ช่วยแต่งโคลงสี่สุภาพ หัวข้อ ชีวิตวัยเรียน วรรคสุดท้ายหน่อยค่า

ซื่อสัตย์ย่อมส่งให้ ผลดี เทพช่วยคนยากมี ลาภล้ำ มิคิดโลภ ​แต่งโคลงสี่ของนิทานอีสปเรื่อง เทพารักษ์กับชายตัดไม้ค่ะ แต่ไม่รู้จะแต่งต่อยังไงค่ะ ถ้าฉันทลักษณ์หรือบังคับวรรณยุกต์ผิดแก้ให้ได้นะคะ ขอบคุณค่ะ

คือเราแต่งโคลงสี่สุภาพมา1บทกับอีก3บาทแล้วค่ะ เหลือบาทสุดท้ายที่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ช่วยออกความคิดหน่อยได้มั้ยคะว่าจะต่อยังไงดี ฮืออออ          เพียรขยันเลิศแท้   

สี่สุภาพ หมายถึง รูป(เสียง)สามัญ มี ๔ แห่ง ...ขอเขียนความข้าฯร่าย...........เสนอมา โคลง"สี่สุภาพ"ควรคา...............แจ่มไว้ ปลายบาทหนึ่งตรึงตรา.............คงมั่น จำแห่งพึงจารใช้..........

โคลงดั้น วิวิธมาลี @ สรรเสริญทุกค่ำเช้า.........พระทรงฤทธิ์ โปรดพระพรประสิทธิ์...........สุภาพล้ำ เมตตารัก"หลงผิด".............มิเหยียบย่ำ ธรรมส่งสุขสร้างค้ำ..............ทั่วสกล @ แท้ธรรม

โคลงสี่สุภาพ ๑ บทมี ๔ บาท ทุก ๆ บาท ส่วนแรกกำหนดแน่ชัด ๕ คำ ส่วนหลัง ๒ คำ เว้นแต่ บาทสี่ ที่ส่วนหลังมีสี่คำ (อย่าเขียน เว้นวรรค หาไม่จะสับสนกับ คำสร้อย) (ที่บางท่าน เว้นวรรค อาจสับสน นั่นเป็น สร้อยของ

ช่วยคิดโคลงสี่สุภาพเกี่ยวกับโควิดหรือความรักหน่อยค่ะ แค่วรรคเดียวก็ได้ค่ะ ●︿●