามันเลี้ยงวัว5ตัวและเย็บผ้าอยู่บ้าน ผัวมันทำงานกรุงเทพเงินเดือนประมาณ2หมื่น ซึ่งเงินเดือนมากกว่าผัวเราอีก มันมีลูก2คน พี่เรามันบอกให้ลูกมันอย่ามาเล่นกับลูกเรา ลูกมันป4กับม3 เราก็เฉยๆไม่พูดถึง ถ้าพูดอะไรไปคือพ่อก็ว่าพี่มันถูกหมด ว่าเราเป็นน้องต้องฟังพี่ เราบอกตรงๆเลยว่าเราไม่เคยเห็นพี่คนไหนที่มีนิสัยแบบนี้กับน้องเลย มันไม่เคยเห็นเราเป็นน้อง ตอนคลอดลูกเดือนแรก ลูกคนเเรกเราก็ไปอยู่บ้านมัน เพราะเราไม่กล้าเลี้ยงคนเดียว ลูกคนแรก ไปอยู่บ้านมันได้1อาทิตย์ก็ต้องขนของย้ายไปอยู่กับผัวที่ปทุมเหมือนเดิม มันไม่เคยช่วยเราดูลูกเลย เราเลี้ยงเอง24ชม คนเดียว หาข้าวกินเอง เราช่วยออกเงินซื้อเครื่องซักผ้า5พัน ตอนที่อยู่ ก็ได้ซักแค่ครั้งเดียว ตอนนี้คือเรามีชีวิตอยู่เพื่อลูกสาวเราแค่นั้น เราต้องดูแลเขาเพราะเราทำให้เขาเกิดมา เราต้องรับผิดชอบ เราไม่มีกำลังใจเลย พ่อไม่เคยให้กำลังใจ สนับสนุนหรือเข้าใจ ครั้งแรกด่าเราว่า เราเกิดมาทำไม เราเป็นลูกหลงไม่ได้ตั้งใจมี กินยาขับแล้วแต่เราไม่หลุด บางวันพูดว่าจะให้เราไปอยู่ที่อื่น วันนี้หนักมากบอกให้เราและลูกเราขนของไปอยู่บ้านผัวนู่น (พ่อแม่ผัวตายแล้ว บ้านผัว พี่สาวผัวเขาอยู่) จะโยนค้อนตอกตะปู ใส่เราด้วย เราอึ้งมาก บอกว่าให้เราไปอยู่ที่อื่น บ้านนี้หลังนี้เราสร้างมาหรือไง บ้านอยู่ไหน มาสร้างไว้หรอ พ่อเราพูดแบบนี้ มีพ่อแม่ใครพูดแบบนี้บ้างไหม เราโกรธมากกับคำนี้ และที่จะโยนค้อนใส่เราไม่คิดว่าพ่อจะเป็นแบบนี้ คือเป็นพ่อคนได้ยังไง พูดแบบนี้กับลูกได้ยังไง ใครบอกว่าบ้านคือเซฟโซนที่ดีที่สุดสำหรับเราไม่ใช่ ไม่เคยมีความสุขในบ้านหลังนี้ ต้องแบบรับคำว่าลูกคำว่าน้อง อยากออกไปจากครอบครัวนี้ ไม่อยากกลับมาที่นี่อีก อยากตัดพ่อตัดลูก ตัดพี่ไปเลย แต่เราไม่มีบ้านไป นอกจากไปอยู่กับผัวเหมือนเดิม ห้องเช่า เราจะทำอย่างไรดี เราพยายามทำทุกอย่างเราคิดว่าเราเป็นลูก เรามาอยู่กับพ่อ อยู่บ้านเป็นเพื่อน คอยหาข้าวหาน้ำให้ เราจะเอาลูกไปเข้าเรียนที่นั่นก็เลยคิดว่าจะมาอยู่บ้านถาวรเลย แต่แบบนี้คือเราไม่ไหว มันเหมือนไม่ใช่บ้านเรา เหมือนมาอาศัยเขาอยู่ เขาจะไล่ออกจากบ้านวันไหนอีกก็ไม่รู้ วันนึงพี่สาวแฟนมาแวะหา มาเล่นกับหลาน เราเลยเอาถ่านที่บ้านและฝุ่นขี้วัวให้อย่างละ2กระสอบ  พ่อก็บอกว่าเราไปเผาถ่านตอนไหนไปเลี้ยงวัวตอนไหน ฟ้องลูกสาวทั้งสองคนฟัง เราเลยเอาเงินให้แกไป500฿บอกว่าค่าถ่านกับขี้วัว คือเราผิดที่ไปเอาของเขาใช่ไหม เราคิดว่าพ่อ เราคิดว่าบ้านไงเราเลยเอา ตอนนี้ก็รู้แล้วแหล่ะ ว่าไม่มีอะไรเป็นของเรา ช่วยบอกเราทีจะให้เราเดินไปทางไหนดี ถ้าเราออกไปจากบ้านหลังนี้แล้วเราจะไม่กลับมาอีก เราจะเป็นลูกเนรคุณไหม ไม่เห็นมีใครอยากให้เราอยู่เลยทั้งพ่อทั้งพี่ ต่อไปทำนาก็คงจะบอกให้เราไปทำนาช่วยพี่ ซึ่งเราไม่ได้มีส่วนแบ่งหรือกินข้าวกับเขาเราก็จะไม่ไปทำ ซึ่งพ่อเราก็จะด่าเราแน่นอน เราไม่เคยได้ความรักจากพ่อจากพี่เลยเราเหนื่อย พี่เราก็ไม่เคยว่าเราดี พ่อก็ไม่เคยว่าเราดี ถ้าออกจากบ้านไปจะดีไหม ทำตัวแบยตายไปเลย ไม่เผาผี ไม่ส่งเงิน ไม่กลับมาเหยียบบ้านอีก