เคยเหนื่อยกับอะไรเดิมๆซ่ำๆมั้ยคะรู้สึกท้อกับชีวิตเเต่ไม่มีใครให้ปรึกษา🥲

เอาจริงๆนี้เป็นครั้งเเรกเลยที่ผมได้โพสต์หรือระบายไรเเบบนี้ เเต่ผมอยากรู้ความคิดเห็นหรือข้อเเนะนำให้ผมหน่อยครับ คือเรื่องมันเกี่ยวกับครอบครัวครับ ผมคิดหลายรอบเเล้วว่าทำยังไงดี คือบางทีมันก็ท้อมันเหนื่อ

ตรงตามหัวข้อกระทู้เลยว่า “เมื่อไหร่ที่เราควรพบจิตแพทย์” ไม่รู้ว่าคำตอบอยู่ในคำถามหรือไม่ แต่มันเป็นคำถามที่ดังอยู่ในหัวมานานมากๆแล้ว นานมากจนนึกไม่ออกแล้วว่าเราเริ่มมีความคิดนี้ตั้งแต่เมื่

ไม่อยากมีชีวิตแล้วค่ะเหนื่อยแล้วชีวิตนี้ไม่เคยมีไรดีไม่มีครอบครัวที่เป็นเซฟโซนได้ อยากเดินออกไปตามทางตัวเองเลือกชีวิตเองแต่เราก็แค่เด็กคนนึงที่กำหนดชีวิตตัวเองไม่ได้เวลาเครียดเหนื่อยท้ออยากระบายก็ไม่ร

เครียดเหนื่อยก็รู้ว่าที่บ้านเหนื่อยกว่า เเต่เราเหนื่อยอ้ะเหนื่อยมาก ยิ่งสอบยิ่งเครียด บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่า มีโอกาสได้เรียนทำไมทำได้เเค่นี้ว้ะ ทำไมความพยายามต่ำ ท้อเก่ง ร้องไห้เก่ง เหมือนเเบกความฝันคว

คือเราเหนื่อยกลับเรื่องเดิมๆซ่ำๆซากๆ เหนื่อยที่ต้องมานั่งร้องไห้ แต่เขาไม่เคยที่จะปรับปรุงตัวเลย ทั้งที่รู้ว่าสาเหตุของการทะเลาะกันคืออะไร ก็ยังทำอยู่ ควรพอดีไหม?

เราเป็นลูกคนเดียว และมีแม่คนเดียวที่เลี้ยงเรามา ตั้ฃแต่เด็กจนโต แม่มักจะคาดหวังให้ทำสิ่งนู้นสิ่งนี้ตามที่เค้าต้องการอยู่เสมอ ซึ้งเมื่อก่อนเราไม่ขัด เพราะเราเองมักจะถูกบรนดาลุง ป้า น้า อา สอนตลอดว่าเรา

นี้เข้าใจของอารมณ์คนที่เขาฆ่าตัวตายนะ มันคงเป็นอารมณ์วูบๆที่เหนื่อยมากจริงๆ ใจมันไม่เอาอะไรล่ะ บางทีก็ไม่รู้เหนื่อยอะไรหนักหนา คิดมากอะไรก็ไม่รู้ เเต่มันบั่นจริงๆความรู้สึกนี้ ยิ่งตอนอยู่คนเดียวมันยิ่

แฟนนหัวร้อน ตะคอกใส่เราตลไม่ไม่ไม่ได้ดังใจ ท้อมาก บางทีก็ไล่ออกจากบ้าน

คือผมลาออกจากงานประจำวันละ455บาทมาวิ่งขนส่งเจ้านึงได้วันละ900แต่หักค่าน้ำมัน วันละ200-300ทำงานตั้งแต่7โมงครึ่งถึง1ทุ่มทั้งเหนื่อยทั้งล้าสารรถด้วย พี่ๆคนไหนมีความรู้ประสบการณ์ การช่วยแชร์ให้ฟังหน่อยครั