ผมอายุ26ในปีนี้เป็นคนต่างจังหวัดทำงานมา2ปีเเล้วไม่มีหนี้สินไม่มีรถไม่มีบ้าน มีเงินเก็บนิดหน่อย ลักษณะงานทำไปได้เรื่อยๆไม่น่ามีทางตกงานรายได้พอสำหรับอยู่คนเดียว ผมคิดไปคิดมาว่านี่เราจะต้องทำงานไปเรื่อยๆจนตายอย่างนั้นหรอ เหมือนทำงานสิ้นเดือนรับตังเเดกข้าวอยู่ไปวันๆ เรื่องเพื่อนผมไม่มีเพื่อนที่สนิทกันจริงๆส่วนการสังสรรค์ ผมไม่กินเหล้าสูบบุหรี่ไม่ชอบเที่ยวกลางคืนมีนิสัยชอบอยู่คนเดียวว่างๆก็จะอ่านนิยายไม่ก็ดูหนังหรือชีรี่ย์ไม่ค่อยออกไปไหนผมคิดๆดูเเล้วถ้าผมไม่ตายก่อนผมก็คงต้องอยู่คนเดียวไปเรื่อยๆจนเเก่เเต่กะใว้ว่าจะอยู่เเค่60พอ อีกอย่างเพราะผมชอบผู้ชายเลยไม่มีเรื่องลูกเมียอะไร ส่วนเรื่องหาเเฟน เคยมีเเฟนอยู่หนนึงเเต่เเค่3เดือนผมก็เลิกเพราะรู้สึกเบื่อประกอบกับตอนนั้นเเค่อยากลองมีเเฟนดู ผมไม่ค่อยมีความต้องการทางด้านนั้นรู้สึกว่าเเค่ช่วยตัวเองก็พอเเล้ว พอหลายๆอย่างประกอบกันผมเลยเกิดความคิดว่าทุกวันนี้ อยู่ไปทำไมรู้สึกขาดเหตุผลในการมีชีวิตเเต่ก็ไม่อยากตายนะ สุดท้ายนี้ ถือว่าเป็นกระทู้บ่นเเล้วกันมีใครเคยรู้สึกเเบบนี้บ้างไหม ชีวิตรู้สึกเคล้งคว้าง ว่างเปล่า ยังไงชอบกล
รู้สึกขาดจุดมุ่งหมายในชีวิต