ที่บ้านมีธุรกิจรับเหมาในภาคเหนือ แต่พ่อแม่ ไม่ค่อยสนใจว่าจะให้ลูกมาสานต่อบริษัทรับเหมาเล็กๆ ผมเป็นพี่คนโต เคยช่วยทำงานที่บ้าน 3-4 ปี พ่อและแม่มีความมั่นใจในตัวเองค่อนข้างสูง ทุกๆครั้ง ถ้างานมีปัญหาจริงๆ ถึงจะให้ผมเข้าไปช่วย พองานไม่มีปัญหาก็พูดว่าพ่อแม่ทำเองได้
ผมเลยไม่อยากจะไปทำงานที่บ้าน เพราะในความคิดของผมคิดว่าพ่อแม่คงไม่อยากให้สานต่อ พอผมไปทำงานจ.ระยอง กลับมีความสุข มีอิสระที่ได้ออกมาจากพ่อและแม่ สังคมก็ต่างกันไม่ต้องมาทะเลาะกับพ่อแม่ การยอมรับจากลูกน้อง จากเพื่อนร่วมงานก็ต่างกัน จนทำให้ผมคิดว่าไม่อยากทำต่อธุรกิจที่บ้าน
จนถึงปัจจุบันพ่อและแม่ขอให้เรากลับไปช่วยเพราะแกก็อายุเยอะแล้ว
ใจหนึ่งก็ไม่อยากกลับไป
อีกใจนึงก็อยากกลับไปทำเพราะไม่มีใครทำต่อแต่ความสุขบางอย่างมันก็ต้องหายไป เหมือนบางสิ่งมันต้องแลก
ผมควรกลับไปที่บ้านหรือทำงานเป็นพนง.ต่อครับ ?
ขอแบบดราม่าเลยครับ
เป็นพนง. จ.ระยอง หรือกลับไปต่อธุจรับเหมาของครอบครัว ที่ภาคเหนือ
ผมเลยไม่อยากจะไปทำงานที่บ้าน เพราะในความคิดของผมคิดว่าพ่อแม่คงไม่อยากให้สานต่อ พอผมไปทำงานจ.ระยอง กลับมีความสุข มีอิสระที่ได้ออกมาจากพ่อและแม่ สังคมก็ต่างกันไม่ต้องมาทะเลาะกับพ่อแม่ การยอมรับจากลูกน้อง จากเพื่อนร่วมงานก็ต่างกัน จนทำให้ผมคิดว่าไม่อยากทำต่อธุรกิจที่บ้าน
จนถึงปัจจุบันพ่อและแม่ขอให้เรากลับไปช่วยเพราะแกก็อายุเยอะแล้ว
ใจหนึ่งก็ไม่อยากกลับไป
อีกใจนึงก็อยากกลับไปทำเพราะไม่มีใครทำต่อแต่ความสุขบางอย่างมันก็ต้องหายไป เหมือนบางสิ่งมันต้องแลก
ผมควรกลับไปที่บ้านหรือทำงานเป็นพนง.ต่อครับ ?
ขอแบบดราม่าเลยครับ