คือเรายังเรียนอยู่แล้วทำงานส่งตัวเองเรียนไปด้วย รับผิดชอบค่าใช้จ่ายหลายๆอย่าง ด้วยการที่เราเรียนไปด้วยทำงานไปด้วยมันจะไม่ได้เต็มที่ในทางใดทางหนึ่ง มันเหนื่อยแหละ แต่เราเลือกอะไรมากไม่ได้และสมัยนี้งานที่หาได้แล้วมันชนกับเวลาเรียนเราหายากมากๆ ว่าง่ายๆว่าทำอะไรก็ทำไปก่อน ขอเป็นงานสุจริตพอ แล้วทีนี้มีรุ่นพี่เราทำพวกขายตรงขอไม่บอกแบรนด์นะ เขาก็ชวนเราทำ อารมณ์แบบขายฝันนั่นี่ แต่เขาไม่ได้มีภาระที่ต้องหาค่าเทอมหรือรับผิดชอบหนี้สินใคร ทำเหมือนงานเสริม แล้วเราไม่ชอบ ไม่อยากทำ เพราะมันไม่แน่นอนว่าเราจะได้เงินมั้ย ต้องขอบอกว่าเรามองการทำงานตอนนี้ด้วยเงินต้องมาก่อน เพราะมันจำเป็นสำหรับเรา ณ ตอนนี้ พอมันแน่นอนไม่ได้เราก็เลยเลือกที่จะปฎิเสธ เพราะแค่งานในออฟฟิศมันก็เยอะแล้ว + เรียน อ่านสอบ ทำงานส่ง โปรเจค เรานอนแค่3 ชม.ต่อวันเอง แล้วเขาก็บัฟงานเราว่าเราสามารถเลือกได้ อยากเหนื่อยมันก็จะเหนื่อย น้องเลือกได้แต่น้องไม่เอาเอง งานสบายง่ายๆไม่ทำชอบอะไรที่มันเหนื่อย เอาตรงๆเราก็ไม่พอใจที่เขามาพูดแบบนี้ นี่หรอนักขาย เราไม่ได้อยากเหนื่อยหรอกแต่มันก็เลือกไม่ได้ตลอดหรอกชีวิตคนเรา แล้วถ้าเราขายของไม่ออก งานขายมันไม่ได้ขายได้ทุกวันป่ะ แล้วถ้าเราไม่มีเงินจ่ายค่าต่างๆอ่ะ มันจะเป็นยังไง เราก็ต้องเลือกในทางของเราป่ะ บัฟคนอื่นนั่นนี่ คุณอยากขายคุณก็ขายไปคุณชอบคุณก็ทำไปเราแค่มองว่ามันไม่ตอบโจทย์เราอ่ะแค่นั้นเอง ไม่เห็นต้องบัฟคนอื่นเขา