มันคืออะไร?-เพราะคำพูดเราเหรอ?

ขอเกริ่นเรื่อง สัมผัสที่หกของตัวเองก่อนนะ ปกติเราเป็นคนไม่ค่อยพูด วันนึงพูดไม่ถึงสิบประโยคหรืออาจจะไม่พูดเลย ยิ่งเวลาโกรธใครจะไม่พูดกับคนนั้นได้เป็นอาทิตย์หรืออาจจะเป็นเดือนได้เลย ส่วนใหญ่จะคิดในหัวมากกว่า แล้วถ้าคิดเรื่องของกินจะได้กินแบบที่คนอื่นเตรียมไว้ให้กินโดยไม่ต้องบอก หรือญาติๆมาเยี่ยมบ้านเขาเอามาให้ ถ้าไม่ใช่เรื่องของกินจะไม่มีอะไรเป็นไปตามคิด แต่มีเป็นฝันบอกเหตุ(รวมนั่งเหม่ออยู่ดีๆ เหตุก็เกิดด้วย) หรือใครที่เราชอบหรือเรารักอยู่ในเหตุการณ์เฉียดตายเราก็จะเห็นรู้ว่าเขากำลังจะทำแบบไหนอย่างแบบรถชน จะกระโดดน้ำตายไรงี้ หรือถ้าอยู่ไม่ไกลกันมากจะรู้ว่าต้องไปที่ไหนถึงจะหาคนๆนี้เจอ(อารมณ์จะดาวน์ไปกับคนๆนั้นด้วย แบบหัวเราะอยู่ดีๆก็เศร้า) หรือบางทีไม่เห็นภาพแต่เจ็บไปด้วยอย่างแบบกินยาฆ่าตัวตายเราก็จะเจ็บที่ท้อง หายใจไม่ออก ทรมาณเหมือนจะตายไปด้วย ถ้าเกี่ยวกับผีก็ไม่เคยเห็น(เพราะภาวนาขอให้ไม่เห็นด้วยแหละ) แต่ก็มีหูที่ได้ยินเสียงที่คนไม่ได้ยิน(พวกเสียงกรี๊ด เสียงหัวเราะ เสียงเคาะประตู เสียงวิ่ง บลาๆๆ ที่ไม่ใช่เสียงพูดเป็นคำ) กลิ่นนี่ชัดสุดตอนวันพระใหญ่เมษาปีที่แล้ว เน่าเหมือนเรายืนอยู่กลางกองซากศพ แล้วทีนี้พอปกติเราไม่ค่อยพูดใช่ปะ พอพูดทีก็แบบอย่างหวยเราจะรู้เลขในวันที่ใกล้ๆ หวยออกแล้วเลขที่เรารู้มามันจะถูกก็ต่อเมื่อเราพูดหรือเขียนบอกใครสักคน เราเคยไปซื้อซูชิตอนเรารับตังค์ทอนแล้วเห็นเลขในธนบัตรแบงค์ 20 สองใบลงท้าย 23 กับ 32 เราก็พูดลอยๆให้คนขายได้ยินด้วยแหละว่าหวยงวดนี้ออก 32 แน่ๆ(ไม่รู้เขาได้ฟังไหมนะ) อ่ะ มันก็ออกเลขนี้จริงแต่เราไม่ได้ซื้อเพราะลืมที่ตัวเองพูดไป คือเราซื้อซูชิเสร็จก็ตรงไปร้านขายล็อตเตอรี่เลยนะ แต่ลืมได้ไงไม่รู้ หรือ งวดวันเกิดคนที่เรารักเราก็รู้แหละออกปีเกิดเขาแน่ๆ 97 ดันไม่ซื้อไปซื้อปีเกิดตัวเราเอง อาเรียกว่าบุญมีแต่กรรมบัง แต่เรื่องอื่นๆที่ไม่เกี่ยวกับล็อตเตอรี่ก็ไม่ค่อยเป็นไปตามที่พูดเหมือนพวกที่มีวาจาสิทธิ์นะ ทีนี้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเราคุยกับแม่เรื่องคนๆนึงที่เราเกลียดมากแล้วอารมณ์มันขึ้นอ่ะ เราก็แบบพลั้งปากไปว่า"ต่อให้เขาชักตายตรงหน้า เราก็ไม่สนเขาหรอก" วันนั้นวันที่ 16 (วันโกนหรือวันพระไม่รู้ไม่แน่ใจแต่วันนี้เป็นวันเดียวกันกับที่เราบอกแม่ว่าหวยงวด 17 ม.ค.จะออก 92) วันที่ 19 เขาเข้ารพ.เพราะเส้นเลือดในสมองแตก เราก็เลยแบบหรือว่าจะเป็นเพราะเราพูดไม่ดีแบบนั้น? แต่เราก็เคยพลั้งปากพูดกับน้องว่า "ขอให้ลิฟท์หนีบตาย" วันนั้นน้องไม่กลับบ้าน เราก็กลัวที่เราพูดจะเป็นจริง แต่น้องไม่ได้เป็นอะไร ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน แต่พวกสัมผัสที่หกที่เรามีมันไม่สเถียร(อาจจะเพราะเราไม่ค่อยได้ทำบุญนั่งสมาธิบ่อยๆ ด้วยมั้ง) เดี๋ยวก็หนักแบบสัมผัสทุกอย่างมาพร้อมๆกัน หรือไม่มาเลย ก็เลยไม่แน่ใจว่าเพราะเราไหม? ถ้าเพราะเราจะถอนคำพูดให้ก็ได้