(ระบาย) ผมต้องการอิสระ แต่ผมไม่กล้าพอที่จะเลิกกับแฟน

ผมเลิกกับแฟนผมไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบชองตัวผมเองที่ผมหึงแฟนผม ผมทิ้งเธอ ผมหายไปจากเธอตลอดเวลาที่คบกันผมไม่เคยรู้เลยว่าเธอมีความสำคัญกับผมมากเท่านี้มาก่อน ผมอยากให้เธอกลับมา แต่ผมไม่รู้ว่าผมควรจะเริ่มยังไ

คือ สาเหตุที่บอกเลิกก็คือ ทะเลาะกันหนักมากก แล้ว ผมโกรธมากๆ เลยเผลอพูดบอกเลิกหลุดปากไป แฟนผมเงียบไปซักพักแล้ว ก็บอก แบบคนที่กำลังจะจากกัน "ขอให้มีความสุข บลาๆๆ อะไรประมาณนี้ พอผ่านไป ผมระงับสติอา

เรื่องมีอยู่ว่า คือตัวผมเองกำลังคบกับผู้หญิงคนนึงซึ่งบ้านอยู่ใกล้ๆกัน คบกันได้10เดือนกว่าแล้ว ก้รักกันดีจนทำให้คนอื่นอิจฉาเลยแหละ ซึ่งผมจะคอยดูแลแฟนมาตลอด ไม่ว่าจะให้ผมทำอะไรผมก้จะทำให้แฟนตลอด ไปไหนมา

ดูมาจนถึงตอนล่าสุด ไม่เคยมีสักแว้บเลยที่มันคิดถึงคนอื่นหรือแม้แต่ความเป็นเพื่อนที่สร้อยมีให้ มีแต่ความเห็นแก่ตัว ใช้สร้อยเป็นเครื่องมือระบายอารมณ์ที่ถูกกดทับจากสังคมอีกทอดหนึ่ง ที่สร้อยต้องเสียโรงละคร

รู้สึกเบื่อแฟนครับทำอย่างไงดีแต่ยังไม่ได้บอกเพราะกลัวว่ามันอาจจะเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบเลยปิดบังมาก่อนควรทำอย่างไงดีครับเราสองคนมีความทรงจำดีๆเยอะมากคบกันมา 7 เดือนกว่าๆ ก็ไม่อยากให้มาเลิกกันเพราะผมเบื่อ

ขออภัยถ้าแท็กห้องผิด

ผมคบกับแฟนนานมาก แฟนเป็นผู้หญิงนะครับ รักๆเลิกๆ จนวันนี้เราทำงานคนละจังหวัด แล้วเรารู้ว่าแฟนมีคนอื่นเพราะเวลาถูกเนื้อถูกตัว สายตา กับอาการเค้าเปลี่ยนไปรู้สึกได้เลยตอนผมขับรถไปหาเค้า แล้วเค้าก็เริ่มมีพ

ข้อความ"แม้แต่เวลาใกล้ชิดเธอ เรามีความรู้สึกไม่แน่ใจว่าเธอทำไปเพราะอะไร เพราะความรักหรือเพราะอารมณ์ชั่ววูบ เธอจะจริงจังกับเราบ้างมั้ยในสิ่งที่ทำลงไป" ถ้าคนอ่านทั่วๆ ไปจะเข้าใจว่าคบกันถึงขั้น