สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 15
เด็ก ม.ปลาย แต่ความคิดยังกะเด็ก ป.1
ปล่อยเค้าอยุ่ในห้องนั้นแหละคะ ไม่ต้องหาอะไรให้กินด้วย
โตแล้วต้องรู้สภาพครอบครัว ต้องช่วยกันสิ ไม่ใช่จะเอาแต่ได้คนเดียว
ถ้าพ่อยอมซื้อให้นี่คือ พ่อแม่รังแกฉัน ของแท้เลยนะคะ
ปล่อยเค้าอยุ่ในห้องนั้นแหละคะ ไม่ต้องหาอะไรให้กินด้วย
โตแล้วต้องรู้สภาพครอบครัว ต้องช่วยกันสิ ไม่ใช่จะเอาแต่ได้คนเดียว
ถ้าพ่อยอมซื้อให้นี่คือ พ่อแม่รังแกฉัน ของแท้เลยนะคะ
สมาชิกหมายเลข 6863404 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6438699 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 7459838 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6966598 ถูกใจ, แม่น้องหยง ถูกใจ, third arrow ถูกใจ, jevaisbien ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6758139 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5766256 ถูกใจ, Would you be able to ? ถูกใจรวมถึงอีก 23 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 11
มาบอกเล่าเก้าสิบนะคะ
บ้านเราใช้วิธีปล่อยค่ะ ไม่ให้ความสนใจ เดี๋ยวเหนื่อยก็หยุดเอง
เมื่อตอนเราเข้าวัยรุ่นก็แบบนี้แหละ อยากได้อยากมีอย่างเพื่อน เพื่อนใช้โนเกียรุ่นใบไม้ ตอนนั้นฮิตมากเราก็อยากได้ งอแงจะเอา ใครขัดใจไม่ได้เพราะไม่เคยถูกขัดใจ โดนตามใจมาตลอดจนคิดว่าครั้งนี้ยังไงก็ต้องได้ ถ้าไม่ได้จะไม่กินข้าวที่บ้านเราก็ไม่ได้อะไร ไม่กินก็เรื่องของแกแต่ออกมาไม่มีข้าวให้กินแล้วนะ ตอนนั้นก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ บึนปากใส่งอน ๆ พอดึกหน่อยก็แอบเดินเข้าไปในครัวก็พบว่าไม่มีข้าวให้กินจริง ๆ ตอนนั้นยังทำอะไรกินเองไม่เป็นเพราะมีคนทำให้ตลอด ผ่านไปสองวันทนไม่ไหว หิวมาก ร้องไห้จนเหนื่อยด้วยแต่ก็ยังไม่มีใครสนใจก็เลยยอมออกมากินข้าว แต่สุดท้ายเขาก็ใจอ่อนยอมซื้อให้นะคะ แต่ไม่ได้ซื้อโนเกีย ซื้อ Pct .. คุณตาบอกคนละครึ่งทาง ถ้าไม่เอาอันนี้ก็จะไม่ได้อะไรเลย เราเลยเอาค่ะ
ป.ล.ด้วยความที่เขาก็ยังสปอยล์เราอยู่ ตอนนั้นเขายังไม่ได้สอนให้เราเก็บเงินเอง แต่พอโตขึ้นมาอีกนิดเขาก็เริ่มสอน เริ่มปลูกฝังจิตสำนึก อยากได้อะไรก็ต้องเก็บเงินแล้วค่ะ
บ้านเราใช้วิธีปล่อยค่ะ ไม่ให้ความสนใจ เดี๋ยวเหนื่อยก็หยุดเอง
เมื่อตอนเราเข้าวัยรุ่นก็แบบนี้แหละ อยากได้อยากมีอย่างเพื่อน เพื่อนใช้โนเกียรุ่นใบไม้ ตอนนั้นฮิตมากเราก็อยากได้ งอแงจะเอา ใครขัดใจไม่ได้เพราะไม่เคยถูกขัดใจ โดนตามใจมาตลอดจนคิดว่าครั้งนี้ยังไงก็ต้องได้ ถ้าไม่ได้จะไม่กินข้าวที่บ้านเราก็ไม่ได้อะไร ไม่กินก็เรื่องของแกแต่ออกมาไม่มีข้าวให้กินแล้วนะ ตอนนั้นก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ บึนปากใส่งอน ๆ พอดึกหน่อยก็แอบเดินเข้าไปในครัวก็พบว่าไม่มีข้าวให้กินจริง ๆ ตอนนั้นยังทำอะไรกินเองไม่เป็นเพราะมีคนทำให้ตลอด ผ่านไปสองวันทนไม่ไหว หิวมาก ร้องไห้จนเหนื่อยด้วยแต่ก็ยังไม่มีใครสนใจก็เลยยอมออกมากินข้าว แต่สุดท้ายเขาก็ใจอ่อนยอมซื้อให้นะคะ แต่ไม่ได้ซื้อโนเกีย ซื้อ Pct .. คุณตาบอกคนละครึ่งทาง ถ้าไม่เอาอันนี้ก็จะไม่ได้อะไรเลย เราเลยเอาค่ะ
ป.ล.ด้วยความที่เขาก็ยังสปอยล์เราอยู่ ตอนนั้นเขายังไม่ได้สอนให้เราเก็บเงินเอง แต่พอโตขึ้นมาอีกนิดเขาก็เริ่มสอน เริ่มปลูกฝังจิตสำนึก อยากได้อะไรก็ต้องเก็บเงินแล้วค่ะ
สมาชิกหมายเลข 3262927 ถูกใจ, ตอบชั้นหน่อยคนดี ถูกใจ, zealottan ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6864580 ถูกใจ, #Miniconcert ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6864518 ถูกใจ, mandize ถูกใจ, kjung ถูกใจ, ball0910400 ถูกใจ, เกาะแน่นแน่นนะน้องนะ ถูกใจรวมถึงอีก 26 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 23
ไม่โทดเด็กนะ โทษครอบครัวแทน
เพราะตอนที่ผมยังเด็ก เวลาอยากได้อะไรก็ไม่เคยได้ แม่ไม่เคยตามใจ ไม่เคยสปอย เพราะแม่จนมาก ให้ผมลงไปนอนชักดิ้นชักงอจนเหนื่อยตายยังไงก็ไม่มีทางได้ สุดท้ายผมก็หยุดไปเอง และเรียนรู้ว่าใช้วิธีนี้ไม่ได้ผล
แต่ถ้าครอบครัวไปขวนขวายหามาให้ทุกอย่าง เด็กมันจะเรียนรู้ว่าทำแบบนี้แล้วจะได้ของ มันก็เลยทำต่อ ติดนิสัยเสียเอาแต่ใจไปเรื่อยๆ เป็นผลเสียไปถึงตอนโตด้วย
และเคสนี้เชื่อสิ สุดท้ายน้องก็ได้ไอโฟนแน่ๆ เพราะครอบครัวตามใจขนาดนี้ และนางก็จะติดนิสัยแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่รู้วันหน้าจะขออะไรแพงๆอีก
เพราะตอนที่ผมยังเด็ก เวลาอยากได้อะไรก็ไม่เคยได้ แม่ไม่เคยตามใจ ไม่เคยสปอย เพราะแม่จนมาก ให้ผมลงไปนอนชักดิ้นชักงอจนเหนื่อยตายยังไงก็ไม่มีทางได้ สุดท้ายผมก็หยุดไปเอง และเรียนรู้ว่าใช้วิธีนี้ไม่ได้ผล
แต่ถ้าครอบครัวไปขวนขวายหามาให้ทุกอย่าง เด็กมันจะเรียนรู้ว่าทำแบบนี้แล้วจะได้ของ มันก็เลยทำต่อ ติดนิสัยเสียเอาแต่ใจไปเรื่อยๆ เป็นผลเสียไปถึงตอนโตด้วย
และเคสนี้เชื่อสิ สุดท้ายน้องก็ได้ไอโฟนแน่ๆ เพราะครอบครัวตามใจขนาดนี้ และนางก็จะติดนิสัยแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่รู้วันหน้าจะขออะไรแพงๆอีก
สมาชิกหมายเลข 3262927 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1116570 ถูกใจ, third arrow ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3347971 ถูกใจ, NAJ ถูกใจ, ตอบชั้นหน่อยคนดี ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5766256 ถูกใจ, Would you be able to ? ถูกใจ, ball0910400 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6027086 ถูกใจรวมถึงอีก 10 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
แสดงความคิดเห็น
น้องรบเร้าซื้อไอโฟนขังตัวเองอยู่แต่ในห้อง
คือน้องรบเร้าซื้อไอโฟน แต่เงินของครอบครัวเรามีจำกัดและยังมีเรื่องจำเป็นให้ใช้อีกหลายอย่าง มากกว่าที่จะเอามาซื้อโทรศัพท์ใหม่ ทั้ง ๆ ที่เครื่องเดิมของน้องก็ยังใช้ได้อยู่
เราก็บอกน้องไปว่า ไม่ใช่ว่าพ่อแม่ไม่รักนะ แต่ตอนนี้ครอบครัวเรายังขัดสนเรื่องค่าใช้จ่ายอยู่ เงินเรามันไม่ได้มีเยอะ อะไรที่ยังไม่จำเป็นก็เก็บไว้ก่อน ทุกวันนี้รายได้ก็ไม่เพียงพอต่อรายจ่าย ไหนจะมีหนี้ที่ยังต้องผ่อนจ่ายอยู่ ไหนจะค่าเรียนของเรากับน้องอีก แต่คำตอบที่เราได้รับมาคือ งั้นน้องก็ไม่เรียนก็ได้ ได้เรียนแต่ไม่อยากมีชีวิตอยู่จะมีประโยชน์อะไร บ้านก็ขายไปสิ ไปอยู่ห้องเล็ก ๆ ก็ได้ เพราะน้องก็อยู่แต่ในห้องอยู่แล้ว เราหนักใจตรงที่ว่าทำไมของที่พ่อแม่เคยซื้อให้ตั้งหลายอย่าง น้องกลับไม่เห็นคุณค่า แต่กลับมามองเพียงแค่ว่าน้องไม่มีไอโฟนใช้
ตอนนี้น้องไม่ยอมคุยด้วยกับครอบครัว เราก็ไม่อยากอธิบายรายละเอียดให้พ่อแม่เยอะ เพราะกลัวท่านจะหนักใจ แถมยังโดนน้องบอกกลับอีกว่า ไม่อยากคุยกับเราเพราะตรรกะเพี้ยน ๆ
เราควรจะจัดการอย่างไรกับปัญหานี้ดีอย่างไรดีคะ เราคิดว่าเราก็พยายามใช้เหตุผลคุยกับน้อง และน้องก็โตพอที่น่าจะเข้าใจได้แล้ว