ขอเล่าเรื่องของเราให้ฟังก่อนนะครับ คือเราอายุ 19 แล้วเรามีแฟนอยู่ เราคบกันมาจะ 2 ปีแล้วแต่รู้จักกันมาก็ 4 ปีแล้วเรารักกันมากเลยจนทุกวันนี้แฟนผมซัพพอร์ทผมในทุกๆเรื่องเค้าดีมากเลยแหละแต่ทางบ้านผมนะเวลาผมจะไปไหนมาหรือไปหาแฟนผมก็คือต้องด้วยว่าจะไปไหนจริงๆก็คือขออะแหละว่าเค้าจะให้ไปมั้ย ผมขอพี่ผมผมมีพี่ 3 คน แต่เวลาผมจะไปข้างผมต้องอนุญาตจากพี่คนที่ 3 หรือก็คือ ลูกคนที่ 3 ของบ้านผมมันก็อาจจะปกติที่เข้าจะไม่ให้ไปบ้าง มีครั้งนึงผมคอแดงกับบ้านเข้าคงรู้ว่าผมคงมีอะไรกับแฟนแล้วเข้าเลยบ่นผมว่าผมแล้วเอาผมไปเปรียบเทียบกับในข่าวที่คนท้องก่อนวัย ผมก็ป้องกันตลอด เข้าก็บอกว่าอย่าให้มีอีกไม่งั้นจะให้เลิกผมก็ยอมมาตลอดเพราะว่าเห็นว่าเข้าเป็นพี่ ตอนนั้นผมก็เรียนอยู่ก็ยอมมาตลอดจนไกล้ฝึกงาน คนที่บ้านผมติดโควิคผมรู้อยู่แล้วว่ามันเป็นแบบนั้นแต่คนที่ติดเข้าไปกักตัวแล้วผมเลยคิดว่าไม่เป็นอะไรเลยไปหา สุดท้ายก็คิดเหมือนเดิม (แต่เรื่องที่ผมไปไหนมาไหนต้องขอพี่ผมก็มีมานานมากแล้ว อย่างปีใหม่ขอบปี 63 เราขอพี่นอนบ้านแฟนได้มั้ยเรารู้อยู่แล้วว่าเข้าจะไม่ให้ก็ไม่ให้จิงๆ แล้วให้กับ 5 ทุ่น เราก็โอเครยังดีเราใช้ชีวิตแบบนี้มาตลอดผม แฟนผมรู้ทุกอย่างเหมือนคนที่บ้านผมทำเหมือนไม่ชอบความสัมพันธ์ของผมกับแฟนแบบนี้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้) โอเครพอผมติดโควิคผมกก็กักตัว พี่ผมที่ทำงานก็กักตัวแต่เข่าจะได้ตัวเหมือนเดิมแต่ไม่ได้โอที ผมยอมรับผิดกับเรื่องนี้แล้วพี่ผมทำโทษผมด้วยการไม่ให้ผมไปหาแฟน 2 เดือน (จากวันที่ผมออกตากกักตัวนะคือวันที่ 21 ตุ.ค. - 21 ธ.ค จริงมันควรเป็นวันที่ 21 ไม่ก็ 22 ธันวาคม ที่ผมจะได้ไปหาแฟนผมแต่พี่ผมกับบอกปีใหม่ค่อยไปถ้าไปก่อนปีใหม่แล้วกูรู้ปีใหม่มึฝจะไมีได้เจอกัน )  เราก็ยอมก็มีแอบไปหาบ้าง 1-2 วัน จนถึงวันที่ 25 เราก็ขอไปดูหนังกับแฟนได้มั้ยเข้าบอกได้ไปดูหนังจบก็กลับโอเครงั้นผมไปปีใหม่ก็ได้ แล้วก็ขอในตอนปีใหม่ผมขอมานอนบ้านแฟนจนกว่าจะปีหน้าได้มั้ยเข้าก็บอกว่าใครอนุญาตกูให้นอนได้วันเดียวเลือกเอา เข้าพูดแบบนี้แล้วผมต้องไปทำงาน 31-2 แล้ววันที่ 2 ทำถึง 5 ทุ่น ผมอยากฉลองปีใหม่กับแฟนวันที่ 31 ผมเลยคิดว่าจะนอนกับแฟนวันนี้ แต่วันที่ 2 ผมทำงานถึง 5 ทุ่น เข้าไม่สนด้วยว่าผมต้องการอะไรผมทำตามข้อตกลงเข้าแล้วแต่ผมก็ไม่ไปหาได้แบบที่คิดไว้ ผมฝึกอยู่ต่างจังหวัดมีรถรับส่งแต่เข้ามีหอให้ก๋คือได้ถ้าอยู่หอก็จะได้อยู่กับเพื่อนเพราะเพื่อนผมก็อยู่ที่นั้นกันหมดแต่พี่ผมก็ไม่ให้ไป ผมไม่ได้ใช้ชีวิตอะไรเลยไม่ได้เจอเพื่อนจะไปไหนมาไหนก็ต้องขออนุญาตพี่ตลอด กับกันกับพี่ผมที่อายุเท่าผมเข้าได้ใช้ชีวิตแบบที่ไม่มีใครมาค่อยกำกับชีวิตเลยแต่ผมที่อายุเท่ากันต้องมาเจออะไรแบบนี้จะทำอะไรก็ไม่ได้เลยเพราะครอบครัวผมปล่อยผมให้พี่คนนี้ดูแล ทุกวันนี้เข้าจะไปไหนมาไหนเข้าก็ไปได้ถ้าผมออกไปแล้วเข้ารู้เข้าจะโทรตามกับบ้านตลอด มีแฟนผมก็ไม่ได้เสียคนเลยกับกันถ้าไม่มีแฟนสิผมจะแน่กว่านี้ด้วยแฟนผมช่วยเรื่องเรียนการบ้านแฟนผมก็ช่วยแฟนผมช่วยผมหลายอย่างมาก ทั้งกำลังใจทั้งที่ครอบครัวผมทำเหมือนไม่ชอบแฟนผมแต่แฟนผมก็ไม่ไปไหนค่อยซัพพอร์ตผมเสมอผมผิดมั้ยที่คิดแบบนี้คิดว่าแฟนผมเข้าใจผมมากกว่าคนที่บ้านผม ผมควรทำยังไงดีครับหรือทุกอย่างที่เกิดมันปกติแล้ว