ไม่อยากไปโรงเรียน

คือเริ่มแรกเล่าก่อนเลยว่าเราเป็นคนเล็กใช่ป่ะแล้วเราดูแลคนอื่นมาตลอดแล้วเราก็โดนว่าว่าทำไมไม่ดูแลแม่ตัวเองอลยแม่บอกเราตลอดเวลาเนี่ยสมัยก่อนฉันอ่ะดูแลแม่ตัวเองอย่างเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวให้แม่ของตัวเองทำมาหม

คืออยู่ม.6คับ เรียนอยู่เตรียม ไม่ใช่เตรียมในกรุงเทพนะคับ คือ ตามหัวข้อกระทู้เลย วันนี้ตอนเรียนพิเศษ อยู่ดีๆ เราขอออกมาเข้าห้องน้ำ พอเดินมาหน้าประตูร้องไห้หนักมาก ไม่รู้เป็นอะไร มันเหมือนท้อๆหมดกำลังใจ

จขกท ตอนนี้เรียนอยู่ ม.4 ค่ะ วิทย์คณิต+ดนตรี เรียนหนัก การบ้านเยอะไม่เคยท้อเท่ากับคำพูดของคนที่บ้านค่ะ บอกก่อนว่าครอบครัวเรามีทั้งหมด 3 คนค่ะ มีแม่ ยาย แล้วก็เรา ที่โรงเรียนเราก็เรื่อยๆค่ะ มีเพื่อน แต

คือเวลาเรียนหรือทำกิจกรรมอะไรคืองงมากว่าทำไมมันเงียบจังจะมีไลน์กลุ่มไว้ทำไมแล้วคนในกลุ่มอ่ะอยู่ด้วยแล้วอึดอัดต้องมาเรียนกับคนกลุ่มนี้อีกไม่รู้จะทำยังไงดีเลยรู้สึกไม่ค่อยดีเลยอ่ะกำลังสงสัยว่าทำไมอาจารย

ตัวผมเองบรรจุราชการครูเมื่อเกือบ 10 ปีที่แล้ว ในโรงเรียนแห่งหนึ่งที่ห่างจากบ้านเกิดประมาณ 40 กิโลเมตร ​ก็ขับรถไปกลับทุกวัน วันละ 80 กิโลเมตร​ แรก ๆ ก็รู้สึกไกล​ แต่พอสักพักก็ชิน ​ แล้วอยู่ไปก็เหมือน

กระทู้ก่อนเคยถูกแชร์ลงโซเชียลเยอะมาก จนหลายคนเข้าใจผิดว่าเราเป็นโรคทางเพศ ซึ่งเราก็เข้าใจได้ว่าคนอ่านอาจตีความไปต่าง ๆ แต่เราป่วยและขอยืนยันชัดเจนว่า ไม่ใช่โรคทางเพศ 100% ค่ะ ที่ผ่านมา เรื่องนี้สำหรั

เราไม่ได้ไปโรงเรียนมา7วันแล้วพอจะไปก็รู้สึกว่าไม่อยากไป วันไหนที่ไปก็รู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนอยู่คนเดียว ไม่ค่อยอยากคุยกับใคร ท้อมากค่ะ นี่ก็จะจบ ม.3 แล้ว แต่ไม่รู้ว่าจะจบหรือป่าวเพราะขาดเรียนบ่อย แต่จริ

ตามหัวข้อด้านบนเลยค่ะ ส่วนตัวดิฉันเป็นคนใช้ชีวิตค่อนข้างคุ้ม และผจญภัยมาก ซึ่งส่วนใหญ่เวลาจะทำอะไรจะใช้พลังใจส่วนใหญ่ในการทำล้วนๆเลย ดิฉันเป็นคนที่ทำอะไรก็เต็ม100%หมดทุกอย่าง จริงจังมาก ไม่เคยมีทำให้จ

คือเราขึ้นป.6แล้วต้องย้ายโรงเรียน ตอนแรกๆก็คิดว่าเปิดเทอมแล้วไปรร.จะชิลๆสบายๆไม่อะไรมากมาย แต่พอเปิดปุ๊บสรุปคือตื่นเต้นมากวันแรก วันแรกนี่คือหนักมากทั้งตื่นเต้น+กลัวกระสับส่ายจนรู้สึกอยากร้องไห้เลยอ่ะ

คือว่าหนูมีอาการแบบว่าอยู่ๆมันก็ซึมทั้งวันแล้วบางเวลามันก็หน่วงๆอยากร้องไห้รู้สึกท้อไม่มีสมาธิทำอะไรเลยเป็นแบบนี้บ่อยมากกแต่อยู่โรงเรียนถ้ามีเพื่อนมันก็ไม่ค่อยเป็นแต่ตอนอยู่คนเดียวมันก็จะมีอาการแบบนี้