รู้สึกอายและไม่มั่นใจมากๆจนไม่อยากให้ใครเห็นหน้าเรา

รู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองเลย ไม่ว่าจะคิดจะเชื่อ จะตัดสินใจอะไร ก็ไม่แน่ใจซักอย่าง ล้มเหลว หลงทาง ไม่รู้จะทำไงต่อ ไม่รู้ต้องวางตัวยังไง ไม่รู้จะใช้ชีวิตยังไง ไม่รู้ต้องเริ่มต้นจากตรงไหน ไม่รู้จะไปต่อยังไ

คือเราเจอกับคนหนึ่งในโลกออนไลน์ ในไอจีเขาก็ดูดี แต่พอนัดเจอกันเขาแต่งตัวสบายๆชิวๆ(เขาอายุประมาณ20 )วันนี้เราแอบคาดหวังว่าเขาจะแต่งตัวดีๆแบบวัยรุ่นปกติวันนั้น เราไปแทงสนุ๊กกับเพื่อนเรา เราเลยชวนเขานะคะ

เรื่องมันมีอยู่ว่าเราชอบพี่คนหนึ่ง เราบอกชอบเค้าไป บอกความรู้สึกทั้งหมดที่เรามีต่อเค้า แต่ไม่ได้คาดหวังว่าจะสมหวังมั้ย แต่ประเด็นที่ทำให้ตั้งกระทู้นี้มา เพราะมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เราต่างแลกเปลี่ยนควา

คือผมช่วงนั้นผมตากแดดตอนใส่แมสเพราะโควิดละมีกิจกรรมกลางแจ้งบ่อยๆครับช่วงหลังๆเลยมีการหน้าเป็นรอยแมสทำให้ผมขาดความมั่นใจเลยครับจะไปไหนกับแฟนกินข้าวกับเพื่อนกับแฟนหรือทำกิจกรรมที่อื่นที่ต้องถอดแมสไรงี้ผ

ตามหัวข้อเลยค่ะเคยรู้สึกน้อยจังรู้สึกท้อบ้างมั้ยที่เราไม่ได้มีต้นทุนเหมือนคนอื่น ไม่ได้โชคดี แบบชีวิตเริ่มจากศูนย์ชีวิตหนูก็เริ่มจากศูนย์เหมือนกันค่ะ บางทีหนูก็รู้สึกเหนื่อยนะแบบเราต้องพยายามกว่าคนอื่

ผมเป็นคนย้ำคิดย้ำทำ สมาธิสั้นและlow self-esteem แหละมั้ง คือ ผมเป็นคนขาดความมั่นใจทั้งรูปร่างหน้าตา ความสามารถและการปฏิสัมพันธ์แบบมากๆ รูปร่างหน้าตา: เหมือนความคิดผมจะชอบด้อยค่าตัวเองว่าไม่ตรงตาม sta

เราซื้อข้าวกล้องมา เราเก็บไว้ในกล่องปิดสนิท 1 กิโล อีก 1 กิโลยังไม่ได้แกะ ไม่ได้ทำอาหารมานาน มาเช็ควันนี้ หมดอายุไป 1 ปีแล้ว เมล็ดข้าวยังดูปกติ เราเอาไปทำอาหารกิน 4 มื้อแล้ว ปกติดี แต่ไม่มั่นใจว่ายัง

ตามหัวข้อเลยค่ะ คนที่อยู่รอบข้างเรา บอกว่าเรายิ้มสวย โตแล้วสวยขึ้นเยอะเลย ซึ่งมันทำให้เรารู้สึกดีมากๆ แล้วก็มั่นใจในตัวเองมาก แต่พอถ่ายรูปกล้องหลังออกมากลายเป็นว่ายิ้มเราไม่สวยเลย เรายิ้มให้ตัวเองในกร

คือเราไม่มันใจในตัวเองเลย เรื่องร่างกาย หุ่น หรือหน้าตา เราไม่มั่นใจเลย เราค่อนข้างเข่าดำมากๆ และน่องขาใหญ่ ดูเหมือนคนขาใหญ่ ทั้งขาเราดูห่างๆ ขาไม่สวย รู้สึกว่าตัวเองไม่สวยเลย ถึงจะแต่งหน้า ทำผม เราก็