กลอนห้า 3-2 (share)

@ ณ วาร เทศกาล มหาพรต คริสต์ชน ถืออด อาหาร ลดละ โลภหลง โกรธพาล เจือจาน ผองผู้ ทุกข์ระทม

ฟังหลายรอบแล้วยังไม่เข้าใจเลยค่ะ ในกรณีสำหรับนักบวชหรือนักปฏิบัติ ปัญญาที่แจ่มแจ้งแท้จริงคือ ขาดจากความหลงจากอัตราตัวตนอุปทานสิ้นไป เหลือแต่ความจริงในธรรมชาติของมันไม่มีโลภโกรธหลง ไม่มีผู้ยึด ฟังมาจ

ดัดแปลงจาก กลอน/กาพย์ วารีแยกสาย ริเริ่ม : Soul Master @ x x x y y y y y 1 x x x 2 3 2 2 x 1 @ x x x y y y y y 3 x x x 2 4 2 2 x 3 * y คำที่เลือกสัมผัสได้ ตัวเลข  เป็น สัมผ้ส บั

40. มิตฺตทุพฺโภ หิ ปาปโก ผู้ประทุษร้ายมิตร เป็นคนเลวแท้ เพื่อนดีมีค่าให้.................รักษา เป็นดั่งศรีกัลยา-...............ณมิตรแท้ ล้ำเลิศประเสริฐพา............เจริญกิจ เนืองนิตย์คราทุกข์แม้.

@ ใกล้วาร เทศกาล มหาพรต   คริสต์ชน ถืออด อาหาร ลดละ โลภหลง โกรธพาล เจือจาน ผองผู้ ทุกข์ระทม @ สี่สิบ วันวาร "ขอโทษ" ประ

รัก โลภ โกรธ หลง เป็น อนัตตาใช่ไหมครับ? ควบคุมไม่ได้ ไม่ใช่ตัวตน บังคับไม่ได้ ? ยกตัวอย่างเช่น สั่งบังคับให้รัก ก็บังคับไม่ได้ , สั่งให้หยุดรัก ก็สั่งไม่ได้​ ? นี้ผมเข้าใจถูกไหมครับ ?

*** ท้าทายให้สืบค้น "ความต่าง" ครับ โคลง จัตวาทัณฑี กาพย์กลอนโคลงร่ายเร้า ร่ำเพลิน ขานขับขยับเชิญพาน เพื่อนพ้อง รุดรวมร่วมมาเมิล มุอ่าน จารจดจำแล้วร้อง เล่นพร้อมเรียนเสมอ เผอเรออย่าปล่อ