ขอเล่าเรื่องครอบครัวเราหน่อยค่ะ

คือเรามีลูกมีเเฟนอยู่ดเวยกันตอนนี้เราจะกลับไปเรียน
เพื่อเอาวุฒิเเล้ววางเเผนกะเเฟนว่าจะขายของสำอางเสื้อผ้าเเต่แม่เราชอบมาพูดจิกใส่ตลอดเวลาล่าสุดเราบอกว่าอีก1ปีจะต้องมีกิจการเป็นของตัวเองไว้รองรับลูกเเต่เเม่เราพูดเหมือนไม่ยินดีประชดใส่เราต่อขอให้รวยๆธุระกิจใหม่เขาพูดประชดเรา ตั้งเเต่เราเด็กไม่เคยมีความทรงจำดีๆเลยค่ะพูดมาก็ไม่อยาหกให้เข้าลูกตัวเองเเต่เราใช้ตรงนี้เป็นที่ระบายความรู้สึกตอนเด็กเราเเค่ป.2แม่บอกให้เราไปตายเเค่ผิดกันเรื่องนวดให้เขาไม่เต็มทีเราผิดขนานนั้นเลยหรอโดนตีตลอดเราไม่กล้านั่งกินข้าวด้วยกลัวจะโดนว่าตลอดขวัญเสียมากตอนเราอยู่กับเเม่เราไม่เคยยิ้มเลยค่ะไปข้างนอกครั้งเเรกที่เราจำขึ้นใจเรามีความสุขเเต่โดนกล่าวหาว่าเราคิดไรไว้กลับไปต้องทำไรไม่ดีอีกเราโดนตลอดแม้กะทั้งยิ้ม
สินเดือนเราจะลงบ้านให้เเม่เดือนละ5000จ้างเลี้ยงลูกอายุ2เดือนเราก็มานั่งคิดหนักทุกวันว่าต้องไปเจอสถานการณ์เก่าๆเเม่ไม่เคยเป็นที่ทีดีสำหรับเราเลยค่ะเราโดนกดเราร้องไห้ในห้องตลอดเราไม่มีความสุขเราทำไรผิดไม่หมดทะเลาะกับเเฟนก็มาลงที่เรา เรามาระบายนะคะกลัวไม่มีใครอ่านเลยขอพิมเเค่นี้เรื่องหลายเรื่องที่กะทับใจเรามากเรากลัวทุกอย่างตอนนี้เรากลัวเเม้กะทังเสียงดัง