ตามหัวข้อเลยค่ะทุกครั้งตอนกลางคืนเราก็ได้แต่ถามตัวเองว่าอยู่ไปเพื่ออะไรในเมื่ออยู่ไปก็ไม่มีความสุขอยู่ดีไม่อยากไปไหนไม่อยากทำอะไรเลยป้าก็บอกว่าคนเราล้วนมีความเเกียจคร้านแค่คิดว่าเราทำได้มันก็จะทำได้แต่เราไม่มีความรู้สึกอย่างนั้นเท่าไหร่
ยายเคยบอกเราว่าเรียนสูงๆจะได้มีงานเราก็เลยถามไปว่ามันจะได้ยังไงสุดท้ายก็ต้องมาจบที่โรงงานอยู่ดีเหมือนคนอื่นๆแถวบ้านเราเคยสงสัยว่าทำไมทุกคนต้องรั้งความสุขที่เราต้องการจะต่อชีวิตเพื่อมาเสียเงินทำไมทำไมไม่ปล่อยให้เราตายๆไปเลยเพราะสุดท้ายการมีตัวตนของเราก็ไม่ได้ทำให้โลกเปลี่ยนแปลงซักหน่อยเราไม่ใช่คนดังแล้วอะไรนั่นที่ว่าเป็นบาปเราบอกตามตรงนะเราไม่ได้นับถือเราแค่อยากตายเราไม่มีสิทธิเลือกเลยหรอ
รู้สึกไม่ไหวแล้วทำไงดี
ยายเคยบอกเราว่าเรียนสูงๆจะได้มีงานเราก็เลยถามไปว่ามันจะได้ยังไงสุดท้ายก็ต้องมาจบที่โรงงานอยู่ดีเหมือนคนอื่นๆแถวบ้านเราเคยสงสัยว่าทำไมทุกคนต้องรั้งความสุขที่เราต้องการจะต่อชีวิตเพื่อมาเสียเงินทำไมทำไมไม่ปล่อยให้เราตายๆไปเลยเพราะสุดท้ายการมีตัวตนของเราก็ไม่ได้ทำให้โลกเปลี่ยนแปลงซักหน่อยเราไม่ใช่คนดังแล้วอะไรนั่นที่ว่าเป็นบาปเราบอกตามตรงนะเราไม่ได้นับถือเราแค่อยากตายเราไม่มีสิทธิเลือกเลยหรอ