เคยเจอเหตุการณ์มีคนมานั่งข้าง ๆ เรา ทั้ง ๆ ที่มีที่อื่นเยอะแยะมั่งมั้ยคะ

คือเราสงสัยอะค่ะ ว่าทำไมต้องโดนมอง เช่น เวลาเค้าเล่าหรือพูดอะไรสักอย่าง ทั้งๆที่ตรงนั้นก็มีเพื่อนคนอื่นในกลุ่มเยอะแยะนั่งฟังอยู่ด้วย แต่เค้ากลับมองมาที่เราคนเดียว เล่าเรื่องอะไรก็จะมองมาที่เราตลอด แบบ

สวัสดีค่ะ เราอยู่ม.5 นะคะ รร.เราพอขึ้นม.4 ก็จะรันห้องใหม่ เราเลยได้แยกห้องกับเพื่อนที่สนิทกันมาก มีเพื่อนเก่าที่อยู่ห้องเดียวกันอยู่ 3 คน ชื่อว่า นิ่ม ดีน พัด ค่ะ ด้วยความที่พวกเรายึดติด เราเลยกินข้าว

คือเราไม่ชอบให้ใครมาส่งสารเราค่ะ เวลาเราสอบตกหรืออื่นๆ เพื่อนสนิทจะมองเราด้วยสายตาสนุกสนานพร้อมพูดติดตลกว่า "กูได้21 กูได้ท๊อปห้องเลย" "ก็เก่งนะแปลกจังทำไมไม่ผ่าน?" "กูเดากูยั

ขอแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวเมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นเรากับน้องเด็กมาก ไปร้านอาหารกับครอบครัวและน้องพอเรากินเสร็จก็ชวนพ่อแม่ไปเล่นข้างล่างของร้านแต่พ่อบอกอิ่มจุกไปไม่ได้เราจึงชวนแม่แม่บอกไม่ว่าง พ่อกับแม่จึง

เราเดินอยู่ริมถนน แต่คนไม่ได้แน่น จนเบียดกัน มีระยะห่าง เหมือนคนเดินสวนกัน ริมทางปกติ เราเดินผ่านผช.คนนึง เราเดินตรงไปข้างหน้า ซ้ายมือส่วนผช.เดิน สวนมาทางขวา ปก

เรากับสามีทำงานที่เดียวกัน วันงานเลี้ยงปีใหม่ สามีทำงานยังไม่เสร็จ เราเรยพาลูกไปที่งานเลี้ยงก่อน พอสามีมาถึงก็ไม่เดินมาหาเรากับลูกที่โต๊ะเรย ไม่มานั่งโต๊ะเดียวกัน อันนี้ก็ไม่ว่า เขาคงอยากไปนั่งกับเพื

คือเราและแฟนมองหาร้านเคาท์ดาวน์ที่จะได้ดูพลุปีใหม่และใช้เวลาร่วมกัน ไปเจอ adv ร้าน Rooftop ริมแม่น้ำเจ้าพระยาแห่งหนึ่งขายแพคเกจปีใหม่คืนวันสิ้นปีคนละ 3,990 ให้เลือกเมนูอาหารไว้ล่วงหน้า ซึ่งเมนูตัวเลือ

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ ส่วนตัวเป็นคนชอบทำอะไรคนเดียวมากๆ ยิ่งชีวิตประจำวันในโรงเรียนคือชอบอยู่คนเดียวไปไหนมาไหนคนเดียว ไม่ว่าจะกินข้าวที่โรงอาหาร นอนในห้องสมุด ไปห้องน้ำหรือเรียน บลาๆ คือไม่ใช่ว่าไม่มี

หลังจากกลับจากวังน้ำเขียว ผมกับแฟนก็คิดว่าทุกอย่างจะจบแล้ว แต่จริง ๆ แล้ว… มันเพิ่งเริ่ม คืนแรกหลังกลับถึงกรุงเทพ เรานอนกันปกติ ผมวางกระเป๋าเดินทางไว้มุมห้อง ยังไม่ได้แกะ สเปรย์ที่พกติดรถก็โยนไ