เหนื่อยกับปัญหาชีวิตมากๆค่ะ

อยากระบายความไม่เอาไหนของตัวเอง รู้สึกว่าถ้าไม่ทำตัวแบบทุกวันนี้ ชีวิตคงก้าวหน้ามากกว่านี้ แก้นิสัยผัดวันประกันพรุ่งของตัวเองไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่มีความตั้งใจมากพอ ไม่มีแรงใจขับเคลื่อนไปในทางที่ดี ตั้งแต

เวลาเจองานเยอะงานเหนื่อย ท้อใจ ให้กำลังใจตัวเองยังไงดี บางทีก็อยากหลับไป ไม่ต้องตื่นมาอีก แต่ก็ห่วงคนข้างหลัง

มันเหนื่อยปัญหารุมเร้า หมดไฟทุกอย่างไร้หนทางไร้คนซัพไม่มีกำลังใจ เบื่อหน่ายชีวิตยิ่งคิด:)ก็ยิ่งท้อ พยายามสร้างแพชชั่นทุกวันในการตื่นไปทำงาน เราคงรทำไงต่อไปดี เราอยากมีแพชชั่นในทุกๆวัน มันจะได้เหนื่อยน

การที่เราเกิดมาทำไมเราต้องเจอกับปัญหามากมาย โคตรเหนื่อย ถึงวันนี้จะท้อมันก็ไม่ได้หมายความว่าโลกนี้มันจะใจดีกับเรานะคะ แล้วคุณคิดว่าโลกนี้มันเป็นยังไงบ้างมันดีหรือแย่กัน?

เผลอโพสต์ซ้ำค่ะ😰

พวกคุณเหนื่อยไหม ทำไม่ฉันเหนื่อยจัง ฉันยังหาวิธีให้ชีวิตราบรื่นไม่ได้ เลย เดินหน้าก็สดุด ถอยหลังก็ชนฝา เดินไปข้างๆก็เหยียบหนาม หยุดอยู่เฉยๆก็ทุรนทุลาย ....เอาละฉันแค่บ่น ฉันยังไม่ยอมแพ้กับชีวิตนี้หรอก

เราไม่สบายเป็นไข้เค้าไม่เคยถามเราเลยว่าดีขึ้นไหมเป็นยังไง มีแต่ด่าว่าสำออยพูดคำแรงๆใส่เหนื่อยมากคือเราเสียใจมากเราควรรู้สึกยังไงคะ

ผมอยากระบายมากครับ ผมทำงานแอร์มา 2 ปีไม่เคยมีงานตีกลับ แต่ทำไหมเขาไม่เห็นในความตั้งใจทำงานของผม ไม่ใช่เจ้าของร้านเอง แต่ผมทำเต็มทีเหมือนเป็นร้านตัวเอง อดข้าว กินข้าว ไม่เป็นเวลา เพื่อจะทำยอดให้เขา เพื

เรื่องมันจะยาวหน่อยนะคะ คือตัวเราปีนี้อยู่ม.5 ค่ะ เริ่มรู้สึกหมดแพชชั่นในการเรียนหมดแพชชั่นในการใช้ชีวิตก็เมื่อต้นปีที่แล้วที่มีการเรียนออนไลน์เริ่มรู้สึกท้อไม่มีเป้าหมายในชีวิต มันตันอื้อไปหมดในตอนนั

คือผมทำงานทุกวันแต่เเฟนเรียนผมทำงานทุกวัน09:00-17:00ผมทำงานขับรถส่งเครื่องมือแพทบางที่ผมต้องยกของขึ้นตึกโทรมาผมก็รับตลอดแต่เขาบอกผมว่าผมปล่อยให้รอรับตลอดบางทีก็รับช้าผมเพราะยกของอยู่ผมก็อธิบายให้ฟังแต