เราด่าคนคุยเก่าก่อนบล็อคหนี

ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ.... ไม่เกริ่นเนอะ
 
เค้าโกหกเรามาตลอดค่ะว่าคุยกับเราแค่คนเดียว  แต่พอมาวันนี้เค้ากลับบอกให้เราเลิกคุยกับเค้าเพราะเค้าไม่อยากทำร้ายความรู้สึกเรา 
และก็บอกความจริงค่ะว่าเค้าคุยกับอีกคนนึงที่เห็นหน้าคร่าตากันในชีวิตจริง ( เราเจอกันบนโลกออนไลน์ ) 

เราก็ถามว่าคุยกันมานานรียัง เค้าก็บอกนานจนจำไม่ได้ ซึ่งเราคงมาหลังเป็นแน่เพราะเราคุยกันแค่เดือนเดียวเองค่ะ
ตัวเราเป็นรุ่นน้อง เด็กนักเรียน  ผญ.คนนั้นเป็นรุ่นพี่ อยู่วัยทำงาน มีลูก 1 แล้วด้วยค่ะ  แต่นางสวยและดูไม่แก่เลย 
 
เราก็ยอมรับว่าไม่โอเคมากๆ ตื่นมาแล้วมาเจอข้อความแบบนี้ทั้งๆที่มันควรเป็นเรื่องดีด้วยซ้ำ
เรารู้สึกดีกับเขามากๆ จนคิดอยากสร้างความสัมพันธ์ด้วย 
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะค่ะ
 
( อีกอย่างก่อนหน้านี้ 3-4วัน เค้าก็มีอาการเปลี่ยนไปด้วย เย็นชา เสียงแข็ง ไม่อ่อนโยนเหมือนแต่ก่อน
แต่ก็บอกรักเราตลอดนะคะ คนอ่านงงมั้ย  แต่จขกท. งงนะ )

เราเลยเคลียร์กันจริงจังค่ะ แต่มันจะมีคำด่าของเราเองที่คิดว่ามันแรงมากจริงๆ แรงจนเพื่อนโกรธเราแทนพี่เค้า
" สงสัยอยากเป็นพ่อให้เด็กสินะ "   " อย่าไปทำนิสัยเxี้ ๆ แบบนี้กับใครอีก สงสารผญ."  หมายถึงผู้หญิงคนที่หลงทางเข้ามาแบบเรานะคะ
เราด่าแล้วก็บล็อคทันทีเลยค่ะ ไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว ไม่อยากทะเลาะต่อ 
 
จนเรามาระบายกับเพื่อนๆ ก็ยิ่งรู้สึกผิดมากไปอีก ความจริงเขานิสัยดีมากนะคะ แต่เราเองที่มันไม่คิดอะไรให้ดีๆเลย
มันเป็นคำพูดที่แรงมากจริงๆ เราเองก็รู้ดีค่ะ
แรงจนเรากลับมานั่งเสียใจกับสิ่งที่พูดไป  เพราะตอนนั้นเราโกรธมาก  โกรธที่โกหกเรา บอกรักเรา แต่กลับมีคนคุยอยู่แล้ว
ซึ่งเราเป็นคนในโลกออนไลน์ ทำอะไรได้บ้างหรอ? 
 
จนเราเปิดโน๊ตบุ้คมาก็ได้ติดต่อกันผ่านอีกเฟสนึงค่ะ เราก็ลืมบล็อคเฟสรองไป เสียใจจนลืมคิดไปเลยแฮะ
ปกติเราติดต่อกับเค้า 2 เฟส ถ้าเฟสหลักจะใช้โทรศัพท์
เฟสรองจะใช้โน๊ตบุ้คค่ะ  ( เอาไว้ส่งงานและคุยแชทตอนไม่สะดวกพิมพ์ในโทรศัพท์ )  
เขาไม่เป็นฝ่ายบล็อคเราก่อนเลยค่ะ แต่กลับพิมพ์ข้อความมาว่า  ' ไม่รู้จริงอย่าทำมาพูดครับ '
คือข้อความเขาพิมพ์มาจากเมื่อเช้าแหละ แต่เราเพิ่งได้อ่านช่วงบ่ายๆ
เราก็ยิ่งรู้สึกผิดมากๆเลยอ่ะค่ะ ทั้งรู้สึกผิด ทั้งสงสัย แล้วสรุปมันจริงไหมนะเรื่องผญ.คนนั้น
หรือจริงๆ เขาสร้างเรื่องขึ้นมา ทั้งๆที่ความจริงคืออะไรก็ไม่ทราบ
 
แต่ก็รู้สึกสบายใจขึ้นนิดนึงนะที่เรายังพอติดต่อกันได้อยู่ 
เราก็บอกความรู้สึกจริงๆไปกับเขา  พูดเชิงสำนึกนะคะ แต่ไม่ได้ขอโทษอะไร ( ขี้ขลาดค่ะไม่กล้า )
ซึ่งเขาก็ไม่อยากจะรับฟังเราอ่ะค่ะ บอกว่า 'เลิกพิมพ์มา พอเถอะครับ'  แต่เขายังคง ' เดี๋ยวหนูก็รู้ว่าพี่รักหนูมากแค่ไหน '  
เราก็พิมพ์อะไรของเราไปจนเขาสั่งให้เราหยุดส่งข้อความได้แล้ว
เราก็หยุดค่ะ แล้วปล่อยโฮเลย
 
อะไรคือการที่บอกรักแต่ก็พยายามเลิกคุยกับเรา เอาผญ.คนนั้นมาเกี่ยว
แล้วความจริงมันคืออะไรกันแน่คะเนี่ย 
เราด่าเขาขนาดนั้นทำไมเขาไม่มีท่าทีโกรธเราเลยล่ะ  คนแบบเรายังสมควรได้รับคำว่ารักอีกหรอคะ

ถามเค้าเค้นเค้าเท่าไหร่ก็ไม่พูด ไม่ตอบอ่ะค่ะ เราคาใจมากๆเลย

แต่อาจเป็นปัญหาเรื่องการเงินรึเปล่าไม่แน่ใจอ่ะค่ะ
เพราะเขาฐานะทางบ้านไม่ค่อยดีค่ะ พูดตรงๆ  แต่เราก็รับเขาได้เพราะนิสัยและจิตใจเขาล้วนๆเลย

พี่ๆ ช่วยด่าช่วยสอนอะไรหนูทีค่ะ  หนูอ่อนหัดมากในเรื่องความรัก
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่