“ ความหลงในสงสาร” เป็นธรรมะที่สอนให้เราเข้าใจว่าอย่างไร ?

ผู้ที่ตรัสรู้แล้ว เขาไม่พูดหรอกว่า เขารู้อะไร เมื่อธรรมทั้งหลายได้ถูกถ่ายทอดไปแล้ว สิ่งที่เรียกว่า ธรรม จะเป็นธรรมไปได้อย่างไร สิ่งที่ว่า ไม่มีธรรม นั่นแหละมันเป็นธรรมของมันในตัว (ผู้รู้น่ะจริง แต่สิ่

ฟังมายังไม่เข้าใจว่าเป็นอย่างไร จิตไม่รู้จิต และคำว่า สิ้นจากความเป็นจิต

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

อนัตตาปฏิเสธชัดเจนในตัวแล้ว ว่าอัตตาไม่มี ! เรื่องว่า นิพพานเป็นอัตตา หรือไม่เป็นอัตตา (พูดตามบาลีว่า อนัตตา) นั้น ได้อธิบายไว้แล้วในหนังสือเล่มที่ได้พูดถึงตั้งแต่ต้น ที่ชื่อว่า พระไทย ใช่เขาใช่เรา?

อยากทราบว่าคนอื่นๆคิดยังไงคะ กับการที่ลูกบวชเป็นพระ แล้วแม่ก็ต้องตามไปใส่บาตรให้ทุกเช้า ทำอาหารแต่ที่ลูกชอบไปใส่บาตรให้ ทั้งรออยู่วัดจนได้ถวายอาหารเพลที่ลูกชอบที่ลูกกินได้ในทุกๆวันๆตลอดการบวช

ด้วยเป็นคนที่ชอบอ่านธรรมะ และชอบจดจำ อ่านเจอว่าความรู้ไม่ได้ทำให้ใครหายหลง ต้องลงมือปฏิบัติให้รู้เห็นด้วยตัวเอง