สวัสดีค่ะวันนี้เรามีเรื่องจะมาปรึกษาทุกคน คือเราคิดแล้วคิดอีกว่าสิ่งที่เราทำไปเราคิดผิดหรอ
....ขอเริ่มเรื่องเลยแล้วกันนะคะ....
แต่ก่อนเรามีนิสัยเจ้าชู้มากเรียกว่าเจ้าเฟรนลี่เลยก็ได้ใครทักมาเราก็คุยเราเคยโดนหลอกเรื่องความรักมา
หลังจากนั้นมาเรียกว่าเราไม่เคยเชื่อในเรื่องความรักเลยดีกว่าค่ะ(แต่ตอนนี้กลับตัวกลับใจเป็นคนดีแย้วคุยทีละคนแล้วค้าบ 😂)
ขอเล่าต่อเลยแล้วกันนะคะ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เราคุยกับอีกคนนึงอยู่แล้วเราไปเจอคนๆนึงเขาเราชอบเขานะคะชอบมากเราเลยเลือกที่จะคุยกับเขาด้วย
นั้นแหละค่ะเราคุยควบสองคนหลังจากนั้นพอนานเข้าเขาก็ถามเราว่า เราไม่ได้คุยกับเขาแค่คนเดียวใช่ไหม
พอถึงจุดๆนั้นหลายๆคนที่มีนิสัยเหมือนเราจะตอบปฏิเสธทันทีว่าไม่ใช่เราคุยกับเธอแค่คนเดียว
แต่ด้วยความที่เราชอบเขาไม่อยากทำร้ายจิตใจเขาไปมากกว่านี้แล้วเราก็รู้สึกผิดด้วยเราจึงตอบไปว่าใช่เราไม่ได้คุยกับเขาแค่คนเดียว
เรารู้นะคะว่ามันเป็นเรื่องที่ผิดที่คิดจะคุยกับใครจนไม่สนใจคนอื่นแต่หลังจากที่เราเสียเขาไปเราก็เริ่มเปลี่ยนแปลงนิสัยใหม่เราสามารถเปลี่ยนได้จรเพื่อนตกใจว่าเปลี่ยนเป็นคนดีได้ขนาดนี้เลยหรอ😅 หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ติดต่อกับคนนั้นอีกเลยจนมาถึงช่วงที่เราฝึกงานเราไปเจอกับเขาที่ทำงานเดียวกันomggg แต่เราสัมผัสได้ว่าเขาเกลียดเรา แต่รุ่นพี่ที่สนิทกับคนเก่าเราเขาบอกว่า เขายังรักเราอยู่แต่ปากแข็งไปงั้น เพื่อนเราก็บอกให้เคลียร์ไปตรงๆอยากให้กลับมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน แต่สำหรับเราเรารุ้นิสัยเขาพอควรค่ะว่าถ้าเคลียร์ไปมีแต่จะทำให้แย่ลง จากที่มองผ่านไปอาจจะไม่มองกันไปเลยด้วยซ้ำ คือเราอยากรู้ว่า เราตัดสินใจผิดหรอคะที่บอกเขาตรงๆเลือกที่จะไม่หลอกหรือไปเล่นกับความรู้สึกเลือกที่ขะให้เขาตัดใจแล้วไปเจอคนที่ดีกว่าที่ไม่ใช่คนนิสัยแบบเราในตอนนั้น
ขอเล่าต่ออีกนิดนึงนะคะเมื่อเดือนก่อนเป็นวันเกิดเราเขาก็ไปค่ะแล้วเพื่อนเราก็ให้เขาเป็นคนถือเค้กให้เราแล้วเขาก็หันมาบอกเพื่อนเราว่าเขาไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครเลยนะ (เพื่อนมาเล่าให้ฟังนะคะเรามารู้ที่หลัง)
พอเลิกงานเขาก็ไปส่งเพื่อนเรา เพื่อนเราก็ถามว่าแบบเลิกคุยกันเพราะอะไรนะก็ตามที่เราเล่าให้ฟังข้างต้นเลยค่ะ แถมเขายังบอกอีกว่าอยากให้เราไปเจอคนที่ดีกว่า อย่ามาหยุดที่เขาเลย บลาๆต่างๆนาๆ จนพี่เราบอกเพื่อนของเราว่าก็พูดไปอย่างงั้นแหละมันรู้ว่ายังไงเพื่อนเราก็ต้องมาเราให้เราฟัง(พี่เราเป็นคนพูดนะคะ) เราก็ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อหรือควรปล่อยไปเชยไปเพราะอีก1เดือนเราก็ฝึกงานจบไม่ได้เจอเขาอีกแล้วเพราะเพื่อนเรามาเล่าให้เราฟังว่าเราไม่น่ามาฝึกงานที่นี่เลยเพราะลืมไปได้อยู่แล้วแต่พอเรากลับมาก็ทำให่เขาคิดเรื่องเราอีเราเลยพูดว่าขอโทษที่ทำให้เป็นแบบนี้หลังจากฝึกงานเราจะไม่กลับมาที่นี้อีก หลังจากนั้นเราซึมเลยค่ะแล้วเราก็สังเกตเผลอไปเห็นว่าเขายื่นมองเราแต่ตอนนั้นเราไม่ได้อะไรนะคะแถมเอ๋อเพราะเราเมอคิดแต่เรื่องเขาตลอดและเพื่อนเราก็บอกว่าเขาก็คิดถึงเรื่องเราตลอดเหมือนกัน
*ขอโทษนะคะถ้าเล่าออกมาแบบงงๆ* แต่คือว่าเราต้องทำอะไรไหมหรือยังไงช่วยให้คำแนะนำทีค่ะขอบคุณค่ะ🙏🙏🙏🙏
เคยพูดความจริงเผื่อไม่ทำให้คนที่รักเจ็บไปมากกว่านี้ไหมคะ
....ขอเริ่มเรื่องเลยแล้วกันนะคะ....
แต่ก่อนเรามีนิสัยเจ้าชู้มากเรียกว่าเจ้าเฟรนลี่เลยก็ได้ใครทักมาเราก็คุยเราเคยโดนหลอกเรื่องความรักมา
หลังจากนั้นมาเรียกว่าเราไม่เคยเชื่อในเรื่องความรักเลยดีกว่าค่ะ(แต่ตอนนี้กลับตัวกลับใจเป็นคนดีแย้วคุยทีละคนแล้วค้าบ 😂)
ขอเล่าต่อเลยแล้วกันนะคะ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เราคุยกับอีกคนนึงอยู่แล้วเราไปเจอคนๆนึงเขาเราชอบเขานะคะชอบมากเราเลยเลือกที่จะคุยกับเขาด้วย
นั้นแหละค่ะเราคุยควบสองคนหลังจากนั้นพอนานเข้าเขาก็ถามเราว่า เราไม่ได้คุยกับเขาแค่คนเดียวใช่ไหม
พอถึงจุดๆนั้นหลายๆคนที่มีนิสัยเหมือนเราจะตอบปฏิเสธทันทีว่าไม่ใช่เราคุยกับเธอแค่คนเดียว
แต่ด้วยความที่เราชอบเขาไม่อยากทำร้ายจิตใจเขาไปมากกว่านี้แล้วเราก็รู้สึกผิดด้วยเราจึงตอบไปว่าใช่เราไม่ได้คุยกับเขาแค่คนเดียว
เรารู้นะคะว่ามันเป็นเรื่องที่ผิดที่คิดจะคุยกับใครจนไม่สนใจคนอื่นแต่หลังจากที่เราเสียเขาไปเราก็เริ่มเปลี่ยนแปลงนิสัยใหม่เราสามารถเปลี่ยนได้จรเพื่อนตกใจว่าเปลี่ยนเป็นคนดีได้ขนาดนี้เลยหรอ😅 หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ติดต่อกับคนนั้นอีกเลยจนมาถึงช่วงที่เราฝึกงานเราไปเจอกับเขาที่ทำงานเดียวกันomggg แต่เราสัมผัสได้ว่าเขาเกลียดเรา แต่รุ่นพี่ที่สนิทกับคนเก่าเราเขาบอกว่า เขายังรักเราอยู่แต่ปากแข็งไปงั้น เพื่อนเราก็บอกให้เคลียร์ไปตรงๆอยากให้กลับมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน แต่สำหรับเราเรารุ้นิสัยเขาพอควรค่ะว่าถ้าเคลียร์ไปมีแต่จะทำให้แย่ลง จากที่มองผ่านไปอาจจะไม่มองกันไปเลยด้วยซ้ำ คือเราอยากรู้ว่า เราตัดสินใจผิดหรอคะที่บอกเขาตรงๆเลือกที่จะไม่หลอกหรือไปเล่นกับความรู้สึกเลือกที่ขะให้เขาตัดใจแล้วไปเจอคนที่ดีกว่าที่ไม่ใช่คนนิสัยแบบเราในตอนนั้น
ขอเล่าต่ออีกนิดนึงนะคะเมื่อเดือนก่อนเป็นวันเกิดเราเขาก็ไปค่ะแล้วเพื่อนเราก็ให้เขาเป็นคนถือเค้กให้เราแล้วเขาก็หันมาบอกเพื่อนเราว่าเขาไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครเลยนะ (เพื่อนมาเล่าให้ฟังนะคะเรามารู้ที่หลัง)
พอเลิกงานเขาก็ไปส่งเพื่อนเรา เพื่อนเราก็ถามว่าแบบเลิกคุยกันเพราะอะไรนะก็ตามที่เราเล่าให้ฟังข้างต้นเลยค่ะ แถมเขายังบอกอีกว่าอยากให้เราไปเจอคนที่ดีกว่า อย่ามาหยุดที่เขาเลย บลาๆต่างๆนาๆ จนพี่เราบอกเพื่อนของเราว่าก็พูดไปอย่างงั้นแหละมันรู้ว่ายังไงเพื่อนเราก็ต้องมาเราให้เราฟัง(พี่เราเป็นคนพูดนะคะ) เราก็ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อหรือควรปล่อยไปเชยไปเพราะอีก1เดือนเราก็ฝึกงานจบไม่ได้เจอเขาอีกแล้วเพราะเพื่อนเรามาเล่าให้เราฟังว่าเราไม่น่ามาฝึกงานที่นี่เลยเพราะลืมไปได้อยู่แล้วแต่พอเรากลับมาก็ทำให่เขาคิดเรื่องเราอีเราเลยพูดว่าขอโทษที่ทำให้เป็นแบบนี้หลังจากฝึกงานเราจะไม่กลับมาที่นี้อีก หลังจากนั้นเราซึมเลยค่ะแล้วเราก็สังเกตเผลอไปเห็นว่าเขายื่นมองเราแต่ตอนนั้นเราไม่ได้อะไรนะคะแถมเอ๋อเพราะเราเมอคิดแต่เรื่องเขาตลอดและเพื่อนเราก็บอกว่าเขาก็คิดถึงเรื่องเราตลอดเหมือนกัน
*ขอโทษนะคะถ้าเล่าออกมาแบบงงๆ* แต่คือว่าเราต้องทำอะไรไหมหรือยังไงช่วยให้คำแนะนำทีค่ะขอบคุณค่ะ🙏🙏🙏🙏