ปฏิบัติสละตน (share)

@ วันไหว้ ณ ​สิ้นปี สติ"​มี" พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ​ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทม,​ไห้ มิระลึก ฤ ​เหลียวแล

วสันตดิลกฉันท์ ๑๔ ...จงพรพระโปรดพละลุผู้..............สละสู้กิเลสพาล เธอ!ธรรมสว่างสติประทาน............มุประโยชน์ผลิเพื่อผอง ...เธอ!ธรรมสถิต ณ มน(ะ)กาย.......สิริฉายพิสุทธิ์ครอง ดุจดาวและดวงสุริย(ะ)

@ ​ธรรมพุทธะมรรค ​สิริพิพัฒน์ ปฏิบัติ ​บ่เสื่อมคลาย   สิ่งสรรพะล้วน ​มตะมลาย สิมิสาย ​มุธรรมคง ๑ ปัญญากระจ่าง ​อริยสัจ ทิฐิชัด ​ไสวธง แม้ทุกขะท้น ​ก็จะมิหลง พละธรรม ​ประจำใจ ๒ สังกัปปะตรอ

@ สิ้นปี ลุวารวัน สติพลัน พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทมใจ บ่ระลึก แหละเหลียวแล

บทนำ คำถามที่ว่า "บุคคลกระทำตนและผู้อื่นให้เป็นที่รักได้อย่างไร หรือนำพาตนและผู้อื่นให้ประสบทุกข์ได้อย่างไร" เป็นแก่นแท้ของจริยศาสตร์สากล และเป็นประเด็นสำคัญที่พระพุทธศาสนาในยุคต้นได้ให้คำตอ

ผัง : ลค ลลค.....ลลค ลคลค @ มุมั่น ปฏิบัติ.......สติชัด ระวัง ระไว ประจักษ์ หิริใส......สละไซร้ สิกาย กมล @ มุมั่น พละให้.....ระอุใช้ ประโยชน์ สิดล ประจักษ์ ปะทุผล...สิประชา สงบ สบาย

ฉันท์ ธนัญชยางค์ ๓๒ @ หวังฉันท์ไสว เปิดกว้างพิสัย จารขานวิไล แผ่ไกลพระธรรม จงเยาวชน ทุกหนมุนำ เมตตาลุล้ำ "รัก"ค้ำ"ระทม" @ ปันแบ่งกระทำ "จริงใจ"สิย้ำ พ้นพาลขยำ ผลบุญสะสม

@ "รัก"สละตน ละกิเลส ปะทะวิญญาณ์ วิริยะ ลุธรรม(ะ)ประภา สติแจ่มใส @ กาล(ะ)สถาน ปฏิบัติ ทมะกายใจ ผลิปิติสงบ ชยภัย อุรุปัญญา ทมะ    (แบบ) น. 

ดัดแปลงจาก กลอน/กาพย์ วารีแยกสาย ริเริ่ม : Soul Master @ x x x y y y y y 1 x x x 2 3 2 2 x 1 @ x x x y y y y y 3 x x x 2 4 2 2 x 3 * y คำที่เลือกสัมผัสได้ ตัวเลข  เป็น สัมผ้ส บั

: เบญจางคอักษร ร่ายสุภาพ @ วันใหม่มี พระสัญญา....ทุกเวลา มีหวัง มืดบดบัง มีแสง....สิ้นเรี่ยวแรง มีพระพร ทรงอาทร ทุกเมื่อ....ข้าฯเชื่อแน่ โปรดให้ กลับสู่ "บ้านแท้" ไซร้....เมื่อสิ้นเสร็จงาน