ระบายตัวผม

ตามชื่อเลยครับ ผมเขียนข้อความไม่เก่งข้อความนี้มันจะงง วกไปวนมานะครับ ผมอายุ17ปี ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ไม่รู้จะทำอะไรดีในชีวิต หัวช้า มักตั้งคำถามกับตัวเองเสมอว่าเกิดมาทำไม ไม่รู้จะเรียนอะไร  ดีเเต่เพ้อเจ้อคิดอะไรไร้สาระไปเรื่อย ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสังคมเลย ไม่รู้กระทั่งธนาคาร ดอกเบี้ย อะไรอีกมากมาย อะไรที่เกี่ยวกับธนาคารผมไม่รู้เลย รู้เเค่ว่ามันเอาไว้เก็บตัง สมาคม4-5รึอะไรสักอย่างนี้ล่ะผมก็ไม่รู้ ถ้าไม่มีเเม่รึพี่ผมก็ไม่มีอะไรดีเลย เคยมีครั้งหนึ่งผมเคยคิดจะวาดรูปสวยๆ ผมก็เคยฝึกวาด6เดือนเเปปๆก็เลิก เคยเห็นในวิดีโอ เขามีดินสอกดไว้ว่าดรูป บอกกับตัวเองถ้าได้จะฝึกวาด เเต่ก็ไม่เคยวาด ทุกๆวันบอกกับตัวเองพรุ่งนี้ก่อนค่อยทำตลอด พยายามเเล้วนะที่จะทำเเต่มันทำไม่ได้ เข้าใจนะถึงไม่มีพรสวรรค์มันก็ฝึกได้เเต่ไม่ทำ  คิดเสมออนาคตจะหางานทำได้ไหม คนเเถวบ้านก็พูดจัง ว่าดีเเล้วล่ะจะได้เป็นเจ้าคนนายคน เเค่เพราะผมเเต่งตัวดี เเล้วถ้าผมไม่สำเร็จในชีวิต เขาก็จะเอาไปพูดนินทา ชีวิตนี้ผมไม่เคยเที่ยวออกนอกบ้าน ไม่เคยคบใครเป็นเเฟน เพราะผมรู้ว่าตัวเองน่ะยังเอาตัวไม่รอดเลยเเล้วจะดูแลใครได้ไม่ยุ่งกับเพื่อน อยู่เเต่บ้านอ่านหาตูนเล่นคอมไปวันๆ ช่วยงานบ้านเเม่นิดหน่อย (พี่กับเเม่ป่วยเป็นซึมเศร้า)  ผมรู้เสมอว่าผมเป็นคนไม่เต็ม สมองช้า ผมไม่อยากเอาเรื่องนี้ไประบายกับเเม่เพราะมันเหมือนกับว่า ผมไปเรียกร้องความสนใจ ทำให้ตัวเองมีปมด้อย ผมชอบทหารนะเเต่ไม่รู้ว่าจะสอบได้ไหมเพราะผมยอมรับว่าโง่ เรียนก่อสร้าง เเต่วิทยาลัยไม่มีจารย์สอนครับ เเต่เปิดสาขาก่อสร้าง ที่เรียนก่อสร้างไม่ใช่อะไรหรอกเเม่อยากให้เรียนคอมนะเเต่พี่บอกอย่าเรียนเลยเพราะเอ็งหาข้อมูลไม่เป็น ผมๆม่รู้จะเรียนอะไรดีตอนนั้นเลยสุ่มๆไปเลย ได้ก่อสร้าง มี่วิทยาลัยเรียนฟรีเลยเรียนยิ้มเลย ผลสุดท้ายทำอะไรไม่เป็นสักอย่างคิดคำนวณไม่ได้ แล้วอย่างนี้ตอนปี3 เขาให้ทำโครงการผมจะเอาอะไรไปทำ ผมชอบทหารนะผมเรียนร.ดด้วย เเต่อาจจะสู้คนอื่นไม่ได้มีสองกรณี สอบไม่ติด กับข้างล่างใต้โต๊ะสู้เขาไม่ได้ จะเรียนวาดรูปหัวจิตนาการก็ไม่ให้ 

ผมจะเอาตัวรอดจากอนาคตได้ไงเเค่เรื่องภายในสังคมผมยังไม่รู้เลยผมกลัวหางานไม่ได้กลัวคนเเถวบ้านมองผมด้วยสายตาที่กดดัน ผมเคยคิดนะว่าตายๆจบๆไป เพราะยังไงผมก็ไม่ได้ทำประโยชน์อะไรให้ใครอยู่เเล้วเเม่ก็ไม่ต้องเสียตังกับผมมาก เพราะพี่ติดข้าราชการมาเเล้วเเม่คงสบายเเล้วไม่ต้องมีผมเป็นภาระด้วยเพราะทุกวันที่ผมอยู่ เเม่ก็คงเหนื่อยเเล้วล่ะเเกผ่านอะไรมาเยอะครอบครัวฝั่งพ่อก็ไม่นับว่าพวกผมเป็นญาติ เกลียดเเม่ผม ผมไม่เคยเห็นญาติฝั่งพ่อนะเเต่พี่บอกผมว่าดีเเล้วล่ะที่เอ็งไม่เคยเห็นพวกมัน ทั้งเเม่ทั้งพี่ ก็โดนอะไรมาเยอะ  ไม่ใช่ว่าเเกเลี้ยงผมไม่ดีนะ ตรงกันข้ามเลยล่ะเเกเลี้ยงผมดีมาก ดีขนาดผมไม่ต้องคิดไรรึทำอะไรเลยเเต่ผมกลับไม่เคยทำให้เเกสบายเลย ผมนี่เป็นคนขี้เกียจ บัดซบ ภาระ

เกิดมาทำไมก็ไม่รู้
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่