POSTHUMOUS (21)

วันนี้อากาศไม่ร้อนมาก แต่ก็ไม่ได้เย็นสบายอะไรขนาดนั้น เป็นอากาศที่อยู่เฉยๆ แล้วรู้สึกง่วง ตอนเช้าออกจากบ้าน เจอลมอ่อนๆ พัดมาแบบไม่ตั้งใจ ทำให้เดินช้าลงนิดนึง แดดไม่ได้แรง แต่ก็ทำให้เหงื่อซึม ทั้งที่ยั

🕯️ นาคพิภพ Ep.1: “คืนตื่นแห่งนาคาดำ” (บทรวมพลัง: บทอัศจรรย์ในโรงพยาบาล × คืนคำสาป ณ บึงลับ) โรงพยาบาลสงขลา – 07:00 น. ฟ้าสีขาวคลี่แผ่เหนือทะเลใต้ ละอองหมอกกรุ่นคลุมแนวต้นมะพ

ตอนที่ 6: ทางที่ไม่มีในแปลนบ้าน หลังมื้อเย็นที่เงียบผิดปกติ อิงฟ้ากลับขึ้นไปที่ห้องนอนพร้อมความรู้สึกอึดอัด เธอเดินผ่านบันไดไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดแผ่ว ๆ ทุกครั้งที่ก้าวเท้า ราวกับบ้านกำลังจดจำฝีเท้าเธอ

เมื่อคืนที่ผ่านมา ผมตัดสินใจออกไปเดินเล่นที่ เยาวราช หลังจากเลิกงาน ทั้งถนนเต็มไปด้วยแสงไฟนีออนสีแดง เหลือง และคนพลุกพล่าน แต่ไม่รู้ทำไมหัวใจผมถึงเต้นแรงตั้งแต่ก้าวแรก ฝนเพิ่งหยุดตก พื้นเปียกสะท้อนแสง

มิถุนายน 2553...ฝนเทกระหน่ำราวกับจะปลิดใบจามจุรีบนต้นใหญ่ให้ร่วงหมดต้น...พื้นคอนกรีต เต็มไปน้ำชื้นแฉะ..แพรพาร่างของเธอฝ่าร่างของเธอเข้าไปหลบในร้านกาแฟเล็ก ๆ ริมประตูรั้วมหาวิทยาลัย....ละอองน้ำที่สาดเข

สวัสดีครับ…ผมยังสั่นทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้ วันนั้นผมต้องขับรถไปต่างจังหวัด เส้นทางเล็ก ๆ ผ่านป่าลึก ไม่มีไฟส่อง ถนนมืดสนิทจนเสียงยางบดกรวดและใบไม้กระทบตัวรถดังชัดเกินไปสำหรับถนนเปลี่ยวขนาดน

ค่ำคืนหนึ่งในช่วงหน้าฝน ลมเย็นพัดเอื่อยผ่านต้นไม้ใหญ่ในป่าทึบ อากาศเย็นชื้นและเสียงแมลงกลางคืนดังระงม แสงจันทร์เพียงเล็กน้อยลอดผ่านใบไม้เป็นเงาวับแวม บนเส้นทางเดินแคบที่มีเพียงคนใน