……ขอลบนะคะ

พึ่งคบกับแฟนได้ไม่นานค่ะ ตอนแรกเขาดูโอเคมาก เป็นฝ่ายเข้าหา ชวนคุยตลอดมีอะไรหลายๆอย่างตรงกันคุยถูกคอ แต่พอคบกันได้สักพักเริ่มมีเรื่องที่ทำให้เรารู้สึกแปลก ๆ คือเขาเคยขอยืมเงินเรา รอบแรกเราให้เพราะคิดว่

เราเป็นฝ่ายทักหาเขาก่อนเสมอ คอยถามว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง เป็นฝ่ายที่เริ่มเปิดประเด็นชวนคุยเสมอ  แต่เขาเฉยกับเรามากๆเลยฟีลแบบถามคำตอบคำ เราใส่ใจแสดงออกว่ารักและเป็นห่วงเขามาตลอด เขาก็รับรู้ว่าเราร

คุยกับคนนึงมาสักพัก แต่เขาพูดไม่เก่ง แรกๆๆก็ดีๆ พอหลังเราเหนื่อยละ เพราะไม่รูจะคุยใรละอีกฝ่ายเอาแต่ฟังใม่ดจะถามหรือเล่าใรบ้าง ฝั่งเราที่พยายามชวนคุยก็หมดไฟละ พอเราเปลี่ยนคุยน้อยนางก็ทักโกรธเหรอ มีปัญห

เราชอบคนหนึ่งนะ ถึงแม้จะชอบไม่นานแต่มีความรู้สึกว่ามันปลงอ่ะเหมือนมันท้อที่ต้องเป็นฝ่ายชวนคุยตลอดเป็นฝ่ายทักไปหาตลอดแต่ตอนนี้เราไม่ทักไปล่ะเรารู้สึกว่าแอบชอบเขาแบบนี้มันก็ดีไม่ต้องไปคุยกับเขาเดี๋ยวเรา

เราคบกับแฟนมาประมาณ 3 ปี มีอะไรกันนับไม่ถ้วน โดยไม่เคยป้องกันเลย(แต่หลั่งนอก) แปลกมั้ยคะที่ไม่พลาดท้องเลย ทั้งๆที่มีอะไรกันบ่อยมาก

คือเรามีแฟนคนนึงเขาไม่เคยสนใจเลยเเชทไม่เคยอ่านตอบไม่เคยตอบเจอกันก็ไม่คิดจะทักเลย คุยกันก็ไม่เคยคิดจะคุยเลยเราต้องเป็นคนที่ชวนตลอดเขาเป็นคนที่เงียบๆเก็บความรู้สึกเก่ง เรากลัวเขารำคาญก็เลยถอยออกมาให้เขา

เฮ้อออก็ไม่มีอะไรมากค่ะ.เราแค่เหนื่อยกับคนๆหนึ่งซึ่งเป็นคนคอยตามอยู่ตลอดเวลา พยายามอยู่ฝ่ายเดียวตลอด จนท้อไปหมด ความรู้สึกก็ตันไปหมด มันทั้งเหนื่อย ทั้งยิ่งพยายามจะเดินออกมาแต่มันก็ทำไม่ได้เลยสักครั้ง

ถ้าเราต้องเป็นฝ่ายที่ทักเขาไปก่อนตลอด ชวนคุยตลอด ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากจะทักเขาไปนะ แต่บางทีเขาแทบจะไม่ค่อยตอบเราเลย บางทีเราก็อยากให้เขาทักเรามาก่อนบ้าง เราเริ่มจะท้อแล้วค่ะ 😭 แบบนี้เราควรถอยออกมาดีมั้ย

เขาเคยขอเราจีบเมื่อตอนต้นเทอม แต่ตอนนั้นเรายังไม่ชอบเขาก็เลยห่างๆ(ก็ทำตัวปกติของเราเลยค่ะ) จนเขาปลงและถอยออกไปเอง ยอมรับเลยว่าต้องเห็นหน้ากันตลอด ก็คือต่างฝ่ายต่างไม่มองหน้ากันเลยค่ะ แต่อยู่ๆก่อนปิดเท