จากที่เจอหน้ากันทุกวันมา 12 ปี…แต่ตอนนี้จำเป็นต้องห่างกันอย่างไม่มีกำหนด…

กระทู้คำถาม
เรากับแฟนคบกันมา 12 ปี
ตลอดช่วงเวลาที่คบกัน อยู่ด้วยกันเกือบทุกวันค่ะ
อยู่คอนโดเดียวกัน กินข้าวเย็นด้วยกันทุกวัน หยุดพักผ่อนเสาร์-อาทิตย์ก็ไปตลาดซื้อของเข้าคอนโด แต่งคอนโด ทำความสะอาดด้วยกัน คือมีกิจกรรมร่วมกันตลอด และไปเที่ยว ตปท/ตจว กัน 2 คนบ่อยมากๆ เวลาไปหาครอบครัวซึ่งส่วนมาก 95% เป็นครอบครัวเรา(ครอบครัวเค้าอยู่ ตจว)ก็ไปด้วยกัน พูดง่ายๆว่า เป็นครึ่งหนึ่งของกันและกันมายาวนานมากค่ะ 

เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งที่จำเป็นต้องห่างกัน 2-3 เดือน ซึ่งตอนนั้นเราหงอยอยู่ช่วงนึง แต่แป๊บๆเค้าก็กลับมา เลยไม่อะไรเท่าไหร่
แล้วก็มีที่ต่างคนต่างต้องเดินทางไกลไปทำงานเป็นช่วงๆ แต่อย่างมากก็ไม่เกิน 4-5 วัน อันนี้คือรู้ชัดเจนว่าไปกี่วัน & กลับเมื่อไหร่

แต่ในปี 2022 นี้ แฟนเราตัดสินใจลาออกจากงานประจำ กลับไปทำกิจการค้าขายที่บ้านอย่างถาวรค่ะ ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง ซึ่งเราสนับสนุน & support เค้าเต็มที่ เชื่อมั่นว่าเค้าทำได้ มั่นใจทั้งคู่ค่ะว่าเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง เราเองก็งานยุ่งมากกกก ต้องดูแลทีมเพิ่มขึ้นอีก 1 ทีมด้วย (เราเป็น พนง.บริษัท) ซึ่งทำให้เราต้องเดินทางเยอะ มีปัญหามาให้แก้แต่ละวันไม่ซ้ำแบบ ยุ่งง่วนกับงานทุกวัน

เรา 2 คนไม่มีกังวล ลังเล สงสัยเรื่องความซื่อสัตย์ หรือการทำหน้าที่ของแต่ละฝ่าย เค้าฟิตมากค่ะ อัพเดทตลอด VDO call หาเช้าเย็น เราหลับเค้าก็จะไลน์มาทิ้งไว้ ถ่ายรูปสิ่งรอบๆตัวส่งมาให้ดู ลงเรียนคอร์สสอนทำธุรกิจให้เติบโตนู่นนี่ เพราะคุยกันไว้ว่าถ้าเค้าตั้งตัวได้มั่นคงเมื่อไหร่ จะให้เราย้ายไปอยู่ด้วยกันค่ะ

ที่ตอนนี้ยังไปไม่ได้ เพราะเราเองก็มีครอบครัวอยู่ กทม. & มีหน้าที่การงานอยู่ที่นี่ แล้วเค้าก็ชอบพูดว่ากลัวเอาเราไปลำบาก กลัวเราอยู่ไม่ไหว(ตอนอยู่ กทม ด้วยกัน เค้า&เราพักอยู่คอนโดของเรา เราจ่ายเองทั้งหมด แต่เราแฮปปี้นะคะ เพราะเค้าดูแลเราในเรื่องอื่น) เค้าชอบพูดว่าฐานะบ้านเค้า&ความสะดวกสบายที่บ้านเค้า มีน้อยกว่าบ้านเราค่ะ เค้าเลยอยากไปสร้างก่อน ซึ่งเราเชื่อมั่นในตัวเค้าค่ะ แต่เค้าเองก็ไม่กล้ารับปากว่า...จะใช้เวลาสร้างอีกนานแค่ไหน เราก็เลยไม่กำหนดเวลากันค่ะ ซึ่งไม่ใช่ปัญหาอะไรสำหรับเรา เราเข้าใจสไตล์เค้าค่ะ

แต่.....ที่เราอยากขอคำแนะนำก็คือ นี่ขนาดว่าเรายุ่งมากกกกกกก และเข้าใจ&เห็นด้วยกับทุกอย่างที่เกิดการเปลี่ยนแปลง เห็นเค้าก็เต็มที่มากๆกับหน้าที่เค้า
แต่พอตกกลางคืน หรือพอมีจังหวะอยู่คนเดียวในคอนโดที่เคยมีเค้าเดินรอบๆ คอยปลอกผลไม้ให้กิน เตรียมอาหารให้ ซื้อนู่นนี่ไว้ให้....เราก็อดมีน้ำตาไม่ได้ 😅 คือ มันเข้าใจเหตุผลทุกอย่าง ให้กำลังใจกันตลอด แต่ทำไมมันยังร้องไห้อ่ะคะ? เค้าเองก็ร้อง😅😅 รายนั้นร้องเสร็จก็ต้องรีบนอนเพราะต้องตื่นมาเตรียมของขายตอนตี 2 😅😅😅 (ที่รู้ว่าร้องเพราะคอลมาแล้วนางก็น้ำตาไหลเลย แต่เราจะไม่ค่อยร้องต่อหน้านาง)

ใครพอมีวิธีคิดแบบฮาๆ หรือแบบอื่นๆใดใด ที่ช่วยให้พวกเราทั้งคู่ ผ่านช่วงเวลายากๆ ช่วงเวลาเปลี่ยนไลฟ์สไตล์ชีวิตช่วงนี้ไปไวๆได้มั๊ยคะ
สงสารทั้งเค้า&ตัวเอง🙏🙏🙏 ขอความกรุณามาแชร์ไอเดียกันบ้างเถอะค่ะ น้ำตาไหลจนน้ำจะ dehydrate หมดร่างทุกคืนแล้วค่ะเนี่ยะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่