เราคบกับผญ.คนนึงได้เกือบ 2 ปี ตอนนั้นเรามีความสุขกันมากจริงๆค่ะ ไปเที่ยวด้วยกัน ความสัมพันธ์มันดีมาก แต่ช่วงหลังมีปัญหา เขาท้องตอนที่เราไปเที่ยวกันครั้งล่าสุด เรามารู้อีกวันที่กลับถึงบ้านแล้ว เราเสียใจมากค่ะ เราแตกสลายมาก ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ เราเชื่อเขาค่ะว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ เรารักเขา รักมากๆ ไม่เคยรักใครขนาดนี้เลย เรายอมรับค่ะว่าเราขาดเขาไม่ได้ เราอยู่จนเขาคลอด ใช่ค่ะ เราไม่ได้ไปไหน เราอยู่เห็นที่เขาต้องอยู่กันแบบครอบครัว จะให้พูดยังไงดี ทนฟังเขาพูดถึงพ่อเด็ก ถามว่าเราเสียใจหรือน้อยใจมากไหม มากค่ะ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาพูดถึงทำไม พ่อเด็กพร้อมทุกอย่าง ดูแลได้ทุกวัน ต่างจากเราที่ดูแลหรือช่วยเหลืออะไรไม่ได้ เราบอกไม่ถูกว่าสถานะเราตอนนั้นมันเป็นแบบไหน เราเหมือนอยู่คนเดียว เรารู้ค่ะว่าเขาต้องดูแลลูก แต่เราไม่รู้เลยว่าเขาเอาเราไปไว้ตรงไหน เราเหมือนรอไปวันๆ วันไหนเขาต้องการเรา เขาหันมาก็เจอเรา แต่วันที่เราต้องการเขา เขาไปอยู่ไหนไม่รู้ จนเรามานึกอีกที่ว่าความสัมพันธ์แบบนี้ยังไงมันก็ควรหยุด เราทำถูกรึเปล่าคะที่เราหยุดความสัมพัน์แบบนี้ เรายอมรับว่าเราเสียใจ เราทำอะไรผิด มันถึงเป็นแบบนี้
เราทำถูกแล้วใช่ไหมคะ