สวัสดีค่ะ เรารู้สึกผิดกับหมามากๆเลยค่ะ เราเลี้ยงหมาค่ะแม่หมากับลูกหมาจริงๆก็ไม่ใช่หมาเราหรอกค่ะเป็นหมาเจ้าของห้องเช่าที่เราอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้เขาไม่อยู่ก็เลยฝากหมาไว้กับเราพอเลี้ยงไปก็รู้สึกผูกพัน พอเขากลับมาเขาก็ไม่ได้สนใจหมาค่ะก็เลยเหมือนจะเป็นเจ้าของหมาเราเพราะเราดูแลเองหมดทุกอย่างแต่พูดไม่ได้เต็มปากหรอกค่ะว่าหมาเรา เข้าเรื่องเลยดีกว่าอย่างที่บอกค่ะเราเลี้ยงหมากับแม่หมาเราจะพาเขาเข้านอนที่ห้องเช่าอีกฝั่งทุกคืนค่ะบางครั้งก็พาเข้าเร็วแต่บางครั้งก็พาเข้าช้า เขาไม่ได้นอนกับเรานะคะเขานอนกัน2ตัวแม่ลูก แล้วเมื่อ3วันก่อนเราพาหมาเข้าบ้านช้าแล้วมีรถยนต์มาเหยียบลูกหมาค่ะ ทำให้ลูกหมาถูกตัดขาหลังแล้วระบบปัสสาวะก็พังหมดเลยค่ะเขาไม่สามารถฉี่ได้แต่อึได้ค่ะ ถ้าฉี่ต้องใช้สายไปตลอดชีวิต เรารู้สึกผิดที่วันนั้นเราไม่เก็บหมาให้เร็วกว่านั้น เรารู้สึกแย่มากๆที่ทำให้ต้องเป็นแบบนี้ แทนที่เขาจะได้วิ่งเล่นปกติต้องมาเหลือ3ขา ทรมาณกับการฉี่ เรารู้สึกแย่จริงๆค่ะ อีกไม่นานเราก็จะไม่ได้อยู่กับเขาก็กลัวจะไม่มีใครดูและด้วยค่ะ  กังวลไปทุกอย่างแถมความรู้สึกผิดมาด้วย ตอนนี้รู้สึกแย่มากเลยค่ะ