พ่อกับแม่เราแยกทางกันเราอยู่กับแม่ จู่ๆพ่อที่แยกทางกับแม่ไปก็ทักมาคุยกับเรา แรกๆก็ดีแต่...เขามักพูดคำที่มันtoxicต่อเรามากๆ เวลาเขาขอไรเราเราก็บอกตลอดว่าเราอึดอัดนะแบบนี้เราไม่ชอบเราอาย เขาก็จะบอกว่าอายทำไมอึดอัดทำไมนี่พ่อนะ คือ..พอเป็นพ่อเราอึดอัดเราอายไม่ได้เลยหรอคะ เราจำเป็นต้องคุยกันตลอดหรือคะ เราแค่ตอบเขาช้าไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามเขามักจะพูดว่า ชื่อเล่นเราตายไปแล้วลูกพ่อตายไปแล้วเลือดพ่อที่ไหลในร่างกายลูกคงถูกโอนเททิ้งไปแล้วไปเปลี่ยนชื่อเล่นชื่อจริงด้วยเพราะพ่อเป็นคนตั้ง พอไม่ได้ดั่งใจเขาหรือแค่เราตอบช้าก็จะพูดแบบนี้ตลอดและล่าสุดเขาบอกเราว่าเรามันเนรคุณเขาสมองเรมันผิดปกติพิมกูใส่เรา พอเราพิมตอบเราตอบไปตามความจริงตอบไปตามความรู้สึกเราตอบในสิ่งที่เขาถามพออ่านเขาก็บอกขอโทษลูกรักพ่อประชดอย่างนู้นอย่างนี้ต่างๆ และพอตอบข้าก็เหมือนเดิม เราต้องคอยรองรับอารมเขาหรอ เอาตรงๆสำหรับเราเขาเหมือนคนแปลกหน้าเขาไม่เคยเลี้ยงเราและเราไม่เคยเห็นหน้าเขาเขามักถามว่ารักไหมเราก็บอกรักไปแต่ในใจไม่รู้สึกอะไรเราผิดปกติไหมคะ เราแค่รู้สึกขอบคุณที่เขาให้เราเกิดมาแค่นี้