เรื่องมีอยู่ว่าเรามีแผนจะเปิดร้านอาหารที่บ้านเกิดเราเนื่องจากพิษโควิดทำให้ต้องกลับไปตั้งหลักที่บ้านเกิด ตอนกลับบ้านไปแรกๆเราอยากเก็บเงินจึงพาสามีและลูกไปพักที่บ้านกับพ่อแม่และมีพี่ชายอาศัยด้วยกัน ระหว่างรอร้านอาหารสร้างเสร็จเราจึงสร้างห้องหนึงห้องเพื่อที่จะให้เราและสามี,ลูกไว้พักกัน แต่พอร้านอาหารเสร็จพ่อแม่และพี่ชายทั้งหมดไปอยู่ที่นั้น ทิ้งให้เราและสามี,ลูกอยู่ที่บ้านท่าน ซึ่งสามีเราก็ไม่สบายใจคิดว่าเขาเป็นต้นเหตุที่พ่อแม่พี่ชายเราหนีไปอยู่ที่นั้น และเขาก็อยากอยู่ที่นั้นเพราะจะได้ตื่นมาทำงานดูแลร้านได้เราก็เห็นด้วยที่เราและสามีต้องไปอยู่ที่ร้านเพราะลูกยังแบเบาะ การที่เราพักที่นั้นจะสะดวกในการทำงานและบริหารมากกว่า เราจึงบอกพ่อแม่และพี่ชายให้กลับไปนอนที่บ้านแต่พวกท่านไม่เข้าใจและบอกเหตุผลว่าขี้เกียจกลับบ้านอยากอยู่ช่วยร้านทั้งที่บ้านห่างจากร้านค่5โล สามีเราจึงบอกว่าถ้าอย่างนั้นก็ยกร้านนี้ให้พ่อแม่,พี่ชายของเราทิ้งทุกอย่างแล้วกลับไป กทม.ให้พ่อแม่,พี่ชายเราดูแลเพราเขาบอกมันคือธุรกิจเขาแต่เขาไม่สามารถทำอะไรได้เวลาเขาสั่งงานลูกน้องแม่เราก็ไปสั่งอยากอื่นเขาบอกไม่อยากชนกัน พอเราบอกพ่อแม่ว่าจะไม่อยู่ที่นี่ยกร้านให้พวกท่านก็หาว่าเราจะทิ้งพวกท่าน ส่วนสามีก็อยู่ไม่ได้เพราะไม่เข้าใจพ่อแม่มีบ้านทำไมไม่กลับบ้าน ทำไมทิ้งให้เรากะสามีลูกอยู่ที่นั้นทั้งที่เราไม่อยากอยู่และไม่สามารถทำงานบริหารจัดการร้านเราได้สะดวก เราจึงอยากขอความคิดเห็นทุกคนว่าสามีเราเห็นแก่ตัวหรือพ่อแม่พี่ชายเราไม่เหมิอนคนอื่นๆปกติกันค่ะ สามีเราชอบบอกว่าพ่อแม่,พี่ชายเราไม่ปกติเหมือนคนอื่นไม่นึกถึงว่าเขาจะลำบากใจเขาอุตส่าสร้างพื้นที่ส่วนตัวเพื่อจะได้อยู่ส่วนตัวและออกจากบ้านพ่อแม่เมีย แต่พอสร้างเสร็จทุกคนในครอบครัวเมียย้ายมาอยู่ทั้งหมด ไม่มีใครกลับบ้านเลยทำให้พวกเราไม่มีที่อยู่พอจะหนีออกมาดันโดนหาว่าทิ้งพ่อแม่ทั้งที่เราลงทุนกับร้านนี่มาเกือบสองล้าน แต่ไม่สามารถบริหารจัดการเองได้ทุกคนรุมไปอยู่ที่นั้นทั้งหมด ซื้อของลงทุนอะไรก็ค้านว่าทำแบบนี้จะได้กำไหรอ จ้างคนมาเยอะตะได้กำไรหรอ ตกแต่งทำไม อาหารเยอะทำไมไม่มีลูกค้าบลาๆๆๆๆ ตอนนี้เราคนกลางลำบากมาก แฟนยื่นคำขาดถ้าพ่อแม่พี่ชายเราไม่กลับบ้าน เขาจะพาเราออกไปและทิ้งร้านนี้ให้พ่อแม่พี่ชาย ถ้าเราไม่ไปก็จะเลิกและเอาลูกเราไป ถ้าเราไปกะสามีพ่อแม่พี่ชายก็หาว่าเราทิ้งครอบครัว😢
ขอคำปรึกษาเรื่องครอบครัวค่ะ