ปกติผู้ใหญ่ทุกคนคิดเเบบนี้หรอคะ

ปกติเเม่เราจะเป็นคนด่าเเรงคำด่าเเต่ละคำคือไม่ควรหลุดออกมาจากปากคนเป็นเเม่ เช่น ก้อนเลือดชั่วๆ ไปตายไหนก็ไป ควรตายหายไปจากชีวิตกู โดดไปเลย เศษสวะ เด็กมีเป็นหา  เเรงๆอีกหลายๆคำเลย (อันนี้เขียนให้ดูเบาๆ)
เราได้เล่าเรื่องนี้ให้พ่อฟัง พ่อเลยไปคุยกับเเม่จนเเม่เรามายืนกดดันให้เราพูด เราบอกเขาว่าคำพูดเขามันทำร้ายเราหนักมาก หนักขึ้นทุกวัน เราอยากให้เขาปรับคำพูดใช้กับเราได้ไหม  เขากลับบอกว่าเราเกลียดเขาเฉย บอกว่าเป็นลูกรับคำด่าเเม่เเค่นี้ไม่ได้ก็ไม่ต้องมาเป็นลูก เรารู้สึกช็อคเลย เเบบทำไมเขาไม่เข้าใจ เราพยายามอธิบายว่าเราไม่ได้เกลียดเเต่เราไม่โอเครกับคำพูดเขาจริงๆ เขาก็ประชดบอกจะไม่คุยกับเราอีกเราจะได้สบายใจ(พูดเเรงเเละหยาบคายกว่านี้ค่ะ) เราไม่เข้าใจทำไมต้องประชด ไม่เข้าใจทำไมเเม่ถึงไม่ยอมทำความเข้าใจเราเลย หรือผิดที่เราที่เหนื่อยจะอดทน ผอดที่เราอ่อนเเอกว่าเเต่ก่อนหรอ 
ปล.เราเป็นเด็กดีตั้งใจเรียนเรื่องเเฟนไม่มีเรื่องเพื่อนก็ไม่มี เราอยู่ในกรอบที่เขาให้ ทำตัวเด็กดีตลอด เเต่เขาก็ไม่เคยพอใจในตัวเราเลย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่