คือเรื่องเป็นแบบนี้ครับ ตอนเด็กๆ พ่อบอกว่า ผมเหมือนเด็กลูกครึ่งอาหรับ แล้วก็เที่ยวถามชาวบ้านไปทั่วว่าเหมือนมั้ย แล้วก้ไปที่ไหนตอนเด็กๆก็ชมว่าหล่อ(โตมาก็รู้ว่าเปนมารยาทนะครับ แต่มันก็ฝังใจ) โตมา
พ่อผมกลับเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับหน้าผมซะงั้น บอกหน้าผมเหมือนไรอัน ร้องเพลงชิงทุน คือตัวผมชอบพวกคอเคเชี่ยนคมๆมากๆๆๆๆ ก็เลยรู้สึกผิดหวังมากๆ เหมือนมันโดนปลูกความคิดตอนเด็กไว้แล้วอะครับ แต่ส่วนตัวคิดว่าผมไม่เหมือนแต่แรกแล้วล่ะ ทำไงถึงหายครับ นี่ก็หลายปีละ นี่ก็สเปคผู้หญิงอยากได้ผรั่งไม่ก็แขก เหมือนกัน แจ่พอคนทักว่าผมเหมือนอย่างอื่นนี่เหมือนผมทำใจรับไม่ได้อะ ..... ทำไงดี(ปล.ผมคิดว่าผมหน้าไทยธรรมดานี่ล่ะครับ แต่มันก็อดเสียใจไม่ได้ T T )
ผมเสียเซลฟ์
พ่อผมกลับเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับหน้าผมซะงั้น บอกหน้าผมเหมือนไรอัน ร้องเพลงชิงทุน คือตัวผมชอบพวกคอเคเชี่ยนคมๆมากๆๆๆๆ ก็เลยรู้สึกผิดหวังมากๆ เหมือนมันโดนปลูกความคิดตอนเด็กไว้แล้วอะครับ แต่ส่วนตัวคิดว่าผมไม่เหมือนแต่แรกแล้วล่ะ ทำไงถึงหายครับ นี่ก็หลายปีละ นี่ก็สเปคผู้หญิงอยากได้ผรั่งไม่ก็แขก เหมือนกัน แจ่พอคนทักว่าผมเหมือนอย่างอื่นนี่เหมือนผมทำใจรับไม่ได้อะ ..... ทำไงดี(ปล.ผมคิดว่าผมหน้าไทยธรรมดานี่ล่ะครับ แต่มันก็อดเสียใจไม่ได้ T T )