ช่วยแต่งโคลงสี่สุภาพ หัวข้อ ชีวิตวัยเรียน วรรคสุดท้ายหน่อยค่า

ซื่อสัตย์ย่อมส่งให้ ผลดี เทพช่วยคนยากมี ลาภล้ำ มิคิดโลภ ​แต่งโคลงสี่ของนิทานอีสปเรื่อง เทพารักษ์กับชายตัดไม้ค่ะ แต่ไม่รู้จะแต่งต่อยังไงค่ะ ถ้าฉันทลักษณ์หรือบังคับวรรณยุกต์ผิดแก้ให้ได้นะคะ ขอบคุณค่ะ

***สี่สุภาพ = สี่เสียงสามัญ ...ขอเขียนความข้าฯร่าย...........เสนอมา โคลง"สี่สุภาพ"ควรคา...............แจ่มไว้ ปลายบาทหนึ่งตรึงตรา.............คงมั่น จำแห่งพึงจารใช้.....................ไป่เ

คือเราแต่งโคลงสี่สุภาพมา1บทกับอีก3บาทแล้วค่ะ เหลือบาทสุดท้ายที่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ช่วยออกความคิดหน่อยได้มั้ยคะว่าจะต่อยังไงดี ฮืออออ          เพียรขยันเลิศแท้   

ช่วยผมแต่งโคลงสี่สุภาพจากเมนูแกงขนุนกระดูกอ่อนหน่อยครับบ ผมแต่งถึงบาทที่2เอง หรือไม่พี่ๆก็ช่วยต่อบทนี้หน่อยนะครับ พริกแกงเผ็ดใส่น้ำ หอมแกง พริกป่นรสเผ็ดแรง เคี่ยวช้า

กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้

ช่วยแต่งโคลงสี่สุภาพเกี่ยวกับพญาครุฑหน่อยค่ะ สุบรรณนั้นมีปีกกว้าง หลายวา ครึ่งร่างนั้นเป็นปักษา .....(คิดไม่ออก) บินอยู่คู่เคียงราชา รักษ์ชาติ .....(เป็นศัตรูกับนาค) ตราบแม้นชั่วนิรันดร์

เขาลือเขาเล่าทั้ง พารา หลิวหมั่นการศึกษา ที่นี้ มายเเนนใฝ่วิชา เรียนอยู่ เหลือบรรทัดสุดท้ายแล้วแต่ไปต่อไม่ถูกชช่วยหน่อยนะคะ (ต้องมีคำว่า"โรงเรียน"ด้วยค่ะ) ขอบคุณล่วงหน้านะคะ🙏