เราโครตเกลียดพ่อแม่เรา และแฟนเรามาก

เรามีแพลนจะแต่งงาน พ่อแม่เราเรียกสินสอดหลักแสน( สามแสน) แต่แฟนเรามีแค่แสนเดียว
เลยคุยกันไม่ลงสักที
ฝั่งญาติแฟนเรา ญาติเขาบอกแฟนเรา
ถ้าแต่งเราแพงก็ให้เลิกดีกว่าแล้วไปหาแต่งคนอื่นแถวบ้านเขาที่ไม่แต่งแพง (แฟนเราพูดให้เราฟังว่าญาติเขาพูดแบบนี้)
แล้วญาติเขาโทรมาบอกให้เราไปคุยกับพ่อแม่เราให้เข้าใจเรื่องค่าสินสอด
....
พ่อแม่เราโกรธ ว่าเราอยู่ก่อนแต่งไม่มีศักดิ์ศรี ไม่มีค่า เสียเงินส่งเรียนตอบแทนบุญคุณไม่ได้
แม่ว่าเราไม่มีปัญญาส่งเสียพ่อแม่ ไม่มีปัญญาส่งน้องเรียนช่วยพ่อแม่ ซึ่งเราช่วยได้แค่บางที แต่ไม่ได้ช่วยได้ตลอด
แล้วอีกอย่างช่วงเราเรียน เราขัดสนกว่าน้องเรามาก บางวันอดข้าว กว่าจะเรียนจบ บางเทอมเราไม่ได้เงินจากพ่อแม่เลย
เราดิ้นรนเองมาตลอด
ช่วงเรียนใกล้จบเราก็ได้คบกับแฟนคนปัจจุบัน เขาก็พัตพอตช่วยเรามาตลอด แต่พ่อแม่ไม่ได้รับรู้เรื่องนี้
...
แฟนเราก็ว่าเรา ว่าเราเก็บตังค์ไม่ได้ยังอยากแต่งแพง ดูถูกว่าบ้านยากจนพ่อแม่ขายลูกกิน ซึ่งมันก็จริงอย่างเขาว่า
เขาบอกว่าถ้าถึงเวลา เขาจะเป็นคนพูดเอง  
ถ้าไม่ไหวเขาก็จะเลิกเพราะไม่มีตังค์ไปแต่ง เขาบอกว่าพลาดมาคบกับเราเขาชอบพูดอยู่บ่อยๆ

เราเกลียดทุกคนี่เอาแต่ถล่มใส่เรา โดยที่ไม่สนใจความรู้สึกเราเลย จนบางทีเราอยากเป็นลูกอกตัญญูเพราะแม่ว่าเราหาเงินมาแต่งอย่างที่เขาหวังไม่ได้ อยู่เป็นโสดให้เป็นคนบาปในสายตาเขาเลย

แฟนเราเขาเป็นคนจิตใจดี แต่ปากไม่ดีโดยเฉพาะกับเรา แต่สิ่งที่เขาพูด เขาก็ดูถูกเราหลายอย่างอยู่เหมือนกัน เอาแต่ประชดประชัน เรื่องสินสอด

ตอนนี้และอดีตที่ผ่านมาเรารู้สึกว่า ไม่เคยมีใครรักเราจริงๆ สักคนไม่มีใครฟังความคิดเห็นเรา ไม่มีเพื่อน ไม่มีใครสักคนที่จะอยู่ข้างๆ เราในยามที่เจ็บปวด

แฟนเราเขามองว่าเราเป็นคนไม่มีประโยชน์ ที่เขาช่วยทุกอย่างเพราะเขารัก เสียดายเวลาที่อยู่ด้วยกัน คบกันมายาวนาน
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
เป็นเรา ยุ่งยากกันนักไม่แต่งซะเลย ในเมื่อไม่มีใครรักและเข้าใจ ขอปลีกวิเวกไปใช้ชีวิตคนเดียวแม่มเลยดีกว่า
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่