๑. ตทา หิ มหาปญฺโญ ภิกฺขุ สามเณรสฺส โอวาท ทตฺวา วิหาร ปวิสติ ฯ

งานวิจัยที่ได้ไปอ่าน http://mcuir.mcu.ac.th:8080/jspui/handle/123456789/935, บาลี ครุกนฺติ ปญฺจมาสก.วีสติมาสโก หิ กหาปโณ, กหาปณสฺส จตุตฺโถ ภาโค ปาโท นาม,ตสฺมา ปญฺจมาสก วา ปาท วา ครุกนฺติ เวทิตพฺพ.ตตฺ

เอวมาทีนวํ ญตฺวา ตณฺหา ทุกฺขสฺส สมฺภวํ วีตตณฺโห อนาทาโน สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเช. ภิกษุรู้โทษอย่างนี้ว่า ตัณหาเป็นแดนเกิดแห่งทุกข์แล้ว พึงเป็นผู้ปราศจากตัณหา ไม่ถือมั่น มีสติอยู่ทุกอิริยาบถเถิด. ที่มา

๔. ธรรมวิหาริกสูตรที่ ๒ 👉👉  https://84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=22&A=2058&Z=2069 อถโข อญฺญตโร ภิกฺขุ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ เอกมนฺตํ

สมาธินทรีย์ *ฉบับบาลี กตมญฺจ ภิกฺขเว สมาธินฺทฺริยํ ฯ อิธ ภิกฺขเว อริยสาวโก โวสฺสคฺคารมฺมณํ กริตฺวา ลภติ สมาธึ ลภติ จิตฺตสฺส เอกคฺคตํ ฯ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว สมาธินฺทฺริยํ ฯ *ฉบับมหาจุฬา {๘๖๒} สมาธินทรี