เกลียดน้องตัวเองมากๆ ทำใจอยู่ร่วมกันไม่ได้เลยค่ะ ทำไงดีคะ

เราทั้งโกรธทั้งเกลียดน้องตัวเองมากค่ะเวลาเราไปโรงเรียนหรือไม่อยู่บ้านน้องจะชอบแอบขึ้นมาขโมยของในห้องเราไปเล่นแบ้วพังหมดทุกอย่างเลยค่ะแต่ท้าเป็นของชิ้นเล็กๆพอจะควบคุมได้อยู่เช่นสร้อยกำไลแต่ท้าเป็นของที

ตอนที่ผมอยู่โรงเรียนประจำแรกๆ ผมมองว่าดีนะ แยกของชายกับหอหญิง ตอนแรกครูจะให้เลือกเตียงนอนก่อน ผมไปกินข้าว 16:00น เป๊ะๆ กินข้าวเสร็จแล้วไป อาบน้ำ บางโรงเรียนเอาของส่วนตัวมาได้ บางโรงเรียนมีแจก บางโรงเร

คือเรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับแฟนมาสองปีค่ะมีแม่ผัวอายุ70+เพราะแฟนเราไม่ใช่ลูกแท้ๆเขาวันนึงเรากับแฟนออกไปใช้ชีวิตทำงานอยู่ข้างนอกด้วยกันวันนึงแม่แฟนแกล้งป่วยแกล้งเข้ารพ.เพื่อให้แฟนเราทิ้งงานกลับมาพอแฟนทิ้

ตอนนี้น้องสาว เราเรียนจบ มาได้ 3 ปี แต่ไม่ยอมหางานทำ ที่บ้านตอนนี้เดือดร้อนเรื่องเงินมาก พ่อก็ทำงานแทบไม่ไหว อายุ 68 แล้ว เราเอง ทำงานเดือนนึงได้เงิน แค่ หมื่นเก้า เงินเดือนออก เราให้ที่บ้านได้แค่ 3 -

หนูอาศัยอยู่บ้านยายที่เป็นบ้านเกิดค่ะ เพื่อสะดวกต่อการไปเรียน แล้วน้าเอาลูกสาวเขามาเลี้ยงอยู่นี่ด้วย ตั้งแต่เด็กจนตอนนี้ม.2 น้องคนนั้นทำตามหนูตลอด ตั้งแต่เข้าป.1 เรียนโรงเรียนเดียวกัน แต่ตอนสอบเข้าม.1

ต้องบอกก่อนว่าเรารู้สึกผิดกับเรื่องนี้มากๆแล้วเราไม่อยากโดนใครว่าว่าเราไม่มีศีลธรรมอีก เข้าเรื่องเลยนะคะย้อนไปเมื่อตอนเราเด็กๆเราจะเป็นเด็กผญคนเดียวในตระกูลส่วนมากหลานของยายจะมีแต่ผชเราก็ใช้ชีวิตของเร

เมื่อพวกคุณเรียกร้องหาแต่ประชาธิปไตย ประชาธิปไตยที่แท้จริง คือ การเคารพสิทธิ์คนอื่น ว่าเขาจะเลือกอะไรก็สิทธิ์ของเขา ไม่ใช่มาเลือกเหมือนพวกคุณ ไม่ใช่มาเหยียดมาแซะว่า คนภาคนั่นภาคนี้ไม่ฉลาด ทำไมคือต้องใ

คือเราขโมยหนังสือของคนอื่นค่ะ แต่เราไม่ได้ขโมยแบบหน้าด้านๆค่ะเราแค่เข้าใจผิดจริงๆ ช่วงประมาณวันพฤหัสบดีที่ผ่านมาเราพึ่งได้ไปโรงเรียนค่ะ ตอนนั้นครูวิทให้ส่งงานพอดีไม่งั้นจะมีรายชื่อติด0ซึ่งเราก็รนหาสั่