ผิดมั้ย

คือเรามีแฟน มีลูกด้วยกัน คบกันตั้บแต่ม.ปลายเลย เราเป็นคนปล่อยแฟน ไม่ตาม ไม่จิก อยากไปไหนไปเลย ขอแค่บอก คือเอาง่ายๆ เราไว้ใจเค้ามากระดับหนึ่ง คบกันมาสักพักจนมีลูก เค้าไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงเลย  จนอยู่ดีๆ วันนึงทักไปหาแฟนเก่าเค้า (คือก่อนเราอีก เค้าเคยมีแฟน ไม่เชิงว่าคบกับคนนั้น แต่ก็เคยคุยกัน ) แฟนเราก็ทักไปคุย  เราจับได้ ทะเลาะกันแรงมาก เค้าบอกเราว่าอารมณ์ชั่ววูบ ไม่รู้ทำทำไม อะเราก็ให้อภัยเค้านะ แต่ไม่ได้แบบให้อภัยเลย ตอนแรกคือรับไม่ได้ ไม่เอาจะเลิกอย่างเดียวแต่สงสารลูก ลูกพึ่งคลอดได้ไม่นาน หลังจากนั้นมา เค้าก็ปกติ จนผ่านมานานมาก จนเราหายระแวงเค้าไป ช่วงแรกๆที่จับได้ตอนนั้น คือระแวงมากนะกลัวไปหมด แต่ก็ผ่านมาได้ จนวันนึง เราไม่เชิงว่าจับได้หรอก ผู้หญิงจะมีเซ้น ว่าแฟนตัวเองเปลี่ยนไป เราเริ่มเอะใจ แต่ไม่ได้ให้เค้ารู้ ก็สังเกตอาการเค้า ผ่านไป2วัน 5วัน จน2อาทิตย์ เริ่มแบบตัดสินใจถามดูว่า (เป็นอะไรไหม มีอะไรจะบอกรึเปล่า ส่วนตัวแฟนเราก็ พูดบอกว่าไม่มี บอกเราว่าว่าเราถามยังงี้คืออะไร ) เราก็พูดไปว่า มีอะไรปิดบังบอกได้ ขอแค่บอกนะจะรับฟัง เรารับได้ (แต่ในใจตอนนั้นคือรับไม่ได้ ทำใจแล้ว50-50แต่ก็กลัว ) แล้วส่วนตัวเรา เราพูดหว่านล่อมเค้าจนเค้ายอมบอก ว่าเค้ามีคนอื่นนะ  เราตกใจมากค่ะนาทีนั้น (คือสั่นมากๆ ขนาดทำใจไว้แล้ว  เราเลยเรียกมาเคลีย นาทีนั้นคือคิดมาหมดเลย สมองตีกันให้วุ่น ว่าเราปล่อยเค้าเกินไปไหม อยากไปไหนก็ไป เราไม่เคยตามเค้าไปเลย จนเค้ามีคนอื่นได้ คิดต่างๆนาๆ) จนได้มาคุยกัน คือเค้าบอกเราว่า กับผญ คนนั้น ก็คือคุยกันหลังจากคบกับเราได้1ปีได้  เราช้อคมาก (คือเราคบกับแฟน7-8ปี แล้วคนนั้น 6-7ปี เราไปอยู่ตรงไหนมา ไม่ใช่ว่าเราไม่เช็คโทรศัพท์เค้านะ เราเช็คแต่ไม่ถึงกับว่า เปิดหมดทุกอย่าง ดูแค่ว่าเค้าคุยกับใครโทรหาใครบ้าง) ยอมรับเลยว่าเสียใจมาก มากที่สุด คือเราไว้ใจเค้ามาก ไม่คิดว่าเค้าจะทำกับเราแบบนี้ (นาทีนั้นคืออยากเลิกมากๆเลย ) เค้าก็ยอมรับกับเรา ว่ารักเรานะ แต่ก็รักผญ อีกคนด้วย เค้าทิ้งใครไม่ลง ทิ้งไม่ได้ เราก็ช้อคอีกรอบเลย พอแฟนตัวเองพูดแบบนี้ (เอาตรงๆตอนนั้นเราไม่ยอม ไม่ยอมแน่ๆที่จะอยู่แบบนี้  เราก็เลยพูดว่าต้องเลิก ถ้าไม่เลิกเราจะไป) แฟนเราเงียบไม่ตอบ ไม่มีคำอธิบายให้เราฟังเลย  เราแบบไปไม่ไหวเลย ตอนนั้น กลับบ้านไปตั้งหลัก จนผ่านคืนนั้นไป เราก็เป็นฝ่ายถามไปอีกว่าจะเอายังไง ต้องเลือกนะว่าจะอยู่กับใคร แฟนเราไม่เลือก เค้าบอกเลือกไม่ได้  ตัวเราก็ช้อค ช้อคเสียใจร้องไห้เป็นอาทิตย์ ยังไม่ได้คำตอบ  จนเค้าพูดกับเรามาว่าผญ คนนั้นท้อง ท้องลูกของเค้า  เราเจอคำนี้เราเสียใจมากจริงๆ พูดไม่ออก แฟนเราก็บอกว่า เค้าทิ้งไม่ได้นั้นลูกของเค้า  เราทำอะไรไม่ถูกเลย ทุกคน  เหนื่อยมากตอนนั้นยอมรับจากใจเลย ไม่คิดไม่ฝัน ว่าจะต้องมาเจออะไรแบบนี้เลย  แฟนเราเค้าก็เครียดนะคะ หน้าตาเค้าดูล้า ไม่พูดไม่คุย จนเรามาถามว่าจะเอายังไง เค้าถึงบอกว่า ให้เราเปิดใจ รับเด็กใรท้องกับ ผญคนนั้นได้ไหม  (ตอนนั้นคือไม่มีใครรับได้ค่ะ เราก็รับไม่ได้ ยืนยันเสียงแข็งไป แฟนเราก็เงียบไป เราพูดต่อว่ารับแค่ลูกได้ไหม ถ้าให้ผญคนนั้นมาอยู่ นี่ไม่โอเคจริงๆนะ  แฟนเราก็เลย ต้องเลยตามเลยค่ะ  เราพยายามทำดีที่สุดแล้ว เราคิดว่านะในตอนนั้น ทางนี้คือทางออกที่ดีที่สุด พอตกลงแบบนี้ เราโทรไปคุยกับทางผญคนนั้น  เค้าไม่โอเค บอกจะเอาลูกหนีไป จะเลิกยุ่งกับแฟนเราทุกอย่าง  เราก็บอกแฟน แฟนเราเสียใจมาก ที่ผญ คนนั้นจะหนี เราก็ต้องโทรคุยกับทางนั้นใหม่ จนสุดท้ายโอเค จบลงที่อยู่กันเพื่อลูก  เราพยายามใจกว้างมากๆแล้ว จนเวลาผ่านไป เราได้มารู้ความจริงสิ่งนึงอีก คือแฟนเรากับผญ ลุมหัวหลอกเราว่าท้อง เผื่อที่จะได้มาอยู่ด้วยกัน 3คน แถมวันที่เราจับได้วันแรก เค้าก็อยู่ด้วยกัน  ในวันที่เราร้องไห้ ในวันที่ลูกเราไม่สบาย เค้าก็ไปเที่ยวด้วยกัน  ทั้งๆที่เราพูดแล้วว่าเราขอไป เค้ากลับเอาใครอีกคนไป  คือหลอกเราทุกๆอย่าง เพื่อที่จะเอาผญ คนนั้นเข้ามา จนเราต้องย้อนถามกลับว่าทั้งหมดนี่ทำเพื่ออะไร  แฟนเราตอบมาว่า รักมาก ขาดไม่ได้ คือตัวเราเองเสียใจจนมันไม่มีอะไรจะไหลออกมาแล้ว ไม่รู้จะบรรยาออกมายังไงเลยจริงๆ  ในเมื่อขาดไม่ได้ เรายอม ยอมให้แฟนเอาผญ คนนั้นเข้ามา แต่ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันนะ แค่ไปไหนมาไหนด้วยกัน แรกๆก็ดี แฟนเราดีมาก พอมีเค้าเข้ามาอยู่ มีแต่เราที่รู้สึกแปลกๆ มันไม่มีทางที่เรสจะรับได้ภายในเวลาอันสั้น ถูกไหมค่ะ ผ่านในเวลา1เดือน ตั้งแต่จับได้จนถึงเอาผญคนนั้นเข้ามา มันสั้นมาก แค่1เดือนเอง เราไม่พร้อม แต่ยอม เพราะรัก  แบบนี้เราผิดมั้ย ยอมเค้าจนเราเหนื่อย เสียใจมากับการกระทำทุกๆอย่างของเค้า  ฝันว่าจะสร้างชีวิตด้วยกัน3คน ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้มีแค่เรากับลูก  เค้าไม่แม้แต่จะคิด  ทุกคนว่าเราทำถูกไหม  รบกวนชี้แนะด้วยถ่อยคำสุภาพนะคะ  🙏🏻