[Spoil] รีวิวและไขปริศนา Cube 2022: กล่องเกมมรณะ (Remake) และ Cube 1997: ลูกบาศก์มรณะ (ต้นฉบับ) แบบละเอียด

สวัสดีครับเพื่อนๆชาวพันทิป นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้มาเขียนรีวิวหนังในห้องนี้ครับ หวังว่าทุกท่านที่มาอ่านจะชอบนะครับ

หนังที่ผมกำลังจะรีวิวคือเรื่อง Cube 2022: กล่องเกมมรณะ เป็นฉบับ Remake โดยประเทศญี่ปุ่น ที่กำลังฉายอยู่ในโรงภาพยนตร์ช่วงนี้ และ Cube 1997: ลูกบาศ์กมรณะ ที่เป็นต้นฉบับ โดยประเทศแคนาดา 


[Cube 2022: กล่องเกมมรณะ]


[Cube 1997: ลูกบาศก์มรณะ]

-----------------------------------------------------------------------------------------

ก่อนอื่นขอย้อนเวลากลับไปทบทวนความทรงจำของ Cube ต้นฉบับปี 1997 กันซะก่อน...

ธีมหลักของเวอร์ชั่นต้นฉบับ ที่ผมอยากจะนำเสนอเน้นอยู่ประมาณ 3 เรื่อง ได้แก่

1) ความสัมพันธ์ของตัวละคร (ลักษณะนิสัย ความร่วมมือ และความขัดแย้ง)
ในเวอร์ชั่นต้นฉบับ ผมรู้สึกว่าเป็นประเด็นหลักที่น่าสนใจคือเรื่องของ “ลักษณะนิสัยของตัวละคร” เมื่อมาอยู่ร่วมกัน และต้องร่วมมือกันทำภารกิจ มันมักจะมีทั้งความขัดแย้งเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ทั้งนี้ผมขอนำเสนอข้อสังเกต 3 ด้านที่ผมคิดว่าเป็นจุดเด่นที่หนังอยากจะนำเสนอ

1.1 การตัดสินคนอื่นจากมุมมองของตัวเอง
ขอเริ่มต้นพูดถึง “Quentin” ตำรวจผู้ใจร้อน มุทะลุ วางอำนาจ ถ้าสังเกตเห็นตั้งแต่ต้นเรื่อง Quentin คิดว่าแต่ละคนมีความ “Special” หรือ “จุดแข็ง” ที่แตกต่างกันออกไป เลยทำให้เขามักจะทำตัวเป็น “ผู้นำที่บงการ” คอยจัดแจงหน้าที่ว่า คนอื่นๆอีก 5 คน ใครจะต้องทำหน้าที่อะไร หรือถ้าจะให้พูดอีกแง่นึงก็คือ เหมือนคาดหวังว่าทุกคนจะต้อง “contribute” อะไรบางอย่างที่เป็นประโยชน์ให้กับทีม เช่น Leaven เป็นมันสมองของทีมคอยแก้เลขจำนวนเฉพาะ หรือให้ Worth คอยดูแล Kazan (แต่กลับใช้คำว่า “Baby Sitter” กับ Worth ซึ่งส่วนตัวเราคิดว่า การใช้คำนี้ด้วยบริบทเหมือนดูถูก Worth พอสมควร) ฯลฯ แต่ในขณะที่ตัวเขากลับไม่ทำอะไรเลย (และนั่นเลยเป็นจุดที่ทำให้ Leaven ฉุนในตอนท้าย) 
การตัดสินคนอื่นและปรนเปรอว่าตัวเองเป็นผู้นำ ทำให้ Quentin มักคิดว่าตัวเองนั้นถูกต้องอยู่เสมอ มีอำนาจที่คนอื่นต้องเชื่อฟังเขา ทำให้เขาไม่เคยกล่าวโทษตัวเอง แต่กลับโทษคนอื่นเมื่อใครทำผิด หรือทำไม่ถูกใจ ยิ่งไปกว่านั้น บางกรณีเขาถึงกับใช้กำลังทำร้ายคนอื่นๆรอบตัว จนทำให้ทุกคนเริ่มหวาดกลัวว่าจะโดนทำร้ายไปด้วย 

1.2 ความเท่าเทียมกันของมนุษย์
ประเด็นนี้เป็นประเด็นที่ต่อยอดมาจากการตัดสินคนอื่นจากมุมมองตัวเองข้างต้น โดยประเด็นเรื่องความเท่าเทียมกันของมนุษย์มาจากจุดที่ตัวละคร Kazan (เด็กที่มีภาวะออทิสติก) เริ่มโผล่ขึ้นมา โดยจะเห็นว่าก่อนหน้านั้น ตัวละครทั้ง 5 คนพยายามร่วมมือกันเพื่อหาทางรอด จนกระทั่ง Kazan โผล่มา Quentin กลับมองว่า Kazan คือ ตัวถ่วงของทีม เพราะเนื่องมาจากภาวะออทิสติกของเขา ทำให้ Kazan ไม่สามารถ contribute อะไรให้กับทีมได้ ในขณะที่ Leaven กลับไม่มีความคาดหวังกับ Kazan เลย แต่กลับบอกว่า “Kazan เขาอาจจะมีดีที่อะไรบางอย่างก็ได้” จุดนี้ส่วนตัวเราคิดว่ามันสะท้อนให้เห็นเลยว่า Quentin ไม่ได้มอง Kazan ว่าเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกับคนอื่น รวมถึงโดยรวมของหนังจะเห็นว่า ทุกคนพยายามพูดคุยกัน รับฟังเรื่องราวของกันและกัน แต่กลับไม่มีใครคุยกับ Kazan เลยแม้แต่คนเดียว ไม่มีใครพยายามที่จะพูดคุยหรือถามสารทุกข์สุขดิบกับ Kazan เลย (อาจจะมีแค่ Worth หรือ Holloway ที่ยังเป็นห่วง Kazan อยู่บ้าง)
จนระทั่งหนังได้มาเผยว่า แท้ที่จริงแล้ว Kazan มีพรสวรรค์ทางด้านคณิตศาสตร์อย่างเหลือเชื่อ ตรงจุดนี้ Quentin กลับ surprised และกลับเริ่มมองว่า คนออทิสติกเริ่มมีประโยชน์ และเริ่มทำดีกับ Kazan (เช่น เรียก Kazan ว่า “My Man”) ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว Quentin ควรจะมองเขาในฐานะมนุษย์คนนึงปกติทั่วไป

1.3 ความ (ไม่) ไว้ใจกันของคนแปลกหน้า
ในสถานการณที่บีบบังคับเช่นนี้ ความไว้ใจกันเป็นสิ่งที่สำคัญมากเพื่อการหาทางรอด Quentin กลับแสดงความไม่ไว้ใจกัน และเริ่มหาพวกพ้อง เราจะเห็นได้จากในฉากที่ Quentin สงสัยในตัว Worth ตั้งแต่ที่ Worth บอกว่าเขาเป็นคนออกแบบโครงสร้างภายนอก และพยายามคุยกับ Leaven ว่าเขาน่าสงสัย และยิ่งมีเหตุการณ์ที่ไม่ดีเกิดขึ้น ยิ่งพยายามจะหาเรื่องให้ Worth เป็นผู้รับผิดชอบ แต่ท้ายที่สุดแล้ว ฉากที่ Quentin ปล่อยให้ Holloway ร่วงลงไปจนตาย เพราะมีการทะเลาะจนตบหน้ากัน ก็ทำให้ทั้ง 3 คนที่เหลือ (Leaven, Worth, Kazan) ต่างไม่ไว้ใจ Quentin อีกต่อไป และนำไปสู่ชนวนความโหดร้ายที่ต้องทำร้ายกันเอง ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว ถ้าทุกคนตัดเรื่องความโกรธแค้นส่วนตัว และ ต้องเพิ่มความไว้ใจซึ่งกันและกัน อาจทำให้ตอนจบไม่เป็นเช่นในหนัง

2) ความน่ากลัวของกับดัก
ในภาคต้นฉบับ มีฉากที่สยองขวัญที่เรียกได้ว่า “เป็นตำนาน” มากมาย โดยจะขอรวบรวมมาดังนี้
-   ฉากเปิดกับกับดัก กรงตาข่ายที่ฟาดร่างของชายที่ชื่อ Alderson เป็นฉากที่สำคัญที่ทำให้เห็นว่า ห้องลูกบาศก์แม้ว่าภายในจะดูเหมือนกัน แต่ไม่ได้ปลอดภัยทุกห้อง
-   ฉากห้องน้ำกรดที่พ่นรดหน้า Rennes จนเขาตาย (ฉากนี้ทำให้รู้ว่าใช้แค่รองเท้าบู๊ทโยนไปไม่ได้ผล แต่ต้องมีข้อสมมติฐานอื่นอีก)
-   ฉากห้องลวดสลิงที่ Quentin เข้าไปจนเกือบถูกบีบเฉือนเนื้อจนละเอียด แต่โชคดีทีเขากระโดดมาทันจนทำให้แค่ขาบาดเจ็บ (ฉากนี้ทำให้รู้ว่า ไม่ใช่แค่รองเท้าบู๊ทหรือแค่จำนวนเฉพาะเท่านั้นที่เป็นเหมือนตัวแยกว่าห้องไหนมีกับดักหรือไม่)
-   ฉากห้องเข็มที่ถูกกระตุ้นด้วยเสียง (สำหรับผม ฉากนี้คือ the best มาก คือลุ้นมากๆว่าจะรอดหรือไม่) เป็นฉากที่ทำให้ Quentin โกรธ Kazan มากจนเกือบทำร้ายเขา และยิ่งมองว่า Kazan คือตัวถ่วงของทีม
-   ฉากห้องที่อยู่มุมสุดของโครงสร้างทั้งหมด ที่เปิดออกไปเป็นกำแพงขนาดใหญ่ (ฉากนี้สำคัญมากเพราะเป็นจุด trigger ที่ทำให้ทุกคนไม่ไว้ใจ Quentin และแตกหักกับ Quentin)
-   ไม่ได้เป็นกับดัก แต่เป็นฉากที่ Worth พยายามใช้ประตูบีบคอ Quentin รวมถึงฉากสุดท้ายที่ห้องเคลื่อน (ขอไม่เอ่ยถึงดีกว่าว่าสยองอย่างไร)

[โปรดติดตาม หัวข้อที่ 3 - ความซับซ้อนทางด้านคณิตศาสตร์ ต่อด้านล่าง]
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่