พ่อแม่ บอกว่าให้เงินแม่ได้มากเท่าไหร่ได้บุญเท่านั้น

เราเรียน จบ ม.6 สอบขอทุน แต่เราไม่ได้ทุนนั้นเพราะ พ่อแม่เราเป็นคนที่มีที่ดินเยอะ แต่บ้านเราติดหนี้เยอะเหมือนกันเราก็ไม่ร็ว่าเขาจัดการเงินกันยังไง แต่เขาก็ส่งเราเรียนจนจบ ม6. พอถึงเวลาหาที่เรียนเขาก็ไม่ได้ให้เงินเราเรียนแล้ว เกรด 5 เทอม 3 กว่าๆ เราเลยต้องสมัครสอบชิงทุนแต่ก็ไม่ได้เพราะ ดาต้าพ่อแม่เรา แต่เราโชคดีมากที่มีผู้อุปถัมภ์ส่งเรียนเสาอาทิตย์ และหาฝากงานให้ทำ ให้มีเงินใช้ เงือนเดือนอยู่ที่ 10,500 บาทถ้วน เราไม่ได้เรียนมหาลัยปกติเหมือนเพื่อน แต่เราก็รู้สึกโชคดีที่ได้ทำงานได้ประสบการณ์ มากกว่าเพื่อนที่เรียนแบบปกติ แต่เราต้องมาใช้ชีวิตเองอยู่ต่างจังหวัดคนเดียว เราเช่าบ้านอยู่คนเดียว บังเอิญเรามีคนคุยที่อยู่ จ. นี้ เราเลยยังมีเพื่อนที่คอยให้คำแนะนำกับที่ที่ไม่คุ้นเตยจนเราตกลงคบกับเค้าแล้วย้ายมาอยู่กับพี่สาวเค้า เพื่อเป็นการลดค่าใช้จ่าย เราไม่ได้อยู่ร่วมกันนะคะ ปล. ผช. เป็นอิสลาม เราช่วยค่าน้ำค่าไฟเค้าค่ะ เราทำมาได้ 2 ปีกว่าๆ พ่อแม่เรามาขอยืมเราเป็นช่วงๆ เราก็ได้บ้าง ไม่มีให้บ้าง แต่เราก็ไม่ได้ขอคืนซักบาท เพราะยังไงก็พ่อแม่ แต่ เค้าบอกเราว่า ปีหน้าเรียนจบให้กลับมาอยู่บ้านเพราะกลัวเราไปมีครอบครัวอยู่ที่นี้ เราก็อธิบายไปหลายครั้งแล้วว่าทำงานตรงนี้มีเงินมันก็ดีอยู่แล้วจะหาลู่ทาง กลับไปอยู่กับพ่อแม่ ใน สถานการณ์แบบนี้ หางานก็ยาก พ่อแม่เราก็ไม่ได้ทำงานเป็นหลักแหล่ง มีหนี้ที่ต้องค่อยจ่ายอีก ถ้าเรากลับไปเราก็จะเป็นภาระเปล่าๆ ตอนนี้เค้าก็ขอเงินบอกเราว่าให้พ่อแม่เท่าไหร่ก็ได้บุญได้กลับมาเท่านั้น เราอยู่ที่นี่ เราก็ซื้อของใช้ของกินให้น้องชายเราอีก 3 คน อยู่เรื่อยๆ ไม่ใช่หายไปเลย เราอึดอัดมาก ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เรียนอยู่ก็ยังไม่จบไม่ได้แบมือขอเงินใช้แล้ว พ่อแม่จะขอพึ่งเราตอนนี้ อายุ 20 เนี้ยนะ แล้วจะให้เราออกจากงานอีก ไปสอบราชการเอา เอาจริงๆเรารู้สึกพ่อแม่เรา ไม่มีเหตุผลเลย
ปล. พ่อเราอายุ 40 แม่เรา 39