ประสบการ์ณตอนที่เลิกบุหรี่+อาการหลังเลิกแบบหักดิบ

กระทู้คำถาม
หลังจากที่ผมเลิกสูบแบบหักดิบแล้วช่วงแรกมีอาการใจสั่นหวิวๆใครเหมือนกันบ้าง แชร์ประสบการณ์กันเป็นช่วงเวลาที่ตื่นเต้นมากๆบวกกับจิตตกสุดๆแต่ดีที่ผ่านมันมาได้ 55555
 

ไม่รู้ว่าจะมีใครเป็นอาการแบบผมบ้างหลังเลิกแล้วมีอาการเดียวแบบผมบ้างไหมยอมรับว่าดูดบุหรี่จัดมากต่ำๆของผมคือตกต่อวัน2ซองสูบแบบพร้ำพรื้อมากๆเพื่อนที่อยู่กับผมประจำบ่อยๆย้งทักแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร ผมสูบครั้งแรกตั้งแต่เด็กหัวโปกรวมๆก็เกือบ 20 ปี

สาเหตุที่ทำให้ผมคิดเลิกคือมีช่วงกลางดึกมีฟีลช่วงนึงสูบบุหรี่แล้วมานั่งคิดว่าบุหรี่ดูดไปเพื่ออะไรประโยชน์ก็ไม่มีทำร้ายคนทางอ้อมเงินก็เปืองเลยตัดสินใจว่านี้แหล่ะได้โอกาสลองเลิกไม่สูบเลยจะยากแบบที่เขาว่ากันไหมสู้กับใจตัวเองด้วย
ผลสรุป เลิกได้1อาทิตย์ มีอาการไอจัด ใจสั่นหวิวๆแปลกๆแบบไม่เคยเป็นมาก่อนคิดว่าเป็นอาการอยากสูบเลยพลาดกลับสูบใหม่ได้1-2 วันเพราะมันทรมานมากจริงๆปกติไม่เคยเป็นเลยอาการแบบนี้ทั้งปวดหัวสารพัดเลยคิดว่ากลับไปสูบเหมือนเดิมดีกว่าถ้าเลิกแล้วทรมานแบบนี้ สรุปคืออาการเป็นเหมือนเดิมใจสั่นโหวงๆทีนี้จิตตกเลย
((((ตอนนั้นคิดแล้วว่าร่างกายหัวใจปอดสภาพตัวเองไม่น่ารอดแล้วเรารู้ตัวว่าเป็นแบบนี้ไม่แปลกเพราะ+กินน้ำท่อมหลายอย่างสะสมด้วยเพราะยิ่งทำให้เราดูดหนักพอมีอาการไอก็จะกินน้ำยิ่งทำให้อาการไม่ออกเลยแต่ผมคาดว่ามันน่าจะสะสมแล้วรอปล่อยออกมาทีเดียว))))
ทีนี้จิตตกไปพักนึงเลยคิดว่าหัวใจหรือปอดไม่ดีตอนนั้นคิดแล้วว่าตัวเองไม่น่าจะรอดคิดฟุ้งซ่าน ตอนนอนพอจะหลับๆหายใจวูบๆสะดุ้งตื่นตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่ทรมานมากๆจำได้ดีเลย แต่ผมโชคดีมาได้คำแนะนำว่าเป็นเพราะอาการถอนยาในร่างกายถ้าเป็นคนดูดหนักแล้วไม่ได้สูบมาสักระยะร่างกายจะเริ่มปรับตัวฟื้นฟูแสดงอาการต่อต้านของไม่ดีต่างๆออกมาตอนนั้นไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือจะให้กำลังใจผม ณ ตอนนั้นสิ้นหวังมาก ทีนี้ผมเริ่มสบายใจขึ้นมาละก็พยายามไม่คิดมากผ่านไปช่วง2-3 อาทิตย์ร่างกายระบบไหลข้างในไหลเวียนค่อยๆดีขึ้นแบบรู้สึกได้เลยเสมหะค่อยๆออกมาเลื่อยๆทั้งเลือดอาการต่างๆแสดงมาหมดเลย ผ่านมา1เดือนหายใจโปร่งสดชื่นขึ้นมากๆเลยคิดว่าตัวเองโชคดีที่ทนผ่านมันมาได้ คนที่แนะนำผมบอกเอาไว้ว่า การคิดฟุ้งซ่านหรือจิตตคิดมากจนวิตกกังวลจะทำให้ลมในร่างกายลวนแล้วพอมีอาการที่คิดว่าเหมือนจะอันตรายจะทำให้คิดมากไปอีกแล้วยิ่งแย่ลงไป เช่น กรดไหลย้อน ไม่รู้เกี่ยวกันมากน้อยแค่ไหน
สำหรับผมตอนนี้คือช่วงที่ยากที่สุดที่มีอาการใจสั่นหวิวๆแล้วก็ตื่นเต้นมากๆด้วยช่วงเหมือนหายใจทะลุนอนแต่ละทีทรมานมากๆ โชคดีที่ทนผ่านมันมาได้มองนี้คือสิ่งที่ผมภูมิใจมากๆที่ตัดจากมันมา 
ผมเชื่อเหลือเกินว่าสิ่งสำคัญทุกอย่างการกระทำทั้งหมดอยู่ที่จิตใจตัวเองมันสำคัญมากๆต้องเข้มแข็งจริงๆถ้ามุ่งมั่นจริงๆผมเชื่อทุกอย่างสำเร็จตามเป้าแน่นอนแต่มันจะมีบททดสอบมาให้แน่นอนทุกอย่างในรูปแบบต่างๆเช่นมาในรูปแบบคนบ้างตัดกำลังใจเราบ้างอยู่ที่จะลุกต่อได้ไหม บางทีคนสุขภาพแย่แบบผมคิดมากฟุ้งซ่านนอนไม่ได้หลอนไปเลยก็มี สำหรับคนที่กำลังจะเลิกขอให้สำเร็จครับแล้วจะรู้ว่ามันคุ้มมากจริงๆถ้าคิดเลิกต้องเอาให้ขาดถ้าไม่ได้ก็พยายามลองใหม่เอาใจช่วยครับใครที่อยากเลิกแต่ยังไม่สำเร็จแต่ยังดีที่มีความคิดจะเลิก
สำหรับผมคงไม่กลับไปยุ่งมันอีกแล้วทุกวันนี้ไม่มีอาการอยากเลยคิดว่าตัวโชคดีมากที่ผ่านมันมาได้ 

ขอให้สำเร็จที่ตั้งใจทุกคนคัรบ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่