ปฏิบัติสละตน (share)

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑ @ เมตตา ตระหนักชัด....ปฏิบัติ ละ"ตน"จึง ปันแบ่ง มิแค้นตรึง......จิตะซึ้ง อภัยกัน @ เมตตา มิมีข้าง....ละ! ริอ้าง อ๊ะ"เรา-มัน" ร่วมแรง พลังฝัน......มุลุวัน สงบ

คุณปรศุราม ริเริ่มนำเสนอครับ @ ปฏิบัติพยายามมิหยุด ธรรมพิสุทธิไสว กรุณาและเมตตา ณ ใจ กาย(ะ)ไซร้สละตน @ มุประพฤติประจักษ์ธรรมะจริง ไป่ประวิงสติดล ผลิประโยชน์ก็ปัญญาสิหน มรรค(

@ วันไหว้ ณ ​สิ้นปี สติ"​มี" พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ​ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทม,​ไห้ มิระลึก ฤ ​เหลียวแล

ผัง : ลค ลลค.....ลลค ลคลค @ มุมั่น ปฏิบัติ.......สติชัด ระวัง ระไว ประจักษ์ หิริใส......สละไซร้ สิกาย กมล @ มุมั่น พละให้.....ระอุใช้ ประโยชน์ สิดล ประจักษ์ ปะทุผล...สิประชา สงบ สบาย

วสันตดิลกฉันท์ ๑๔ ...จงพรพระโปรดพละลุผู้..............สละสู้กิเลสพาล เธอ!ธรรมสว่างสติประทาน............มุประโยชน์ผลิเพื่อผอง ...เธอ!ธรรมสถิต ณ มน(ะ)กาย.......สิริฉายพิสุทธิ์ครอง ดุจดาวและดวงสุริย(ะ)

@ ​ธรรมพุทธะมรรค ​สิริพิพัฒน์ ปฏิบัติ ​บ่เสื่อมคลาย   สิ่งสรรพะล้วน ​มตะมลาย สิมิสาย ​มุธรรมคง ๑ ปัญญากระจ่าง ​อริยสัจ ทิฐิชัด ​ไสวธง แม้ทุกขะท้น ​ก็จะมิหลง พละธรรม ​ประจำใจ ๒ สังกัปปะตรอ

@ สิ้นปี ลุวารวัน สติพลัน พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทมใจ บ่ระลึก แหละเหลียวแล

*** เบญจางคอักษร *** กาพย์พรหมคีติ (มีเสียงขับอันไพเราะ) บทละ ๘ วรรค วรรคหน้า ๕ พยางค์  วรรคหลัง ๖ พยางค์ ส่งสัมผัส บทท้ายวรรค ๘ รับสัมผัส บทท้ายวรรค ๒ @ กานท์กาพย์แบบเก่าก่อน อุระร้อนจารขับขา

บทนำ คำถามที่ว่า "บุคคลกระทำตนและผู้อื่นให้เป็นที่รักได้อย่างไร หรือนำพาตนและผู้อื่นให้ประสบทุกข์ได้อย่างไร" เป็นแก่นแท้ของจริยศาสตร์สากล และเป็นประเด็นสำคัญที่พระพุทธศาสนาในยุคต้นได้ให้คำตอ