น้ำค้าง

-๑- 0 ค่อยค่อยก่อรูปวาง .. ก่อนสางหม่น จะเคลื่อนพ้นผ่านล่วง .. เมื่อดวงสูรย์ ลอยเลื่อนขึ้นโชนช่วงเป็นดวงกูณฑ์ ผ่านจำรูญจำรัสโลมปัถวี 0 เงียบงันทั้งเหน็บหนาว .. ที่พราวหยาด พร้อมโอภาสดวงศศินใกล้สิ้นสี

0 ต้องลมใบไม้แห้งค่อยแกว่ง-หล่น ฤาต่างจิตใจคนที่หล่นร่วง ภาพงดงามความหลังสิ้นทั้งปวง ย่อมผ่านแทรกระหว่างช่วงการร่วงลง 0 จันทร์หลังเพ็ญรูปส่อง .. ย่อมต้องแซม ด้วยรูปแรมที่สลับขึ้นรับส่ง ต่างเพียงการรับ

ว่ากันว่าบรรยากาศยามเช้าเป็นอะไรที่สดชื่นมาก ได้เห็นหมอกสีขาวบาง ๆ แดดยามเช้าที่กำลังจะส่องแสงออกมาพร้อมกับอากาศที่เย็นสบาย ช่วงเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมงของยามเช้านี้สามารถทำให้เรามีพลังที่พร้อมจะก้าวเดินต

0 เสียงไก่ขันแว่วฝ่าอุษาสมัย บอกจันทร์ให้งำรอยแล้วถอยหลบ เพื่อเปิดฟ้าแรกวันให้ครันครบ การบรรจบรูปธรรมแสนอำพน 0 ลมหนาวพลิ้วผ่านอยู่แต่ตรู่สาง หมอกก็คลี่ม่านพรางทั่วทางถนน หนาวเนื้อตัว, หนาวในหัวใจคน นั

บนใบสน มนตร์น้ำค้าง ยังพร่างอยู่ ชมเช้าตรู่ พรูสะพรั่ง คลังเข็มพู่ หยาดน้ำใส ไล้สะท้าน กานต์พธู ชิดเชิดชู แช่มช้อย คอยตะวัน สนเอื้อเฟื้อ ผีเสื้อ เรื่อลายสวย หมายอำนวย ช่วยชื่น รื่นรังสรรค์ เกาะเลาะเล

กรุ่นอายอวลยวนถวิลมิสิ้นสร่างกลีบบอบบางบานแย้มแต้มหยาดใสน้ำค้างพราววาววับจับกลางใจ-เกสรไล้ชโลมต้องละอองนวล รำเพยลมฉมรื่นชื่นนาสาแทรกอุราเร้ารึงคะนึงหวนแนบจุมพิตชิดพร้อมถนอมนวลมิลามลวนรุกเร่งเกรงช้ำรอย

0 เมื่อแสงเรื่อรองงามแห่งยามรุ่ง ค่อยค่อยฟุ้งฟายอณูเพรียกตรู่สาง คลี่ปลายปีกปักษินล้อมถิ่นทาง โลกเบื้องล่างก็ค่อยฟื้นขึ้นตื่นตัว 0 ดอกดวงมวลน้ำค้าง .. หยาดวางเม็ด พร่างราวเกล็ดแก้วบน .. ความหม่นหลัว ล